Camille Claudel 1915

Voor wie nog eens een grootse Binoche aan het werk wil zien.

Het wedervaren van Solomon Northup komt aan als een mokerslag, maar ook het lot van de Franse kunstenares Camille Claudel doet het bloed koken: zij werd in 1914 door haar familie opgesloten in een gesticht in Avignon, waar ze nooit meer zou wegraken.

Zich baserend op de teruggevonden medische rapporten en de briefwisseling tussen Camille en haar broer Paul verfilmde Bruno Dumont (‘La vie de Jésus’, ‘L’humanité’) drie dagen uit haar leven daar (voor een volledigere biopic: zie ‘Camille Claudel’ uit 1988, met Isabelle Adjani), en hij deed dat op zijn eigen manier: in lange, uitgebeende takes – die door sommigen onder u als monotoon zullen worden bestempeld, maar door ons als hypnotiserend werden ervaren – zien we haar baden, eten en wandelingen maken.

Spreken doet Camille niet veel, maar áls ze iets zegt, is het raak: tijdens de scène waarin ze bij de dokter binnenstapt en smeekt om te worden vrijgelaten, voelden we ineens iets vochtigs langs onze wangen biggelen. De medebewoners worden gespeeld door echte verstandelijk gehandicapten, maar voor de hoofdrol deed Dumont voor het eerst in zijn carrière een beroep op een vedette; en het minste wat je kunt zeggen is dat Juliette Binoche – graatmager, lijkbleek en ontdaan van elk spoortje glamour – diep in the zone zit. Wat een actrice.

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234