null Beeld

Concert van de week: Ansatz Der Maschine

Spade en olielamp ter hand: deze zaterdag kan u in de betere lagen van de underground Ansatz Der Maschine weer gaan opzoeken, het project waarmee frontman Mathijs Bertel tot voor kort zijn soundscapes de wereld instuurde. Er zijn geen zekerheden meer: blijkt die Bertel voor zijn vierde plaat ‘Tattooed Body Blues’ toch wel niet sóngs geschreven te hebben!

Songs die desondanks niets aan sfeer ingeboet hebben, en die op plaat van tekst voorzien worden door goed volk als Inne Eysermans van Amatorski. Alsof Ansatz Der Maschine – Bertel heeft zijn bandnaam geleend bij Karl Marx, en u? – aan goed volk een gebrek had: anno 2016 telt de band zes leden, op het podium nog eens aangevuld met twee blazers. Een nachtmerrie om die allemaal in dezelfde ruimte te krijgen met het oog op een repetitie.

Mathijs Bertel «Veel gerepeteerd hebben we dus nog niet voor onze releaseshows. Als we er al aan toekomen, is het vooral in kleinere groepjes. Op dit moment, met nog een goeie anderhalve week tot de cd-voorstelling in De Kreun, hebben we bijvoorbeeld nog geen enkele keer gespeeld met de blazers erbij. Maar dat regelen we wel. Het is sowieso niet onze bedoeling om te klinken zoals op plaat. Waarom zou je ook? Je kunt op een podium zo veel dingen doen die op plaat niet kunnen.»

HUMO Normaal hoor je muzikanten net de omgekeerde bedenking maken: op het podium is het vaak behelpen, omdat je er niet dezelfde trucjes kan toepassen als in de studio.

Bertel «Dan gebruik je toch gewoon andere trucjes? Ik ben van de filosofie dat je op een podium de boel een beetje op zijn beloop moet laten. Ik zie mezelf eerder als architect of als dirigent dan als frontman: ik geloof niet in muzikanten doodknijpen. Live speelt Gianni Marzo, van Isbells en Marble Sounds, met ons mee op gitaar: zo iemand moet je vooral laten doen, en ’m niet te veel gaan lastigvallen met uitgeschreven akkoordenschema’s en zo.»

HUMO ‘Tattooed Body Blues’ is een stijlbreuk: de soundscapes hebben plaatsgemaakt voor songs, mét zanglijnen deze keer.

Bertel «Omdat ik ook voor het eerst in mijn carrière het gevoel had dat ik iets wou zeggen, terwijl ik vroeger altijd argwanend stond tegenover artiesten die er prat op gingen muziek te maken ‘uit noodzaak’. ‘Is dat wel zo?’ vroeg ik me dan af. Want ik voelde die beruchte drang namelijk niet. Maar nu snap ik het eindelijk. »Er is vier jaar voorbijgegaan sinds de vorige Ansatz-release. In die tijd was ik aan mijn zoveelste plaat met sferische muziek begonnen, tot ik plots besefte: eigenlijk wil ik dit niet meer doen. Ik heb die half afgewerkte plaat weggegooid en ben helemaal opnieuw begonnen. Ik ben er als de dood voor om mezelf te herhalen, en ik kreeg het gevoel dat ik net dát aan het doen was.»

HUMO Er zijn vast veel muzikanten die op een zeker moment dat gevoel krijgen, maar die maken dan meestal de omgekeerde beweging: jij bent in plaats van alle structuur overboord te gooien voor het eerst songs gaan schrijven.

Bertel «En dat loonde: het is de eerste plaat waar ik echt een goed gevoel aan overhoud. Je maakt nu eenmaal andere muziek als je ouder wordt, de naïviteit die je als twintiger had, raak je kwijt. ‘Tattooed Body Blues’ gaat daarover: de blutsen en builen die je gaandeweg oploopt. In de loop der jaren ben ik muziek ook meer en meer gaan zien als een manier om met een spraakgebrek om te gaan: ik krijg iets niet uitgelegd op de gewone manier, dus doe ik dat maar met muziek.»


Tickets en info »

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234