null Beeld

Cat Stevens - Cat Stevens

Tijd om onszelf te outen: wij zijn een poosje, pakweg de eerste helft van de jaren zeventig, regelmatig janet geweest. Dat kwam zo: in de kringen waarin wij ons toen ophielden, was het not done om van de muziek van de bard Cat Stevens - echte naam: Steven Demetre Georgiou - te houden.

Charlie Poel

Zijn fragiele luisterliedjes klonken vele maten te zoet voor de stoere kameraden aan de toog in onze stamkroeg; meebrullen en wild luchtsoleren met The Stooges of de ouwe Led Zeppelin, dát was er de boodschap. En als het dan toch een keer 'artistiek verantwoord' mocht zijn (de Goede Smaak-Politie luisterde over de schouders mee), dan konden in uiterste nood ook nog Lou Reed, David Bowie en the like. Maar Cat Stevens, díé was er dus voor de janetten en de bakvissen. En zo dienden wij, onze cool ter wille, Stevens' langspeelplaten te verbergen en in het geniep naar zijn bloedmooie liedjes te luisteren: 'Lady d'Arbanville' (geschreven voor zijn toenmalig lief, de actrice Patti d'Arbanville, we werden er op slag óók smoor op), 'Pop Star', 'Father and Son', 'Sad Lisa', 'The Wind', 'Moonshadow' of 'Morning Has Broken'. Allemaal songs uit de tweede periode van Stevens, want deze volbloed-Londenaar - als zoon van restauranthouders geboren in hartje theaterwijk Soho - was zijn carrière een paar jaar eerder begonnen als schrijver en vertolker van lichtvoetige maar aanstekelijke en erg succesvolle popliedjes, gedrenkt in de sixties-tijdgeest van swinging London: 'I Love My Dog', 'Here Comes My Baby', 'Matthew and Son', 'I'm Gonna Get Me a Gun' en andere.

undefined

Vandaag wordt het ultieme carrièreoverzicht van Cat Stevens heruitgebracht: een box met vier cd's, over vier thema's verdeeld. 'The City' rond de prille, onbesuisde popsongs, 'The Search' rond zijn meer diepzinnige luisterliedjes, 'The Hurt' over zijn op hoon onthaalde zoektocht naar 'de zin van het leven' die hem te langen leste bij de islam deed uitkomen - helaas, want het betekende meteen ook het einde van zijn bestaan als songschrijver en muzikant - en het toepasselijk getitelde 'The Last' rond de artistieke nadagen, met gelukkig maar één nummer dat hij onder zijn nieuwe naam Yusuf Islam opnam: 'God Is the Light'. Nadien zou Yusuf Islam alleen nog de voorpagina's halen met initiatieven in de islamsfeer (hij richtte onder andere de Islamia -school op in de Londense Kilburn-wijk), een paar religieuze spoken word-cd's, nu en dan een twijfelachtige uitspraak (over de fatwa tegen Salman Rushdie bijvoorbeeld) of die ene keer toen hij op een Amerikaanse luchthaven als mogelijk terrorist werd opgepakt. Hij vertelt er tongue in cheek over in het indrukwekkende en lezenswaardige boek bij de box.

En waaróm deze epoustouflante, aanbevelenswaardige vier-cd-box uit 2001 vandaag opnieuw uitgebracht wordt? Omdat van Yusuf Islam begin november eindelijk weer eens een 'gewone' plaat verwacht wordt, bijna dertig jaar na het slotakkoord 'Back to Earth'! Iets om naar uit te kijken, zeker, maar tot dan is het vooral genieten van deze box, met nauwelijks een liedje erop dat de erosie door de tijd níét glorieus doorstaan heeft, ook het handvol previously unreleased niet. Geheel in tegenstelling trouwens tot onze voormalige toogvrienden. 4-0 voor Cat Stevens!

We're coming out: we zullen als laattijdige wiedergutmachung de box deze keer opvallend laten rondslingeren in le Château P. En u?

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234