null Beeld

Champions League: FC Barcelona - Real Madrid

Pedro Elìas - één helft van het komische duo KamaPedro - is fan van FC Barcelona. Niet uit vrije wil, het zit hem in de genen: blaugrana is hij totterdood, net zoals zijn vader, zijn grootvader en heel zijn familie in Catalonië.

En als FC Barcelona het opneemt tegen de aartsrivalen van Real Madrid, zoals vanavond in de halve finale van de Champions League, dan gaat het rood-blauwe bloed van Pedro borrelen dat hij er nierstenen van krijgt.

Pedro Elias «Ik ben net terug uit het ziekenhuis. Mijn nierstenen hebben ze niet gevonden, maar toen de dokter vroeg of ik misschien ook last had van stress, toen wist ik het: die pijn ter hoogte van mijn nieren was het gevolg van de snelle opeenvolging van clásicos waar we nu middenin zitten.

»Geloof het of niet, maar terwijl je mij belt, ben ik gehuld in een badhanddoek van Barcelona, draag ik sloefkes van Barcelona en in mijn rechterhand heb ik een dvd van de 5-0 tegen Real van november vorig jaar. Van mijn vader gekregen. Dat is de manier waarop mijn pa en ik onze liefde aan elkaar tonen: niet met woorden, maar met Barça-cadeautjes.

»Ik heb ook een tandenborstel, een wekker, twee onderbroeken, zwembandjes voor mijn zoon van zes, een horloge, een fotoboek, een sleutelhanger... En mijn vader heeft die spullen ook allemaal. Die heb ik hem cadeau gedaan.

»Mijn vader huilt nooit, toont geen emotie. Behalve als Messi scoort tegen Real of tegen Espanyol: dan slaat zijn stem over en zie ik vocht in zijn ogen opwellen. Hij is een Catalaan, en voor Catalanen is Barcelona méér dan een club - més que un club, je kent de slogan. Het is hun trots, jarenlang was voetbal de enige manier waarop ze zich konden wreken op de Spaanse vernederingen van Franco. En Real, dat was de club van de franquistas.

»Als ik in Camp Nou ga kijken - toch zo'n keer of vier per jaar, mijn familie heeft twee vaste zitjes in het stadion - zit ik altijd achter een oudere dokter die ze om wat voor reden dan ook 'el doctor' noemen. Een gecultiveerde, gerespecteerde arts, maar als Barça tegen Real speelt, dan vliegt de stront bijna letterlijk uit zijn bek in mijn nek.

»Nu we het over stront hebben: mijn Spaanse familie moet ook niet weten van de communisten. Die kapoenen hadden tijdens de burgeroorlog de gewoonte om in elk dorp dat ze kwamen 'bevrijden' de slimme mensen af te maken: de dokters, de advocaten, de apothekers. Mijn grootvader was zo'n notabele, maar hij kon net op tijd vluchten.

»Zijn huis hebben ze wel als hoofdkwartier gebruikt, en tegen onze gevel - het huis is nog altijd in het bezit van de familie - hebben ze de intelligentsia van het dorp gefusilleerd. En toen ze weer wegtrokken, hebben die communisten op onze eettafel gekakt. Elke keer als ik Jonas Geirnaert zijn soortgenoten hoor verdedigen, denk ik: 'Die gasten kakken wél op andermans tafel.'

»Maar we dwalen af. Mijn liefde voor Barça, daar ging het over. Wel: ik heb nog een tijdje gestapt zoals Stoitsjkov, de Bulgaarse spits van het dream team onder Johan Cruijff. Die had zo'n lichtjes geconstipeerde tred, maar toch potig en met veel cadans, en die stap imiteerde ik. Zoals ik nu ook Messi soms nadoe. Voetballen als die gasten kan ik niet, maar gewoon wandelen, dat gaat nog.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234