'Casting JonBénet': Eigen kind, dood kind

In december 1996 werd de 6-jarige JonBenét Ramsey, prijsbeest in vele kinderschoonheidswedstrijden, dood teruggevonden in de kelder van haar huis in Boulder, Colorado. Haar ouders werden een tijdlang verdacht, later kwam ook een als kerstman verklede buur en een bij het gerecht bekende pedofiel in het vizier, maar de zaak blijft tot op heden onopgehelderd. De Australische Kitty Green, bekend van de FEMEN-documentaire ‘Ukraine Is Not a Brothel’, maakte met 'Casting JonBénet' een pakkend docudrama over de zaak.

Kitty Green «Ik had al een soortgelijke documentaire gemaakt over de oorlog in Oekraïne, en het idee was nu om iets te maken dat geen enkele partij zou kunnen recupereren, maar dat wél de pijn én het gevoel voor humor van de inwoners zou tonen. Toen mijn film een prijs won tijdens het Sundance-festival, bleven ze maar vragen wanneer hij daar te zien zou zijn. En toen dacht ik: ‘Laat ik eens een echt Amerikaans verhaal op die manier brengen.’ De zaak-JonBenét was de eerste waaraan ik dacht: als tiener was ik er echt door geobsedeerd.

»We organiseerden audities in Boulder, en daar kwam heel wat volk op af: acteurs uit het amateurtheater natuurlijk, maar ook gewone mensen. We lieten ze het scenario lezen, en vervolgens interviewden we ze over hoe zij dachten dat JonBenét aan haar eind was gekomen, wie de dader was, en hoe ze tegen de zaak aankeken. Ik was razend benieuwd hoe een gemeenschap die al twintig jaar in een mediastorm leeft ermee omgaat, en dan vooral met het feit dat de moord nog altijd niet is opgelost. Het gekke is: eerst wilden ze vooral hun eigen theorie uiteenzetten, maar na verloop van tijd werden hun verhalen persoonlijker – heel pakkend.»

- De zaak heeft alle ingrediënten voor een goede fictieserie, waarom dan toch een documentaire?

Green «Je weet dat het echt gebeurd is, dus alles komt veel harder aan. Mijn film is een soort tussenvorm, en ik maak me sterk dat het zo perfect werkt. Ik toon geen archiefbeelden van de familie, maar er zijn kijkers die me achteraf kwamen vertellen dat ze voor het eerst in twintig jaar begrip konden opbrengen voor hen: ze zagen ze niet meer als schuldig of onschuldig, maar als mensen die iets verschrikkelijks meegemaakt hadden. Alsof mijn film de tragedie een menselijk gezicht had gegeven.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234