Concertreview: Melanie De Biasio in Eden (Charleroi)

Eenmaal voorbij Brussel-Zuid stopt de trein in Braine l’Alleud, Nivelles, Luttre, Marchienne-au-Pont en Charleroi-Zuid-Sud-eindhalte-terminus. De mooie concertzaal Eden bevindt zich op wandelafstand. Geen idee of Melanie De Biasio voor de Zebra’s supportert, ze speelde vrijdagavond in Charleroi alvast haar eigen thuismatch.

Compact Disk Dummies stonden onlangs in Eden, mét Vladimir Platine: als u het ons vraagt twéé bijdetijdse artiestennamen. De zaal is – ruw geschat – een Orangerie van de Botanique groot, en uitverkocht.

‘I Feel You’ opent, en is vijf maal zo lang als op de plaat ‘No Deal’. Al vanaf ‘I Feel You’ / a deep echo in me’ is het zoeken en tasten. De versie komt stil en van diep aanzetten. Piano, keyboards, staande bas en drums zijn lang niet overal aanwezig. De Biasio laat wat ze doet duidelijk afhangen van wat de groep haar voor de voeten werpt. Het indrukwekkende stuk met alleen bas en ‘C’mon, let me know how you feel’ laat horen hoe de zangeres zich voelt – naar óns gevoel duidelijk zenuwachtig – en wat ze wil terugkrijgen van het publiek. De Biasio verkent het podium, gaat een paar keer op haar hurken zitten, met microfoon én dwarsfluit in de hand. Ze staat meer dan eens op het punt om de fluit te bespelen, maar doet dat pas aan het eind van ‘Blackened Cities’, die ene, 25 minuten lange, schitterende track die we dit jaar van haar kregen.

‘Blackened Cities’ zal zowat het minst van alle songs omgebouwd worden. ‘Blackened cities rumble / Strangers stroll and lovers stumble’, gaat het. We hadden De Biasio thuis ettelijke luisterbeurten lang ‘Go Johnny’ horen fluisteren. In Charleroi denken we ‘Go jogging’ te horen: het zangritme blijft alvast gestaag, houdt aan als dat van een loper, ook de ademstoten op dwarsfluit verbeelden dat soort concentratie, inspanning en roes. Ook als we ernaast zitten, het blijft knap!

‘Een goeie introductie’, zegt Melanie De Biasio na drie kwartier. En ook: ‘We zijn een beetje te hard gefocust. We maken altijd spontane muziek, maar wat zullen we vandaag brengen? Veel muziek? Net niet te veel muziek? Hé, het is niet niks om in Charleroi te spelen’.

‘With All My Love’ is machtig en begint met ‘Mama, look at my life / this is a lonely journey’. En dan die piano die invalt!. Elke noot, elke nuance maakt nu deel uit van de betovering. Improvisatie, swing, de puls die de muziek soms vooruit drijft, het is wat we jazz noemen. Een goeie ritmesectie doet dan wonderen, en die is present. Uit de elektronische toetsen vallen rare geluiden naast de tel. Melanie De Biasio gaat nu in het nu op. Wij ook, soms met de oogjes dicht, altijd met de snaveltjes toe. De twee mannen voor ons niet. Telkens als het ritme breekt of als De Biasio de dwarsfluit bovenhaalt, wordt er gelachen en commentaar gegeven. Eigenlijk staan ze te ver vooraan om zo’n oneerbiedige én slechte Statler en Waldorf neer te zetten.

De plaatversie van ‘I'm Gonna Leave You’, met licht dissonante piano in de intro, is sowieso heel anders dan de orkestversie die we van Nina Simone kennen, maar die piano-intro is live heel anders. De tekst ook. Van iemand willen verlaten is halfweg geen sprake meer: ‘I’m gonna stay / because they love me’ lijkt heel specifiek gericht naar dit publiek, dat van haar hometown.

Ontegensprekelijk hoogtepunt van de avond? Het plaatselijke koor genaamd Les Motivés - waar De Biasio's moeder in zingt - staat voor de mixtafel opgesteld, en een klein lichtje schijnt op hen terwijl ze in de bissen niet alleen ‘The Flow’ meezingen, maar ook a capella het laatste woord krijgen.

In sommige momenten zaten al echo’s van de vingerknipjes van pakweg ‘Fever’ van Peggy Lee, en die worden in de echte afsluiter en masse gedubbeld in de ritmesectie. Hier zijn de Statler en Waldorf op rij vijf voor gekomen, nu zijn ze wél mee. Veel oude en écht oude mensen in de zaal ook. Het publiek van Eden is niet dat van de hippe Londense jazzclub waar Melanie Di Biasio ook heeft gespeeld.

Wij wilden dit Belpop-wondertje gewoon een keer in Charleroi meemaken. Dat was geen verspilde tijd.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234