null Beeld

Concertreview: Drake in het Sportpaleis

Haast een decennium ver in zijn carrière verzorgt Drake nog altijd de muzikale begeleiding voor de drie huppelende puntjes onderaan het venster van een verhitte Whatsapp-conversatie met uw ex.

Het gebukte ganzenloopje, de wenkbrauwen die in een moeilijke kreuk boven zijn ogen hangen terwijl hij gejaagd naar de meute wijst. Drake dartelt - bewust van de vleesgeworden meme die hij is - met branie over het podium. Monotone nasale gevoeligheid stroomt onze oorschelpen in. Als gladde alen glibberen de woorden naar binnen. Zijn teksten lenen zich net zo makkelijk als onderschrift bij een Instagramfoto, cryptische tweet of leutige hashtag. Persoonlijke kleinzieligheden en uitgeholde clichés worden verkocht als universele wijsheden en kunnen categorisch worden onderverdeeld in ‘niemand is perfect in de liefde’, ‘ik ben van ver gekomen’ en ‘middelvingers naar de haters’.

‘Trophies’, ‘Headlines’, ‘The Motto’, ‘Started from the Bottom’, ‘Jumpman’,’I’m on One’, et cetera ad infinitum. Ze evoceren stuk voor stuk herinneringen van beschonken dwalingen in het nachtleven. Binnen de tijdspanne van een aflevering van ‘Thuis’ wordt het halve oeuvre door onze strot geduwd. Iedere snipper - pakweg de lengte van een Vine-filmpje - levert een kleine dosis endorfine, maar blijkt achteraf nauwelijks in staat om een plek te bemachtigen in het langetermijngeheugen. ‘Work’ is een luchtige roze wolk die geurt naar seks en de warme Caribische passaat ‘Controlla’ blaast gemoedelijk tegen onze wangen. Met een botermesje worden er laagjes margarine over gortdroog instrumentaal geweld gesmeerd tijdens ‘Energy’, ‘Legend’ en ‘Know Yourself’. Gestileerd minimalisme en eenvoud dienen echter niet te worden verward met simplisme. De gekoesterde formule van Noah ‘40’ Shebib en Drake - respectievelijk de Eric B en Rakim van nu - wordt vaak geïmiteerd, maar zelden geperfectioneerd. Diezelfde esthetiek zien we gespiegeld in de buitengewoon indrukwekkende kunstinstallatie die boven onze hoofden zweeft. Tijdens ‘Hotline Bling’ dansen, golven en pulseren honderden fonkelende ronde plafonnières als een driedimensionale Windows 95 screensaver.

Drake is een unicum in de hiphopwereld: schaamteloos teergevoelig, zelfverzekerd in zijn onzekerheid en polariserend, doch onbetwistbaar invloedrijk. Bovendien voelt hij haarfijn aan op welke muzikale golven hij mee moet deinen. De Canadese goedzak charmeert, enthousiasmeert en spoort aan om collectief (zijn) persoonlijke successen te vieren. Toegegeven: hij doet dat voortreffelijk.

De titel van de wereldtour is echter ‘Boy Meets World’, en terwijl zijn generatiegenoten - Kendrick Lamar,Beyoncé, J. Cole, Childish Gambino, Chance The Rapper en zelfs Kanye West - met experimentele muzikale statements anticiperen op een kenterende wereld, blijft de Canadees voornamelijk geobsedeerd door zijn eigen verleden - immer in dubio of hij zich nu gegriefd of schuldig moet voelen voor die stukgelopen relatie van zes jaar terug.


Het moment

Duizenden richten hun telefoons naar de imposante luchtballon die midden in het Sportpaleis geleidelijk wordt opgeblazen. Het resultaat: een reusachtige rode planeet, waar Drake als een satelliet eenzaam omheen cirkelt.


Quote

‘Ik zong vroeger iedere avond covers van John Legend in een klein café met deze jongens’, vertelt Drake terwijl hij wijst naar zijn drummer en toetsenist, die haast verscholen achter het podium verlegen wuiven. ‘We kregen iedere avond 240 dollar en moesten die delen met z’n drieën’, jammert hij nostalgisch. Door deze gevoelige rags to riches-anekdote vergeten we haast dat Aubrey al sinds zijn vijftiende een vaste rol had in de populaire televisieserie ‘Degrassi’, zijn papa trommelde voor Jerry Lee Lewis en zijn nonkel, Larry Graham, de bassist van Sly and The Family Stone was.


Tweet



Lees ook: 'De niet zo stille overname: hoe de hiphop van Drake, The Weeknd en Bruno Mars de popmuziek heeft overmeesterd'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234