Concert van de week: Sleaford Mods

Het Britse Sleaford ModsJason Williamson en Andrew Fearn – is een revelatie in eigen land, omdat wat ze brengen in 2015 uniek blijkt te zijn: een eerlijke, ongecensureerde visie op het leven in de zweterige onderbuik van een klassenmaatschappij.


Over de overwegend scatologische Sleaford Mods-teksten

Jason Williamson «Ik kan alleen schrijven over dingen waar ik zelf mee te maken heb én die me interesseren. En ik vind stront zo weerzinwekkend dat het fascinerend wordt. Ik bedoel: ik weet niet waar het aan ligt, maar de geur en de vorm van mijn kak zijn waarlijk verschrikkelijk, ook voor mezelf. Inspirerend: eerst naar het toilet gaan, je darmen volledig laten leeglopen en daarna bij het buitenkomen een reclameposter zien waarop Beyoncé buitenaards perfect staat te wezen. De complete tegenstelling tussen die twee krijg je je hersenen toch niet uitgelegd? Trouwens: Sleaford Mods-songs gaan over het echte leven, en het leven ís stront.»


Over ongewenste fans

Williamson «Miles Kane liet eens weten dat hij ons geweldig vond en dat hij de band volgde op Twitter. Ik heb hem, ook via Twitter, laten weten dat we haast uitsluitend muziek zijn beginnen te maken om lucht te geven aan onze oprechte haat voor gluiperds als hij. ‘Ofwel hou je de eer aan jezelf en verlaat je onze Twitter-pagina met waardigheid, ofwel blokkeer ik je.’»


Over de potentiële doorbraak

Williamson «Niet dat ik het verwacht, maar als Sleaford Mods straks een grote band wordt, is dat mogelijk een probleem. Ik heb geld nodig, net als iedereen, maar te veel geld verandert je in een pretentieuze lul. Noel Gallagher is het schoolvoorbeeld: een vent die compleet verteerd is door hebzucht. Heb je hem onlangs nog gezien? Hij ziet eruit alsof hij in het paleis van Versailles leeft en ’s morgens zijn gezicht laat bijpoederen. Ik weet dat ik vaak op zijn kap zit, maar hij is een grap geworden. Een grap die zijn eigen back catalogue de laatste tien jaar verkloot heeft door eerst aan geld te denken, en daarna pas aan muziek.»


Over de typerende manier waarop hij zijn teksten debiteert

Williamson «Ik heb lang gewerkt en geschaafd om het precies goed te krijgen. Ongeveer acht jaar, maar nu is het zover. De manier waarop ik in de micro spreek, wordt soms vergeleken met die

'Ik ben tegen geweld, maar mensen als Bono hebben slaag nodig'

van Johnny Rotten of Shaun Ryder van Happy Mondays, en dat is oké. Maar met punkbands als Crass – een naam die je ook vaak ziet in stukjes over Sleaford Mods – heb ik minder. Ik hoor dat ze goede muziek hebben, maar alles eromheen is onzin. Veel te veel praat over hun zogezegd verheven punkidealen. ‘De Sex Pistols hebben zich laten inpakken door het grote geld,’ zeggen ze, maar dat is praat van elitaire rukkers. Dat, en misplaatste opschepperij: ‘Wij zijn vaker gearresteerd dan jullie.’ ‘Wij leven diep in de bossen en zijn dus echter.’ ‘Thatcher wilde ons laten ombrengen en jullie níét.’ Blablabla. Fuck off!»


Over de erkenning

Williamson «Ik had jarenlang geen nagel om aan mijn gat te krabben en iedereen vond me een vulgaire lul. Nu heb ik plots wat succes, we krijgen overal complimenten, het loopt goed en het gaat zelfs zover dat ik mezelf als oprecht gelukkig zou omschrijven. Een vreemde en nieuwe gewaarwording. Ik ben me er zelfs schuldig over gaan voelen. Hoe kán het in godsnaam dat ik gelukkig ben?»


Over de naam Sleaford Mods

Williamson «Ik heb het op een avond bedacht. Het was nooit de bedoeling om clever, grappig of origineel te zijn, of zo. Maar de Mod-beweging van vroeger – hoewel het niets te maken heeft met wat wij nu doen – vond ik wel cool. En Sleaford is een klein dorpje, maar ik ben afkomstig uit een nog veel kleiner dorp in de buurt. Sleaford had een bioscoop en mijn ouders brachten me daar af en toe heen. Ik heb er ‘Superman’ gezien, met Christopher Reeve. Sleaford was een traktatie.»


Over politiek

Williamson «We zijn niet met opzet een working class-groep. We zijn geen socialisten, geen communisten en níét Billy Bragg. Ik vind premier David Cameron ook een ruggengraatloze lul, net als iedereen – en ik word heel, héél agressief als ik hem op televisie zie – maar het is niet onze bedoeling om geëngageerde teksten te schrijven, om de werklozen, de arbeiders of de aan alcohol verslaafde onderklasse een stem te geven. We schrijven alleen over wat we zelf hebben meegemaakt, en ik ben vaak werkloos geweest, heel vaak zat, en als ik al werk had, dan altijd een onderbetaald kutgeval.»


Over Bono

Williamson «Een spiritueel zéér corrupte mens. Hij is een beetje zoals de Tories: je leest er vaak over, je windt je er elke keer over op, maar er is toch niets wat je eraan kan doen. Ik ben tegen geweld, maar mensen als Bono hebben slaag nodig.» (fvd)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234