null Beeld

Cherchez la femme: Chiara Passerini, mevrouw Cadel Evans

Als Cadel Evans de uitstraling heeft van een gletsjer, dan is zijn vrouw het klaterende beekje dat uit zijn smeltwater ontstaat. Chiara Passerini is de antipode van de Tourwinnaar van vorig jaar: ze is spontaan, vrolijk en heeft twinkelende ogen en een gulle lach.

Ze zingt als sopraan in een koor en speelt piano voor haar adoptiezoon Robel en klasjes in lagere scholen in Zwitserland en Italië. Behalve als haar man koerst, want dan tokkelt ze op haar klavier en twittert ze de zenuwen uit haar lijf. 'Het is een wonder dat Cadel en ik mekaar ooit hebben ontmoet, en vervolgens voor mekaar zijn gevallen,' zegt ze. We kunnen haar alleen maar gelijk geven.

Vorig jaar won Cadel Evans na twee tweede plaatsen eindelijk de Tour de France. Een renner van zijn leeftijd – hij is dit jaar vijfendertig geworden – heeft dan weinig opties: ofwel maakt hij van de gelegenheid gebruik om zijn carrière in schoonheid te beëindigen, ofwel put hij uit dat hoogtepunt de energie om zijn palmares nog wat verder op te smukken.

Chiara Passerini «Ik was bang dat hij zijn motivatie zou verliezen. Maar dat had ik niet toegestaan: ik wil niet dat hij als een schim van zichzelf door het peloton rijdt. De mensen moeten hem herinneren als de trotse Tourwinnaar, niet als een vergeten vedette.

»Maar gelukkig bleek het tegendeel waar: Cadel is hebberiger dan ik dacht. Hij wil nóg winnen. 's avonds in Parijs zei hij: 'Ik heb nu bewezen dat ik de Tour kan winnen. Laten we hem nog eens winnen. Want this is fun!'»

HUMO Ondanks die eindzege was hij streng voor zichzelf: hij zag vooral de fouten die het hem nodeloos moeilijker hadden gemaakt om te winnen.

Passerini «Cadel ziet áltijd fouten: daarom is hij zo'n goeie wielrenner geworden. Niet omdat hij ziet wat er misloopt, maar omdat hij er iets mee doet. Zijn jaren bij Lotto waren jaren van trial and error – vaak frustrerend, maar tegelijk heeft hij er veel uit geleerd.»

HUMO Vorig jaar was Cadel geen topfavoriet. Een podiumkandidaat, dat wel, maar alle aandacht ging naar het duel tussen de Schlecks en Alberto Contador. En net dat had Cadel kennelijk nodig om de Tour te winnen.

Passerini «Ik had hem in jaren niet meer zo ontspannen gezien in mei en juni: toen al wist ik dat er iets spectaculairs zou gebeuren.»

HUMO Dit jaar is Contador er niet bij, Andy Schleck evenmin.

Passerini «Nu is Cadel opnieuw favoriet, maar hij is niet alleen. De druk ligt vooral bij Bradley Wiggins. Cadel heeft het voordeel dat hij de Tour niet meer móét winnen. Wiggins wel.

»Maar er kan nog zo veel gebeuren: in 2010 viel Cadel hard in de etappe naar Morzine, maar pakte hij toch nog de gele trui. Twee dagen later, op de Col de la Madeleine, kraakte hij alsnog: zijn elleboog was gebroken bij die valpartij. Vorig jaar moest Bradley Wiggins opgeven met een gebroken sleutelbeen. Je wenst het niemand toe, maar elk jaar zijn er favorieten die domweg pech hebben.»

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234