null Beeld

Chris, het nieuwe alter ego van Christine and the Queens: 'Ik heb mijn haar afgeknipt, maar ik toon wél vaker mijn borsten'

Ze sneed ’r haren af en kapte de ‘-tine and the Queens’ van haar bandnaam. Wat overblijft, is ‘Chris’, tegelijk een compromisloze, catchy tweede plaat en een Bowie-esk alter ego.

'Als vrouw moet je alles zijn, maar nooit te véél. Sletterig maar niet té, grappig maar niet té, slim maar niet slimmér.'

Héloïse Letissier «Ik had nooit het gevoel: met die Christine heb ik het nu wel gehad. Het was eerder alsof ik, als een slang, dode huid afwierp. Alsof ik uit een cocon kwam om te beginnen aan een nieuwe fase in mijn evolutie. En dat is dus Chris geworden.

»Toen ik op tournee was met mijn debuut, sprak iedereen me sowieso al aan met Chris – wie heeft er nu tijd voor de twéé lettergrepen van Chris-tine, ben je gek? (lacht) Maar die naam beviel me wel, zeker omdat hij iets zegt over de nieuwe nummers. In your face, uitdagend én intiem. Op de hoes van de plaat kijk ik je aan met een blik die zegt: ‘Kom hier, ik ga je iets vertellen.’

»Chris is niet zomaar een typetje. Er zijn zowel artistiek als in mijn privéleven dingen gebeurd waardoor mijn zelfvertrouwen groeide. Dankzij het touren durfde ik meer, ik begon mezelf eindelijk te beschouwen als een professionele performer. Mijn optredens zijn vaak enorm fysiek, en daardoor had ik een behoorlijk afgetraind lijf gekregen. Mijn hele jeugd had ik in boeken doorgebracht, maar opeens was ik een doener. Mijn bewegingen waren precies, ik kón heel veel. En omdat ik fysiek veranderde, vóélde ik me ook anders. Ik kreeg het vertrouwen om mijn leven op een andere, meer lijfelijke manier te leiden.»

HUMO Zeg je nu heel beleefd dat je seksleven een boost heeft gekregen?

Letissier (lacht) «Onder meer. Op ‘Chris’ gaat het voortdurend over aanraken en verlangen – en ook over hoe je soms geweldig met je kop tegen de muur loopt. Mijn debuut beschouw ik als de plaat van een dromer, een plaat die geschreven is door iemand die haar leven heeft gesleten tussen vier muren en zich luidop staat af te vragen wat er nóg is. Nu sta ik met mijn twee voeten in de wereld.»

HUMO Je begon met Christine and the Queens omdat je introvert was, en opener wilde worden. Blij om te zien dat het gewerkt heeft.

Letissier (knikt) «Zo heeft dat bij mij altijd gewerkt. Ik krijg pas zelfvertrouwen wanneer ik aan het creëren ben, wanneer ik doe alsof ik iemand anders ben. Of dat was vroeger toch zo. Want daardoor ben ik intussen zélf losser en vrijer geworden.

»De eerste plaat was een introductie tot mijn obsessies, mijn angsten en mijn diepste gevoelens. Achteraf had ik niks meer te verbergen: iedereen wist wie ik was. Daarna was ik relaxter, ik moest niet meer proberen om iemand anders te zijn.

»Sommige mensen willen doordringen tot de popwereld omdat ze beroemd en iconisch willen worden, méér dan zomaar een mens. Bij mij is het omgekeerd: als jongere was ik als een mist – ongedefinieerd en vormeloos – en dankzij popmuziek heb ik mijn identiteit als mens gevonden.»

HUMO Kon je de nieuwe plaat niet gewoon ‘Héloïse’ noemen? Chris blijft een alter ego.

Letissier (maakt een hand-gebaar) «Alles is theater! Hoe je je gedraagt, hoe je je kleedt, wie je bent bij je ouders of bij je vrienden... Alles is een performance. Wie ben ik? Ik ben wie ik wil zijn. En Chris is honderd procent van mezelf, dus als ik Chris ben, ben ik eigenlijk méér mezelf dan als Héloïse – zo kennen ze me bij de burgerlijke stand, maar daar heb ik niet zelf voor gekozen. Ik ben Chris omdat ik dan vrij ben. En ook omdat ik theater plezierig vind.

»(Denkt na) Wat vind jij van David Bowie? Veel mensen noemen hem afstandelijk, omdat hij nu eens Ziggy Stardust en dan weer The Thin White Duke was. Maar ik vind hem net één van de meest persoonlijke artiesten die er zijn. Hij was nooit hypocriet, hij stond er altijd zo rauw en zo eerlijk mogelijk – zij het via een personage.»

HUMO Ooit grapte je dat je deze plaat ‘Christine and the Spiders from Mars’ wilde noemen.

Letissier «Dat heb ik dus niet gedaan (lacht). Stel je voor... Ik zou niet durven. Maar Bowie blijft een inspiratiebron: hoe hij theatraliteit gebruikte om zijn gevoelsleven kenbaar te maken. Wauw! Al zie ik mezelf eerder mínder focussen op dat theatrale. Ik kom steeds puurder voor de dag. Ik draag amper nog make-up, en ik heb mijn haar afgeknipt zodat ik er niet meer op hoef te letten. What you see, is what you get. Langs de andere kant: misschien spreek ik mezelf wel tegen en bedenk ik volgende keer een conceptplaat over ruimtetuigen en gladiatoren (lacht).

»Ik weet niet wat er zal gebeuren in mijn leven. En aangezien wie ik ben op het podium een reflectie van mijn gemoedstoestand is, kan ik daar nog niks over zeggen. Maar als je mij binnen vijf jaar als vampier ziet optreden, weet je dat het niet goed met me gaat (lacht).»

undefined

null Beeld

HUMO Je nummer ‘iT’ uit 2014 gaat over een vrouw die een man wilde worden. In Humo zei je daarover: ‘Op een bepaalde manier wilde ik altijd al een man worden. Nu heb ik er vrede mee dat ik een vrouw ben.’ Maar Chris is een erg mannelijk alter ego.

Letissier (wuift weg) «Mannen, vrouwen... Je hoeft dat niet zo binair te bekijken. Chris is niet zuiver mannelijk: ik heb mijn haar afgeknipt, maar ik toon wél vaker mijn borsten. Ik voel me zekerder als vrouw, ook al gedraag ik me als een macho (grijnst).

»Het onderscheid tussen mannen en vrouwen vind ik vooral erg dom. Veel macho’s zijn toch erg vrouwelijk? Gladde, blinkende huid, kettinkjes, open hemdjes – denk aan Cristiano Ronaldo. Dat is óók allemaal theater. En ik speel daar graag mee. Al is het maar om het belachelijke ervan te doorprikken.»

HUMO Op deze plaat noem je jezelf ‘een fallische vrouw’.

Letissier «Een vrouwelijke boss. Ik ben in charge. Ik ga uit jagen ’s nachts. Ik bepaal de regels.»

HUMO Is dat waarom je zo dweept met sterren als Madonna en Janet Jackson? Zij waren al erg vroeg de jagers, in plaats van de prooi.

Letissier «Ja, absoluut! En daarom wilde ik ook mijn eigen verlangens centraal plaatsen op ‘Chris’. Ik wilde iets bijdragen aan wat je in academische kringen ‘de complexe figuur van de vrouw in de moderne popmuziek’ zou noemen. Je kunt kwetsbaar zijn en toch geil worden door iemand. Je kunt een intellectueel zijn én een slet. Daar zit geen contradictie in. Mannen hebben geen patent op complexiteit.

»Weet je wat veelzeggend is? Dat Madonna nog altijd zo modern is, zelfs controversieel. Met haar erotische fase uit de jaren 90 zou ze mensen vandaag nog altijd op hun paard krijgen. Zo’n rauwe uitdrukking van puur vrouwelijk seksueel verlangen – o jéé! Langs de ene kant word ik kwaad van die vaststelling, maar tegelijk inspireert ze me ook: er zijn nog dingen om voor te strijden! (lacht) Het is als vrouw heel makkelijk om subversief te zijn. Het popwereldje zit vol sterke vrouwen, maar meestal veilen zij de randjes eraf, om mannen niet af te schrikken. Madonna had daar lak aan. Haar conische borsten waren een vorm van agressie: sexy, maar ook bedreigend. Een soort vrouwelijk fallussymbool.»


Rolmodel

HUMO Hoe reageren ze in Frankrijk op jou? Daar heerst tegenwoordig een grote hang naar conservatisme en de reactie op #MeToo was er ook opvallend negatief.

Letissier «Ik trek met deze promotour van hier naar ginder, en ik merk een groot verschil tussen Frankrijk en de rest van Europa. Als ik het in Frankrijk heb over wat het betekent om een sterke vrouw te zijn, dan valt mijn mond soms open van de reacties. Een paar journalisten vonden ‘Chris’ een obscene plaat. Zij vonden dat ik me moest verontschuldigen omdat ik toegaf dat ik weleens geil ben. Maar ik vind mijn plaat allesbehalve vulgair: ik ga niet in detail en ik noem geen namen.»

HUMO En dat in het land van de tongkus.

Letissier (haalt haar schouders op) «Ik reageer dan met: ‘Zou je die vraag ook aan een man stellen?’ En dan moeten ze meestal toegeven van niet. Ik weet niet of mijn land wel ooit echt zo progressief is geweest als mensen denken... Liefde en verleiding zijn hier altijd bon ton geweest, maar dan wél op een erg traditionele, patriarchale manier. Het meisje diende zich te schikken, de man was de verleider... Daarom zeg ik op deze plaat ook dat ik een lover wil zijn, géén girlfriend.»

HUMO Wat kun je nog vertellen over je sexual awakening?

Letissier (lacht) «Niet te veel, want vulgair ben ik dus niet! Maar ik heb wel wat, euh, ontmoetingen gehad. Ontmoetingen die ik vroeger nooit zou hebben beleefd.

»Als klein meisje haatte ik mezelf. En dus kon ik ook niet om met andere mensen. (Blaast) Niet moeilijk: als vrouw moet je alles zijn, maar nooit te véél. Sletterig maar niet té, grappig maar niet té, slim maar niet slimmér. Daardoor blokkeerde ik in mijn hoofd. Als queer meisje had ik ook geen rolmodellen. Niemand op tv of in magazines leek op mij. Pas recent voelde ik me vrij genoeg om te experimenteren.

»Soms verras ik mezelf: ‘Huh, word ik dáár opgewonden van?’ Ik kan verliefd worden zonder dat gender iets uitmaakt, waardoor ik vaak in onmogelijke situaties verzeild raak. Dan word ik verliefd op een heteroseksueel meisje dat getrouwd is of zo. Gelukkig ben ik een artiest en hou ik aan zulke situaties meestal tenminste wat inspiratie over (lacht).»

HUMO Hangt er een voordeel vast aan het feit dat je zo lang je plek in de wereld niet vond?

Letissier «Misschien wel. Als je nergens thuishoort, merk je sneller de onderliggende maatschappelijke mechaniekjes die je in een bepaalde richting horen te duwen. Wie queer is, stelt automatisch de norm in vraag, staat kritisch in het leven.

»Het heeft me ook gedreven gemaakt: ik wil over mijn ervaringen praten om andere mensen te helpen. Vroeger had ik geen rolmodel, maar misschien kan ik zélf wel een rolmodel worden.»

HUMO ‘Chris’ komt uit in een Engelse en een Franse versie. Dat is geen primeur, maar je haalt jezelf wel dubbel zoveel werk op de hals.

Letissier «Tell me about it (lacht). Maar ik kon er niet onderuit, want ik wil mijn publiek zo breed mogelijk houden.

»Het was inderdaad dubbel zoveel werk – waar denk je dat deze jongens (wijst naar haar wallen) vandaan komen? – maar het was tegelijk interessant. Ik kon hetzelfde verhaal twee keer vertellen, en daardoor zijn beide versies béter geworden.»

HUMO Hoe ga je beslissen welke versie je live brengt?

Letissier «Dat is makkelijk: in Engelstalige landen speel ik de Engelse nummers, in Franstalige landen de Franse.»

HUMO En wat als je dan in pakweg Italië speelt?

Letissier «Euh... Goeie vraag. Ik heb geen idee. Shit (lacht). Misschien maak ik dan wel een mash-up van de twee: nóg meer werk!»

HUMO Weet je al hoe de show eruit zal zien die je in oktober in Vorst zult brengen?

wLetissier «Ik weet het nog niet precies, maar ik heb wel ideeën. (Denkt na) Ik hou van minimalisme, dus geen extravagante decors: de performance, van mij én de dansers, staat centraal. (Op dreef) Het moet filmisch worden! We vertolken personages, er is een losse narratieve draad... Verwacht nu geen musical, maar wel een soort muzikaal theater – ik haal mijn inspiratie sowieso uit opera en theater, niet uit popconcerten. Het moet aanvoelen alsof je een levend schilderij binnenstapt. (Met hand op het hart) Ik beloof spektakel!»

HUMO Je zei eens dat je graag producer zou zijn voor andere artiesten. Als je één artiest zou mogen kiezen, wie dan?

Letissier «Ken je Syd van The Internet? Zij is geweldig. Maar met ‘Hive Mind’ heeft ze weer een prachtige plaat uit, dus ik betwijfel of ze mij nodig heeft (lacht).»

HUMO Ik dacht dat je Madonna zou zeggen.

Letissier «Aaah! What a great idea! Maar dan moet zij mij wel bellen, want Madonna is de baas: jij vraagt haar niet, zij vraagt jóú.»

undefined

null Beeld

undefined

undefined

undefined

‘Chris’ verschijnt op 21 september bij Caroline.

Chris speelt op vrijdag 12 oktober in Vorst Nationaal. Info en tickets: vorst-nationaal.be

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234