Concertreview: Lorde op Rock Werchter 2017

Lorde is een gepast icoon voor een rare tijd: nonchalance is het nieuwe streven, authenticiteit de nieuwe commerce.

'Er waren mensen die mooier zongen dan Lorde, en er zijn er nog meer die betere nummers konden voorleggen, maar kniezen is kniezen: qua populariteit steekt Lorde ze allemaal naar de kroon'

Als Ella Marija Lani Yelich-O'Connor - adem weer in - danst, doet ze dat ook écht like nobody's watching. Het verschil is dat er bij haar wél mensen staan toe te kijken: een propvolle Barn, en dan tellen we de lui die buiten staan te gapen naar het grote scherm nog niet eens mee. Lorde zingt nummers die gaan over met de vriendinnen een fuifje aandoen, maar daarbij heeft ze het alleen over het moment wanneer de roes, momenten geleden nog vederlicht, met een doffe plof op je kop gaat zitten en je een nieuwe pint opentrekt terwijl je goed genoeg weet dat de vorige zich al dra weer een weg weer naar buiten zal banen. En wanneer ze in The Barn tijdens 'Team' verzucht dat ze ze beu is, de popniemendalletjes die 'r aanbevelen om 'r handen in de lucht te steken, steekt ze haar handen in de lucht - en doet de hele tent gedwee mee.

Tegelijk zit Lorde al vijf jaar in de branche, maar is ze nog altijd jong genoeg om u - ja, ù daar - een creep te doen lijken mocht u 'r proberen te versieren aan de toog. Nog altijd maar 20 jaar, Lorde. Wie dat en de bomvolle Barn in het achterhoofd houdt, beseft dat ze wel iets op het spoor moét zijn. Ze is evenveel icoon als popster: de muziek is er, titels als 'Green Light' en 'Royals' kent u zelfs als u twéé maal twintig bent. Natuurlijk werden ze meegebruld in Werchter: pop op z'n slimst, met de snik in de stem maar de kriebel in de benen. Maar wat we altijd al vermoedden, zien we ook uitgebeeld in Werchter: Lorde wil meer zijn dan de stem die u toespreekt vanuit de versterker. Liefst is ze uw vriendin: 'Liability' wordt voorafgegaan door een poco prekerige uiteenzetting over hoe een mens 'moet leren om alleen te zijn'. Het nummer zelf is niet veel minder klef. Maar wat wij, ergens tussen twintig en veertig, vinden van Lorde, doet er al bij al niet veel toe, beseffen we. Wij zijn het doelpubliek niet. Wie dat wel is, heeft lak aan relativering. En maar goed zo. Want waar ben je anders jong voor.

Er waren donderdag mensen die mooier zongen dan Lorde, en er zijn er nog meer die betere nummers konden voorleggen, maar kniezen is kniezen: qua populariteit steekt ze ze allemaal naar de kroon. En eens ze die op de kop heeft, heeft ze ook nog eens een boodschap te verkondigen die niet mis is. 'Eigenwijs zijn kan òòk lonen': een urbi et orbi waar we voor buigen. Wij moesten het destijds doen met Britney Spears.


Het moment

'Royals' zou je denken, maar nee: het was het nieuwe 'Green Light'.


Het publiek

Talrijk én jong. Om jaloers op te zijn, quoi.


Quote

'Jullie land is zó mooi' - Erg beleefd hoor, maar als iemand uit Nieuw-Zeeland, Midden-Aarde zoiets zegt, kunnen we niet anders dan dat een beetje raar vinden.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234