Classic Albums: Disraeli Gears

Laten we wel wezen: het ene classic album is het andere niet, net zoals de ene aflevering van 'Classic Albums', de gerenommeerde en gelauwerde reeks waarin vermeende meesterwerken uit de pop- en rockgeschiedenis onder de loep worden gelegd, de andere niet is.

Soms is met het meesterwerk zelf het hele verhaal verteld en zit er niet ook nog een verhaal áchter; en niet elke plaat leent zich tot wat de vaste 'Classic Albums'-aanpak van 'producer en/of technicus van desbetreffend meesterwerk aan het mengpaneel' is geworden. Maar in die twee bedjes kan de aflevering over 'Disraeli Gears' van Cream - met Eric Clapton (gitaar/zang), Jack Bruce (bas/zang) en Ginger Baker (drums/zang) het allereerste rockpowertrio (met de twintigste verjaardag van Nirvana's 'Nevermind' weer helemaal actueel) - niet ziek zijn.

De plaat werd opgenomen in 1967, in de lente voor de Summer of Love (aan omkadering geen gebrek) en zowel hoofdengineer Tom Dowd als producer Felix Pappalardi zijn dood. Bonus: alle andere betrokken partijen - de muzikanten, de ontwerper van de hoes (net als de muziek een sterk staaltje psychedelica), de tekstschrijvers, de platenbaas - waren ten tijde van de opnames van de docu nog in leven en meenden zich nog het één en ander te herinneren. Pappalardi werd op 17 april 1983 in de nek geschoten door zijn vrouw Gail Collins - die altijd is blijven volhouden dat het een ongeluk was - en overleefde het niet. Zowel Pappalardi als Collins hadden compositorische bijdragen op 'Disraeli Gears'.

Een plaat dus - Creams tweede - waarover en waarrond heel wat te zeggen valt, en dan hebben we het over de hoofdrolspelers en de muziek nog niet eens gehad. Clapton laat zich in de docu op de vingers kijken terwijl hij de meest fameuze riffs van 'Disraeli Gears' demonstreert en uitlegt waar hij ze destijds is gaan pikken; Baker verklapt dat hij en Bruce niet de beste vrienden waren maar dat compleet vergaten zodra ze begonnen te spelen; en Bruce, die is de coolste, en vat het in de docu allemaal mooi samen met de woorden: 'Je mag niet vergeten dat Eric destijds God was.' Tom Dowd zaliger vatte de psychedelische bluesrock van Cream bij leven en welzijn als volgt samen: 'Dezer dagen heb je in een groep één of twee mensen die kunnen spelen, de rest kun je vervangen door volk dat je van de straat plukt. In Cream had je drie mensen die absoluut meesterlijk waren op hun instrument. Cream was gevaarlijk goed.'

'Disraeli Gears' dus, en als u toch naar de al dan niet virtuele platenboer stapt/surft, breng dan ineens ook het nagenoeg even indrukwekkende doch bijna helemaal vergeten 'The Sound of '65' van The Graham Bond Organisation mee, de eerste groep waarin Bruce en Baker het met elkaar aan de stok kregen. Plezier ermee!

Bekijk een fragment uit de documentaire:


Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234