Concertreview: Low (Trix, 15 jaar Duyster)

Elke zondagavond, omstreeks tienen, opent Ayco Duyster de poort naar de hemel.

Zodra je Ayco Duysters fluwelen stem hoort, waait er een warme gloed door de huiskamer. En als ze praat, weerklinken er plots nummers van Sigur Rós, Mogwai en Bon Iver. 'Waarom brengen we haar stem en muziek niet samen?' dachten ze ooit ter hoogte van de Reyerslaan in Brussel. We zijn vijftien jaar later, en 'Duyster' - het radioprogramma, het fenomeen - is nog lang niet aan zijn laatste hoofdstuk toe.

'2015 is drie weken oud, en we zitten al door onze jaarlijkse voorraad kippenvel heen.'

Ere wie ere toekomt: 'Duyster' zou 'Duyster' niet zijn zonder de muzikale keuzes van wandelende audiobibliotheek Eppo Janssen. Ayco en Eppo hebben hun kind sámen opgevoed tot de puber die hij/zij nu is. 'Duyster' plukt elke week de mooiste bloemen uit indie-, post-rock-, elektronica- en folkland, met Low uit Duluth, Minnesota als grootste leverancier. En Low vierde zondagavond de 15de verjaardag van 's lands mooiste radioprogramma in Trix, Antwerpen.

Low is de band die misschien wel het dichtst aanleunt bij de stem van Ayco Duyster. Zeemzoet, maar voorzichtig. Weinig opvallend in de massa, maar gewapend met een geluid dat je in drie tellen bij de strot grijpt. Al is Low ook zo'n band die, eenmaal ze de flow te pakken heeft, nooit zal stilvallen. 'Monkey' was twee minuten ver, en er stonden drie woorden in ons notitieboekje: boem, klets, patat.

'Soon' volgde, achternagezeten door nieuw werk. 'Spanish Translation' en 'No Comprende' klopten in onze buis van Eustachius aan als oude bekenden, en dat is een góéd teken: Alan Sparhawk, Mimi Parker en Steve Garrington doen ook in 2015 niet aan dubstep of drum-'n-bass. Verder wijdde Low zijn avond als vanouds aan de Betere Melancholie, met 'On My Own' als de uitblinker in de eerste helft.

Jammer van de visuals die in de zaal verdwaalden. Jammer van 'Death Of A Salesman', dat in mindere doen was, zondagavond. Maar ach, meteen erna was er de verschroeiende tandem 'Pissing'/'Dinosaur Act', de charme van 'Plastic Cup' en een waanzinnig mooie versie van 'Sunflower'. En net toen we dachten dat het niet beter ging worden, gebeurde het tóch, met 'Especially Me' en 'Murderer'.

Low stak Trix in zijn binnenzak. Dat het goed was, zag je aan de gelukkige blikken in de zaal. Dat merkte je aan de stilte tijdens songs als 'Point Of Disgust' of 'Laser Beam' en het oorverdovende applaus achteraf. 2015 is drie weken oud, en we zitten al door onze jaarlijkse voorraad kippenvel heen. Bedankt daarvoor, Low. Maar vooral: bedankt, 'Duyster'.


Het moment

'Sunflower', 'Dinosaur Act', 'Especially Me'.


Het publiek

Het bestáát, een publiek dat niet de neiging heeft om voortdurend de smartphone boven te halen. Het bestáát dus wel degelijk, een respectvol publiek.


Quote

'I bought some sweet, sweet, sweet, sweet sunflowers and gave them to the night.'


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234