null Beeld

Bryan Ferry (AB Brussel)

Het verbaasde me dat Morrissey geen stinkbom had achtergelaten in de kleedkamer. Maandag speelde de strikte vegetariër Morrissey in de AB, dinsdag vleeseter en propageerder van de jacht Bryan Ferry, wiens zoon zelfs ooit het Britse parlement binnenviel met een actie ten voordele van de jachtlobby.

Serge Simonart

Iedereen keek uit naar het begin dit jaar uitverkochte maar afgelaste optreden van Bryan Ferry, ook al omdat hij er niet jonger op wordt. En daar wrong het schoentje. Want het bedroeft me te moeten melden dat van alle shows die ik ooit van hem zag dit de minst goeie was. Ferry leek moe, uitgeblust, te oud, te slecht bij stem en te lang op tournee om er echt in te vliegen. Hij zong niet altijd toonvast, miste of vermeed soms hoge noten, en hij zat te vaak en te lang aan de piano (zelfs tijdens dansnummers als ‘Slave to Love’ en ‘More Than This’), deels om zijn krachten te sparen, deels om de autocue te lezen. Het mooie maar te lang uitgesponnen ‘Tara’, waarin z’n klarinetiste en gitarist zich mochten uitleven, was in feite een lange pauze waarin Ferry even kon gaan liggen.

Het optreden was boeiend en anders dan anders in die zin dat Ferry een onorthodoxse en originele setlist had samengesteld, waarin naast golden oldies ook heel wat minder bekende maar goeie songs zaten, zoals ‘If There Is Something’. Alleen: ze werden niet altijd even bezield gespeeld. Het eerste uur sprankelde het optreden niet, en vaak zag je de hele zaal een nummer incasseren, verdwaasd wachtend tot het voorbij was, hopend op beter. De nieuwe songs werden op beleefde overschilligheid onthaald. Vaak werden klassiekers ingekort en kwam het einde abrupt. Zelfs een parel als ‘Avalon’ kreeg de zaal niet plat.

Pas het laatste half uur kreeg wie Ferry nooit eerder zag een beeld van waar dit supertalent toe in staat is. De vijf laatste songs waren stuk voor stuk onverwoestbaar en werden met brio gebracht: ‘Virginia Plain’, ‘Love Is the Drug’, ‘Do the Strand’ en de onvermijdelijke cover ‘Let’s Stick Together’. Die vier wekten Ferry én het publiek. Ik ben nooit zo’n fan geweest van ‘Jealous Guy’, maar wie daarop zat te wachten kreeg ook die cover er nog bij. Zo werd het toch nog een bekoorlijke avond, maar echt groots en triomfantelijk was het niet. Ik zou zeggen: volgende keer beter, maar ik betwijfel of Ferry na 2016 nog zal touren, tenzij de platenverkoop nog verder keldert en hij het geld nodig heeft.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234