null Beeld

Colin Stetson - Sorrow – A Reimagining of Górecki’s 3rd Symphony

Colin Stetson begint ‘Sorrow’ door helemaal alleen uit zijn mond te brommen en tegelijk bijna even hard hoorbaar via de neus te ademen. Het lijkt alsof hij een didgeridoo bespeelt, maar het is een bassaxofoon. ‘Een indrukwekkend geval van circulaire ademhaling,’ staat in een Humo van 2013, het jaar waarin Stetson zijn derde aflevering van ‘New History Warfare’ uitbracht.

Uit een immens grote sax komen op die trilogie blaas- en droneklanken, er wordt geroepen door het mondstuk, soms spreken de saxofoonkleppen zelf. Als Stetson er voluit voor gaat, klinkt hij als zes muzikanten tegelijk. Het oog krijgt trouwens ook wat: Stetsons hamsterkaken bollen bijna even ver op als die van Dizzy Gillespie.

De man weet ook hoe hij al blazend anderen moet dienen: Yeasayer en Arcade Fire bijvoorbeeld, of Bon Iver op ‘Bon Iver’ en Tom Waits op het machtige tweeluik ‘Alice’-‘Blood Money’. Ook op ‘Sorrow’ – een bewerking van Henryk Górecki’s derde symfonie – eist Colin Stetson geen sterrenrol op. Zijn bassaxofoon dráágt het werk eerder, zoals het een bas betaamt.

De eerste klaagzang welt bij de Poolse componist op uit donkere, gedempte strijkers, maar gaat hier gestaag omhoog via de cello van Rebecca Foon, via een kraakheldere viool van Sarah Neufeld (van Arcade Fire) en traditionele kamermuziek die breed uitwaaiert in combinatie met synthesizerklanken. Daarna transformeert het een halfuur durende eerste deel in een Godspeed You! Black Emperor-dreun, om vervolgens tot rust te komen als mezzosopraan Megan Stetson (zus van) de ruimte betovert. Op de plek waar de zangeres in de original de estafettestok doorgeeft aan zestig strijkers, vallen hier de gesmoorde drums van Greg Fox van Liturgy in. Raar! Maar tegelijk: beestig goed!

In haar basisvorm wordt het script van de traag-trager-traagst-compositie van Górecki trouw gevolgd – mocht de groep Lamb bijvoorbeeld de door hen gesamplede twee seconden uit deze versie geplukt kunnen hebben, hun song ‘Gorecki’ zou exact hetzelfde hebben geklonken. Op andere plekken durven de arrangementen al eens te verschillen: de aanzet van deel drie mag met enige objectiviteit ‘snoeihard’ en ‘neigend naar black metal’ genoemd worden.

Hier en daar werd indertijd een pen in vitriool gedoopt om Górecki’s derde af te doen als een ‘ergerlijk repetitief onding’. Mogelijk valt dat lot ook ‘Sorrow’ een paar keer ten deel. Ons verdedigingsplan dit keer: deze bij momenten zeer heftige storm van een plaat nog eens door de koptelefoon jagen, en ’m dat soort wereldgeluiden gewoon laten smoren.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234