Concert van de week: Aroma Di Amore

Grijzende zwartjassen hadden het al vernomen, maar het grote publiek is ook uitgenodigd: Aroma di Amore beleeft een tweede jeugd en komt zijn nieuwe plaat voorstellen in de AB! Het electropunkcollectief van Fred Angst, Lo Meulen en zanger/auteur Elvis Peeters kijkt naar de troosteloze kloterealiteit en schreeuwt het uit – ze beweren onder andere dat de punk altijd is blijven leven.

Aroma di Amore is donkere new wave met vooraan een antiraketbetoger (Elvis Peeters) die zijn licht laat schijnen op het leven anno 2016 – behang op de radio, misbruik in de kledingindustrie, economie is baas over democratie. Maar dan zonder het dadaïsme en de luchtigheid van de jaren 80. De Humo-recensent schreef: ‘een rouwstoet in tekst én klank’. En toch heet de nieuwe plaat gewoon ‘Zin’.


Info en tickets: abconcerts.be

HUMO Heeft het allemaal nog wel zin, Elvis?

Elvis Peeters «Het heeft meer dan ooit zin om een tegenstem te laten horen! Er wordt nogal veel geëntertaind tegenwoordig – van de politiek tot in het VRT-journaal. Dat mag een beetje tegengewicht krijgen, vind ik. Alles wat kan prikkelen of tot nadenken stemt, is zinvol. En na ‘Samizdat’ (uit 2012, red.) hadden wij ook gewoon enorm veel zin om een nieuwe plaat te maken. Iedereen in de groep was het erover eens dat daar relevante teksten bij hoorden.»

HUMO Je was destijds één van de vertegenwoordigers van de DIY- en punkgedachte in Vlaanderen. Wat is daar vandaag van overgebleven?

Peeters «Facebook, misschien? (lacht) Nee, er zijn nog steeds mensen bezig om met kleinschalige initiatieven in het dagelijkse leven te interveniëren. Met pop-upwinkels, optredentjes, groentepakketten… Men noemt ‘Zin’ nu een pessimistische plaat, maar daar ben ik het niet mee eens. Ja, er worden een aantal dingen op aangekaart. Dat mensen voor een hongerloon T-shirts moeten maken, bijvoorbeeld. Dat is pessimistisch noch optimistisch, maar realistisch. Er is al fuif- en feestmuziek over de liefde genoeg en wij hebben niet de ambitie om daaraan bij te dragen. »Raar toch, dat er wordt gezegd: ‘Oei, oei, die mannen van Aroma di Amore hebben een donkere plaat gemaakt over maatschappelijke problemen.’ Dat zou een evidentie moeten zijn! Of ze schrijven dat de jaren 80 terug zijn. Maar in de jaren 80 leefde je nog met het idee dat er iets kon veranderen: de muur kon nog vallen, er was Solidarnosc… Nu lijkt de samenleving verkrampt en behept met de veiligheidsgedachte: in ‘Reizen Waes’ mag er misschien avontuur zijn, in het dagelijkse of politieke leven is dat met een vergrootglas te zoeken.»

HUMO In een Humo-column beschreef je ooit een oude punkgroep die na tig jaren haar comeback beleeft en na vier nummers de handdoek in de ring moet gooien: ‘Hijgen, blazen, kramp in de vingers, zere polsen’. Na de AB gaan jullie – toch ook geen prille vijftigers meer – op tour, van Leuven over Diksmuide naar Hasselt.

Peeters «Een bevriende groep van vroeger, Nasmak, heeft dat letterlijk voorgehad: een hele set van zestien nummers na elkaar spelen, dat konden ze fysiek niet meer trekken. Het is iets raars: Neil Young stond mee aan de wieg van de popmuziek, en speelt op zijn zeventigste nog altijd. The Who zong in ‘My Generation’: ‘Hope I die before I get old’, en die blíjven dat gewoon zingen. Wij nemen, in tegenstelling tot The Stones, vooralsnog geen geriater mee op tournee (lacht).»

HUMO Houden zo!


Bekijk: 'Het andere meisje'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234