Concertreview: Alt-J op Rock Werchter 2017

Ik zal eerst iets bekennen. Ik vind de clip voor ‘Hunger of the pine’ van Alt-J waarin een man wordt opgejaagd en met pijlen (éttelijke pijlen) doorboord, waarna hij een jerrycan benzine over zich uitgiet en verbrandt als vuurpijlen hem raken, de meest nodeloos cynische, negatieve, wreedaardige clip die ik in tijden zag.

Wat iemand bezielt om z’n muziek op die manier te illustreren, is me een raadsel. En hun andere clips zijn in hetzelfde bedje ziek: in de ene verdrinkt een vrouw, in de andere wordt een bende afgeslacht (compleet met afgehakte handen), een (Mexicaans) kind begraven… What’s the fuckin’ point om zoiets te bedenken en te verfilmen, heren uit Leeds? Grappig, maar ook wat hypocriet, dat deze verlichte geesten die blijkbaar zweren bij makkelijk choquerende clips in Werchter in staat bleken tot een beleefd en accentloos ‘Dank u wel’.

Ik was benieuwd hoe Alt-J zonder die clips met gratuit geweld, derderangs horror en geile grieten zou klinken. Je hebt verschillende soorten shows en frontmen: entertainend, gezellig, confrontationeel, mysterieus, in your face, omarmend en demagogisch volksfeest. Alt-J was niets van die dingen. Af en toe weerklonk een seconde of dertig een riedeltje waarvan je dacht: inventief. Ik snap hoe dit in een donkere club sfeervol en bijwijlen intrigerend kan klinken. Maar van de semi-headliner op een reusachtige weide verwacht je toch vuurwerk?

Matilda’ en ‘In cold blood’ klonken min of meer zoals op plaat. Tot drie keer toe moesten ze een song herbeginnen omdat een sampler niet startte. Af en toe losten ze een zin die sfeervol of origineel was (‘She makes the sound the sea makes knee deep in water’). Maar vaker was ‘experimenteel’ een schaamlap om te verbergen dat het hen aan goeie ideeën en memorabele hooks ontbrak. En af en toe leek het alsof een of andere komiek voor de grap een parodie van Radiohead had bedacht.

In 2013 schreef collega Jeroen Maris ‘Alt-J veranderde je leven in de Barn’. Om maar te zeggen dat we zelfs bij Humo soms extreem van mening verschillen. Twee derden van de set was dit wat mij betreft saai, doelloos gepiel door charismaloze nerds met middelmatige stemmetjes. Het is me een raadsel hoe zo’n onopwindende, intimistische groep – muzikaal, uiterlijk, als act – het tot semi-headliner schopt. Het ergste dat een artiest kan overkomen is dat de groep die voor hem/hen/haar speelde de weide in vuur en vlam zette. Ik denk dat de Foo Fighters stiekem heel blij waren met Alt-J.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234