Burn After Reading

2008 begon magistraal met 'No Country for Old Men', en de broers Coen mogen dit zachtjes uitflakkerende filmjaar ook met een vette knipoog en een schuine grijnslach goedenacht kussen met 'Burn After Reading', na 'O Brother Where Art Yhou' en 'Intolerable Cruelty' het sluitstuk van hun 'idiotentrilogie'.

Een door een ex-CIA-werknemer volgeschreven computerdisk komt in de handen van twee enigszins simpele fitnessinstructeurs, en wat volgt is een steeds ingewikkelder wordende en langzaam ontsporende intrige vol vergissingen, persoonsverwisselingen, en tragische misverstanden. De broertjes staan in 'Burn After Reading' met zichtbaar genoegen de draak te steken met de idiotie van de doorsnee Hollywoodthriller – je hóórt ze giechelen achter de camera – maar in tegenstelling tot 'Intolerable Cruelty' en 'The Ladykillers' (twee flauwe, zelfgenoegzame komedies) mag u deze keer wél meedelen in de fun: wij zaten alvast te scháteren met het meesterlijk uit de hand lopende telefoongesprek tussen de CIA-man en de fitnessleraar ('Are you Osbourne Cox?').

De grootste gave van de broertjes is misschien wel dat ze er keer op keer in slagen om precies de juiste acteurs in precies de juiste rollen te casten, én om die acteurs vervolgens ook nog eens naar onverwachte hoogtes te stuwen: George Clooney is onbetaalbaar als de bebaarde womanizer die in zijn kelder aan een wel héél bijzonder apparaat werkt, de fantastische J.K. Simmons ('Juno') zorgt voor de ene lachsalvo na de andere ('Breng verslag uit zodra het steek houdt'), Frances McDormand zet als de naar een perfect lichaam en een liefhebbende man hunkerende Linda Litzke opnieuw een legendarisch personage neer, en Brad Pitt toont als de met het belachelijke Wham!-kapsel getooide fitnessdebiel een zijde van zichzelf die hij nog maar zelden heeft laten zien. 't Zijn allemaal malle personages (de Coens moesten duidelijk afkicken van de contemplatieve toon van 'No Country for Old Men'), maar wie door de lichtvoetigheid en de mafheid van 'Burn After Reading' heen kijkt stoot toch weer op een wrange dosis weltschmerz - eigenlijk zit je te kijken naar een verzameling zielenpoten die allemaal wanhopig op zoek zijn naar een mespuntje Liefde. Conclusie? 2008 is ontegensprekelijk het jaar van de Coens.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234