Concertreview: De La Soul op Dour 2017

De La Soul stond vjfentwintig jaar na hun glorieperiode nog eens op Dour en begon, speciaal om dat te vieren, met stipt vijfentwintig minuten vertraging aan hun set. Verder bolde het allemaal verrassend lekker. ‘Wij doen dit al veel te lang en we hebben er belachelijk veel geld mee verdiend. Alles wat nu nog telt, is dat jullie er plezier aan beleven.’

De reden voor het oponthoud: De La Soul had een volle liveband mee. Niet, zoals in de hiphop gebruikelijk is, één drummer en één in de geluidsmix verdwijnende gitarist, maar acht man die alles van trompetten over trommels tot bongo’s bespeelden en zo nu en dan met een brede smile richting publiek draaiden. Maseo, de dj van het trio, méénde het: hij wilde niet stoppen met de soundcheck tot alles perfect zat, want de ervaring van het publiek is heilig. Dat hij Dour tot drie keer toe met Brussel verwarde, is hem bij dezen vergeven.

Aangedreven door de warme, funky begeleiding slofte De La Soul – gezapig, maar niet lui – door ‘It’s Like That’, ‘Stakes Is High’, ‘All Good?’ en het speciaal van een Booker T-orgeltje voorziene ‘Pass the Plugs’. Ze visten de juiste songs uit hun oeuvre: ‘I Am I Be’ uit ‘Buhloone Mindstate’, het titelnummer van ‘The Grind Date’, ‘A Roller Skating Jam Named Saturdays’ uit ‘De La Soul Is Dead’. Ik hoorde even ‘Love and Happiness’ van Al Green passeren. Er werden nul statements gemaakt over politiek, leed of leven. Maseo begon te scratchen. Een piepjonge fan mocht mee op podium (‘uw ouders hebben smaak!’). Trompetten schalden. En op het einde werden ‘Ring Ring Ring’ en ‘Me, Myself & I’ bovengehaald: de sfeer was een 10 op de schaal van ‘Happy’.

Eén kanttekening, en het is een kleintje: De La Soul doet live steeds meer wat ze ook op plaat doen, namelijk veel, maar dan ook veel te veel lullen. Vragen om handen in de lucht te steken: ça va, dat zal wel bij een hiphopshow horen, maar om het daarom achtenvijftig kéér te doen? Maseo was net een zatte nonkel die bleef vragen of we ons allemaal afdoende aan het amuseren waren. Wat, tussen haakjes, sowieso het geval was.

So what dus. Als Nas gisteren al een klein beetje een vergeten hiphopmonument was, dan waren die van De La Soul door eeuwen zand begraven relikwieën. En toch zetten zij vandaag een kloek, fris en sympathiek concert neer. Dat is: alle verwachtingen overtreffen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234