null Beeld Humo
Beeld Humo

Tussen Hemel & HelCharlotte De Bruyne

Charlotte De Bruyne: ‘Op mijn 20ste ben ik gedumpt door mijn beste vriendin. Daar was ik lang slecht van’

Hé, wie we daar hebben, Humo lezend in een hoekje: de favoriete onenightstand van Tom Vermeir! Gauw ons bandopnemertje in stelling brengen om Charlotte De Bruyne (31), de amper genoeg te prijzen wereldactrice, ook eens naar háár zinnelijkste zonden en zondigste zaligheden te polsen.

Noud Jansen

CHARLOTTE DE BRUYNE «Ik woon met mijn gezin in een rijhuis in het midden van Gent, in een straat met veel passage die toch rustig is. Het toppunt van vredige kalmte, dat voor mij de hemel op aarde benadert, ziet er zo uit: op een zonnige dag zit ik aan mijn keukentafel een koffietje te drinken en de krant te lezen, terwijl de voordeur openstaat en ik de mensen buiten hoor voorbijwandelen en -fietsen. Het leven gaat door, maar ik hoef even niet mee te doen: dat idee.»

HUMO En wat benadert voor jou de hel op aarde?

DE BRUYNE «Ik ben geabonneerd op The Guardian Weekly. Een fantastische krant, maar ze schrijven altijd wel héél bluntly op wat er allemaal mis is in de wereld, zonder je op pagina 6 iets tofs te geven waardoor je dat weer vergeet. In een pessimistische bui geeft die krant me weleens het gevoel dat de mensheid nu al in de hel leeft, of toch in het voorgeborchte ervan. Ik maak me grote zorgen over het almaar verder naar rechts afdrijvende politieke landschap, en zeker ook over het klimaat – in mijn booste dromen zie ik een woestijnachtig landschap waarin het aanhoudend 40 graden is en de mensen in de rij staan voor een fles water.»

HUMO Ik kan me vergissen, maar volgens mij zijn Vlaamse abonnees op The Guardian Weekly niet bijster dik gezaaid.

DE BRUYNE «Met Ontroerend Goed hebben we veel in het Verenigd Koninkrijk gespeeld, waardoor we er weleens een recensie in kregen – heel cool, natuurlijk. Zo ben ik op een dag eens de rest beginnen te lezen. Wauw, dacht ik, een échte krant! Er zit een oprechtheid in die ik in Vlaamse kranten wat mis.»

HUMO Wat lees je nog meer?

DE BRUYNE «Vrij veel. Ik heb altijd graag gelezen, en ik ben blij dat het nog steeds deel uitmaakt van mijn leven. Het laatste boek dat ik echt goed vond, was ‘Een revolverschot’ van Virginie Loveling, dat ik heb gelezen voor Uitgelezen, een maandelijks literair evenement in De Vooruit. Het dateert van 1911, maar is onlangs heruitgebracht omdat ze meer vrouwen aan de canon willen toevoegen. Wat me er vooral in raakte, was dat ik er allerlei gedachten en gedragingen van mezelf in herkende, hoewel het al meer dan een eeuw oud is. Ik voelde me ook helemaal thuis in de dorpse setting: ik zag de hele tijd Zaffelare voor me, het boerendorp waar ik ben opgegroeid, maar dan meer dan honderd jaar geleden.»

HUMO Wat bezorgt je geestelijk plezier?

DE BRUYNE «Onlangs heb ik ‘Het smelt’ gedraaid met Veerle Baetens, haar eerste film als regisseur. Tot voor kort werd ik altijd gecast op basis van wat ik maar mijn natuurlijke energie zal noemen, maar deze keer niet: ik speel Eva, een personage dat mijlenver van me afstaat. Echt een openbaring: het was een uitdaging om eens totaal niet mezelf te zijn en een eenzaam en getraumatiseerd iemand te spelen. Ze is ook introvert, terwijl ik een open boek ben: ik biecht altijd alles op.»

HUMO Biecht je grootste ergernis eens op?

DE BRUYNE «Wat mij mateloos irriteert, om niet te zeggen dat ik er ronduit agressief van word, is technologie die niet doet wat ik wil dat ze doet. In mei heb ik drie nachten in een hotel in Cannes geslapen (omdat ‘Tori et Lokita’ van de gebroeders Dardenne genomineerd was voor een Gouden Palm, red.): ik ben drie keer in het holst van de nacht naar de balie gegaan omdat ik ervan overtuigd was dat het kaartje om mijn deur te openen niet werkte. Terwijl het natuurlijk wél werkte: de man die daar zat, heeft me drie nachten op rij met mijn eigen kaartje binnengelaten. Ik weet niet wat het is, onhandigheid misschien? Al ben ik wél goed in pannenkoeken in de lucht gooien en in de pan opvangen.»

HUMO Waarmee we bij je gastronomische top zijn beland.

DE BRUYNE «Wat ik het liefst eet, bedoel je? Ik kan daar onmogelijk een eenduidig antwoord op geven, ik eet véél graag. Alleen andouillette, of voedsel dat naar mest ruikt in het algemeen, is voor mij een stap te ver. Alhoewel, dat is niet waar, soms is voedsel dat naar mest ruikt best lekker: ik hou van stinkkazen en natuurwijn.»

HUMO Wat is voor jou het hoogste op artistiek gebied?

DE BRUYNE «Het overkomt me eerlijk gezegd zelden dat ik diep getroffen word door een kunstwerk, wat het misschien wel des te mooier maakt als het toch eens gebeurt. De laatste keer, lang geleden al, was bij een werk van de Chapman-broers op de Biënnale in Venetië. ‘Fucking Hell’ heette het, en het bestond uit een paar grote tafels met allemaal miniatuurpoppetjes erop die, als je dichterbij keek, elkaar op de verschrikkelijkste manieren de duvel bleken aan te doen. Het was allemaal zo lelijk en heftig en dwaas – ik denk niet dat ik in mijn leven ooit een ander werk heb gezien dat me zo van mijn melk wist te brengen.

»Muziek is trouwens ook erg belangrijk voor me. Tegenwoordig ben ik vooral een hitjesmens – vandaag alleen al heb ik vijftien keer naar ‘Sticky’ van Drake geluisterd, en morgen zal ik dat wellicht opnieuw doen – maar als puber was ik verslingerd aan platen. Eigenlijk zou ik er weer meer naar moeten beginnen te luisteren, want ik mis weleens de mentale reis die je maakt als je een plaat van het eerste tot het laatste nummer beluistert.»

HUMO Naar welke platen luisterde je zoal?

DE BRUYNE «Ik was zot van Lou Reed. ‘Coney Island Baby’: zó mooi, ik had die tekst op de muur van mijn slaapkamer geschreven. En ‘Heroin’ van The Velvet Underground, wauw. Een beetje raar wel om als 15-jarige woord voor woord ‘Heroin’ mee te zingen, en dan het gevoel te hebben dat je Lou Reed megagoed begrijpt. Terwijl ik natuurlijk mijn eigen emoties erop projecteerde. Maar da’s het geniale aan muziek, dat je eruit kunt halen wat je zelf wilt.

»Hoe lang is Lou Reed ondertussen al dood, tien jaar? Ik voel me er nog altijd droevig van dat hij er niet meer is. Lou heeft me vaak geholpen tijdens mijn tienerjaren; hij was er voor me als ik het moeilijk had. Bij mijn eerste liefdesverdriet, bijvoorbeeld.»

HUMO Heftige emoties?

DE BRUYNE «Ja, het was de ergste pijn die ik ooit had gevoeld. Maar ik ben nu eenmaal een romantische persoon: dan is het risico groot dat je gekwetst wordt. En ja, liefdesverdriet is echt verschrikkelijk. Al had het ergste liefdesverdriet dat ik ooit heb gevoeld niet met een lief te maken, maar met mijn beste vriendin. Op mijn 20ste ben ik door haar gedumpt: daar ben ik heel lang slecht van geweest.»

HUMO Is de relatie nog ooit goed gekomen?

DE BRUYNE «Nee, nooit. Toen ons dochtertje is geboren, drie jaar geleden, heeft ze me wel proficiat gewenst. Leuk, maar sindsdien heb ik haar niet meer gezien of gehoord. Bon, misschien leest ze dit wel en denkt ze: ik ga haar een keer bellen.»

HUMO Wat is voor jou het hoogste lichamelijke genot?

DE BRUYNE «Een echt goed orgasme. ’t Is soms hard werken, maar het betaalt zich uit.

»En onlangs heb ik een nieuw lichamelijk genot ontdekt: mijn kind dat me vastpakt. Tot en met haar 2de was Madonna totaal geen plakker, ze wilde bijvoorbeeld nooit lang op mijn schoot blijven zitten. Maar zo rond haar 3de is dat beginnen te veranderen: nu knuffelt ze me al eens uit zichzelf. Zo’n klein lichaam dat je vastneemt, het is zot wat dat met je doet. En dan dat handje in jouw hand als je over straat loopt: o, je zou erin willen knijpen!»

HUMO Uiterst verfrissend slotvraagje nog. Stel dat je man je oprecht en welgemeend carte blanche zou geven, met wie zou je dan weleens de koffer in willen duiken?

DE BRUYNE «Sowieso niet met een acteur. Ik denk dat acteurs niet de beste seksuele partners zijn, omdat ze zich te veel met zichzelf bezighouden. Hoewel ik mezelf wél echt goed vind, natuurlijk (lacht). Maar ik kan soms verliefd worden op bepaalde personages die door een acteur gespeeld worden. Zo heb ik ooit een megagrote crush gehad op Jude Law in ‘The Holiday’, mijn favoriete romcom. Jude Law in het echt? Nee, bedankt. Maar dat personage? O, jawel. En al helemaal als de onenightstand mag plaatsvinden in die romantische Engelse cottage waar Cameron Diaz hem ontmoet.»

HUMO Kun je me, gewoon voor de lol, ook nog een echt bestaande persoon aan de hand doen?

DE BRUYNE «Adèle Haenel, ken je die? Da’s die Franse actrice van ‘Portrait de la jeune fille en feu’, een kostuumdrama van een paar jaar geleden. She really turns me on. Niet dat ik per se op vrouwen val, maar als we dan toch voor een onenightstand gaan: waarom niet.»

HUMO ’t Is dus toch een acteur geworden. Enfin, actrice.

DE BRUYNE «Hè, ja. Ach, het kan geen kwaad om jezelf eens tegen te spreken.»

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234