null Beeld

Concertreview: Bullet For My Valentine in de Ancienne Belgique

Wat u zoal kunt doen met 35 euro? De aanschaf van een abonnement van twee maanden op Humo of een drilboor van bedenkelijke kwaliteit behoren tot de mogelijkheden, maar evenzeer een pint of 35 tijdens happy hour. In Ancienne Belgique krijgt u er een avondvullend programma onder muzikale begeleiding van twee toppers uit het metalcoregenre voor. Lang niet slecht!

Zij die kwamen voor Killswitch Engage kwamen helaas ietwat bedrogen uit. De meervoudige Grammy-genomineerden gingen voor een vluggertje, en strompelden vooraleer het publiek goed en wel opgewarmd was alweer de coulissen in.

Een sanitaire stop houden dan maar, en geduldig wachten tot de onvervalste hoofdact van de avond het podium zou betreden. Voor zij die vooraf twijfelden aan de pikorde: dat is wel degelijk Bullet For My Valentine. Hoog tijd dus voor een stevige portie zelfmedelijden en pseudo-suïcidale opwellingen, gecamoufleerd door staalharde riffs en oergebrul.

Opvallend: de voorste rijen worden prompt ingepalmd door wandelend oestrogeen, die zich oppeppen om uit volle borst(en) mee te gillen met lyrics als ‘suffocating under the words of sorrow’ of ‘your tears don’t fall’. Dat laatste hebben we – tijdens een emotioneel heftige periode, durven we toegeven - overigens zelf getest, en - verrassing! - het klopt voor geen meter. Die zwaartekracht hé, Matthew.

Op verschillende manieren plaveide de Welshe band de wegen voor die andere vrouwvriendelijke band Bring Me The Horizon, die momenteel doen waar eerder vernoemde Matthew Tuck en de zijnen slechts kortstondig in slaagden: doorbreken bij een publiek dat tot ver buiten de metalsferen reikt. Een matig gevulde Ancienne Belgique bewijst dat de band qua populariteit ietwat over zijn hoogtepunt heen is.

En da’s jammer, want Bullet For My Valentine speelde zijn matige live reputatie – herinneringen aan een drietal erbarmelijke prestaties op Graspop Metal Meeting borrelen spontaan op - moeiteloos aan flarden. De aanslepende stemproblemen van frontman Matthew lijken voorgoed tot het verleden te behoren, en ook de relatief recente personeelswissel op bas en (achtergrond)zang blijkt een schot in de roos.

undefined

null Beeld

Enig puntje van kritiek op technisch vlak: Matthew’s micro kwam amper boven het gedreun van gitaren en drumstel uit. Wat wij niet zo erg vinden, aangezien de lyrics regelmatig toch een klein kotsje doen opborrelen. Bij momenten nam het publiek het dan maar over, waardoor we alsnog een volledig strofe van ‘Tears don’t fall’ moesten aanhoren.

Qua setlist ging Bullet For My Valentine voor de veilige doch beproefde formule van een meerderheid aan oude, bekend in de oren klinkende nummers, hier en daar doorspekt met ietwat recenter materiaal. Vooral het trio ‘Scream Aim Fire’, ‘Waking the Demon’ en ‘Hand of Blood’ kon op bijval van het publiek rekenen.

Het verdict is dan ook over de gehele lijn positief. Persoonlijk kwamen we voor Killswitch Engage, maar eindigden de avond al goedkeurend knikkend bij Bullet For My Valentine.


Tweet


Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234