Collin Farrell in True Detective: 'Vanaf het moment dat er 'cut!' geroepen werd, ging die walgelijke snor er meteen af'

Als er een prijs bestond voor het wegkapen van prijzen, dan zou het superbe eerste seizoen van ‘True Detective’ ook díé ongetwijfeld hebben weggekaapt. De cast en crew sleepten maar liefst vijf Emmy Awards, de BAFTA voor beste serie internationaal en tal van andere beeldjes en bekers in de wacht.

Grote schoenen dienden door seizoen twee gevuld te worden en over de vraag of dat al dan niet gelukt is, zijn de meningen op zijn zachtst gezegd verdeeld. Eén Amerikaanse criticus omschreef het zo: ‘Het slachtoffer waar het in het tweede seizoen om draait, wordt teruggevonden met door zuur weggevreten oogballen; het kwam beter weg dan de gemiddelde kijker.’ Wij houden het graag op: toch nog pakken beter dan 90 procent van wat u deze zomer op uw scherm te zien zal krijgen.

Colin Farrell «Wie het eerste seizoen zag, weet dat ‘True Detective’ zoveel meer is dan de zoveelste whodunit. Aangekomen bij de derde aflevering geef je geen ene fuck meer om wie nu net wie een kopje kleiner gemaakt heeft. Het is gewoon een invalshoek, een canvas voor alles wat er daarrond gebeurt. Ik kan moeilijk over het eindresultaat oordelen omdat ik er middenin zat, maar ik heb alvast bijzonder graag de rol van Ray Velcoro gespeeld. Daarbij vertel ik graag dat het scenario, net als bij het eerste seizoen, uit de koker van Nic Pizzolatto komt, die naast schrijver ook nog eens showrunner van de serie is. Wat een beest! En hij is behoorlijk ambitieus als het op het creëren van zijn personages aankomt: hij is bereid om naar een héél donker plaatsje in zijn hersenpan af te dalen om al die karaktertjes vorm te geven. Toen ik ’m voor het eerst ontmoette, heeft hij de tijd genomen om alles over Ray in geuren en kleuren uit te leggen. Hij had zelfs een hele resem gezichtsuitdrukkingen bedacht die typisch waren voor mijn personage.»

- Wat is dan bijvoorbeeld typisch Ray?

Farrell «Wel, Ray maakt deel uit van een samenwerkingsverband tussen een resem onderzoeksbureaus die samen een moord onderzoeken, maar hij heeft behoorlijk wat last van een burn-out. (Blijft even stil) Hm, een beetje een geval van typecasting, nu ik er zo over nadenk. Ik moest niet al te diep graven in mijn niet zo verre verleden.

»Ray is eigenlijk niet het type kerel waar ik zelf tijd mee zou willen doorbrengen, maar toch koester ik veel sympathie voor hem. Hij lijkt simpelweg niet in staat om zijn weg terug te vinden naar een leven dat nog een fractie potentieel heeft. Versta me niet verkeerd, ik denk dat Ray in de grond een goed mens is, hij heeft gewoon een paar heel verkeerde keuzes gemaakt in zijn leven.»

- Zoals het niet onderhouden van zijn fysieke voorkomen? Je bent aardig bijgekomen voor de rol.

Farrell «Om over die walgelijke snor nog maar te zwijgen! Vanaf het moment dat er ‘cut!’ geroepen werd, ging-ie er meteen af. Dat lag met die extra kilo’s iets moeilijker. Mensen denken weleens dat het leuk is om te kunnen eten wat je wil, en dat is zo. Toch zeker voor één dag. Bij dag twee, als je voor elf uur ’s morgens al aan je tweede cheeseburger met friet en een chocolade milkshake zit, is dat al een pak minder. Ik heb nog even overwogen om die pens gewoon te houden tot de opnames van ‘The Lobster’ begonnen – daarin moest ik ook een pafferig personage vertolken – maar dat kreeg ik toch niet over mijn in het vet badende hart.»


Bekijk de trailer van het tweede seizoen

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234