null Beeld

Chris Van den Abeele in 1000 Zonnen: 'Je hoeft helemaal niet in sport geïnteresseerd te zijn om ervan te genieten'

Of u nu sportfanaat dan wel -hater bent, of iets daartussenin: des vrijdags kunt u zich in het zomermagazine ‘1000 zonnen’ op Eén laven aan een alleraardigst rubriekje van Chris Van den Abeele. Die diept, onder de tagline ‘Dat was wat sport’, een stel kleine én grote verhalen op uit de Grote Sport-encyclopedie in z’n hoofd én die van het VRT-archief, natuurlijk.

Kristoff Tilkin

Chris Van den Abeele «Mijn leermeesters bij de BRT (Van den Abeele blijft de VRT consequent BRT noemen, red.) zegden altijd: ‘De beste radio en televisie begint bij een goed verhaal.’ Ik ben een ware sportfanaat, maar toch hebben de verhalen errond me altijd meer geïnteresseerd dan de uitslagen zelf: ’t gaat over vriendschap, verraad, geldzucht, eer en passie. In sport toont de mens zich zoals hij in elkaar zit: in staat tot het allermooiste én tot de allergrootste smeerlapperij. Vraag me dus niet wie de Tour drie jaar geleden heeft gewonnen, maar dat neemt niet weg dat ik verslaafd blijf aan dat hele circus.»

HUMO Pik je die verhalen voor ‘1000 zonnen’ lukraak uit de sportencyclopedie in je geheugen?

Van den Abeele «Ik werk nauw samen met de researchers van het programma, en verder ook met de geweldige beeldarchivaris van de BRT, Alain Van Driessche, die zo ongeveer van alle sportgebeurtenissen weet of we er al dan niet beelden van in huis hebben.

»Sommige verhalen vallen af omdat ze té bekend zijn, zoals het duel tussen Greg Lemond en Laurent Fignon. Machtig verhaal, maar ’t moet liefst nog een beetje verrassend blijven voor de kijker. Eéntje dat binnenkort de revue passeert, dateert van de Olympische Spelen van 1936, toen de zwarte Amerikaan Jesse Owens de nazi’s in verlegenheid bracht door zo ongeveer alle medailles weg te kapen. Maar de ware held van het gebeuren is voor mij toch Luz Long, een Duitse verspringer die heel amicaal omging met Owens, en hem zelfs uitgebreid kwam feliciteren. Zo’n eenling die zijn middelvinger opsteekt naar Hitler en de zijnen, dat is je reinste heldendom, en je hoeft helemaal niet in sport geïnteresseerd te zijn om daarvan te genieten.»

HUMO En je komt al eens iets te weten: dat gele en rode kaarten in het voetbal pas geïntroduceerd werden op het WK van 1970, bijvoorbeeld.

Van den Abeele «Ik ben al voetbalfanaat van toen ik nog een klein manneke was, en ik draai al een zestal jaren sportdocumentaires, maar dat van die kaarten wist ik tot voor kort ook niet (lacht).»

HUMO Nog eentje om het af te leren? Voor de finale van het WK voetbal in 1974, zo las ik in het geweldige ‘1974 – Wij waren de besten’ van Auke Kok, had de Britse scheidsrechter John Taylor dé oplossing bedacht om efficiënt te communiceren met z’n Spaanssprekende grensrechters: hij knipte een rode en een gele kaart in stukken en gaf ze aan hen. Zagen ze een overtreding die de scheids was ontgaan, dan hoefden ze alleen maar het rugnummer van de speler op dat stukje kaart te schrijven en het voor hun borst te houden: hij zou hun oordeel blindelings volgen.

Van den Abeele «Schitterend! Kijk, dat is het fijne aan sport: in de kern gaat het natuurlijk over winnen of niet winnen, maar toch staat het helemaal niet los van de rest van de maatschappij. Omdat je er zelf over begon: over die WK-finale van 1974 – nota bene tussen Nederland en het toenmalige West-Duitsland – hing echt nog de schaduw van de Tweede Wereldoorlog, dat was niet zomaar een match tussen twee buurlanden.

»Kom, nog een allerlaatste! Deze week heb ik een filmpje opgenomen over sportfraude: in 1904, dus tijdens één van de allereerste edities van de Ronde van Frankrijk, zijn de eerste vier renners uit het eindklassement geschrapt omdat ze onderweg de trein genomen hadden!»

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234