Concertreview: Mount Kimbie in Muziekodroom

Vermist: Mount Kimbie.

We weten nog steeds niet precies hoe het komt, maar we vermoeden dat Kai Campos en Dominic Maker stiekem niet aanwezig waren in de MOD. Na lang hoofdbreken konden we enkel besluiten: misschien kwam het doordat ze zoveel spul uit hun nakende nieuwe album het podium op sleurden.

Mochten we het tweetal ooit ontmoeten, zouden we hen vragen: lieve vrienden, wanneer besloten jullie finesse in te ruilen voor bruut geweld? De scherpte van het stanleymes voor de rollende spierbal? Subtiliteit voor bombast? Vertel het ons boven jullie proteïneshakes, Kai en Dom, of fluister het smakkend in ons oor terwijl jullie gestoomde kipfiletjes naar binnen werken.

De magie van Mount Kimbie schuilt in de bricolage – in de plakband, secondelijm en kauwgom waarmee hun nummers aan elkaar geplakt zijn. Hun muziek, zoals wij ons menen te herinneren, bestaat uit een spervuur aan flarden, scherven en flitsen die zich allemaal afzonderlijk aandienen. Een soepje, horen we u denken. Mogelijk, maar dan wel een kraakhelder groentennat waarin elk ingrediënt afzonderlijk uit de verf komt.

Mount Kimbie klinkt vooral níét als een opgezwollen indie-electrobandje. De eerste vijfenveertig minuten vormen nog steeds een vaalgrijze massa in ons brein, met als enige waakvlammetje ‘Break well’, al was het maar voor die heerlijke steriele-en-toch-melancholische aanloop. Vonkjes in het laatste kwartier, die overigens snel uitdoofden: ‘Maybes’, maar dan zonder de bliepjes en blapjes die de saus binden, ‘So many times, so many ways’ met een wollige renditie van die baslijn waarvoor we onze bloedeigen moeder zouden verkopen, en hun meesterwerk ‘Before I move off’, maar dan met de stemsamples schromelijk verkeerd getimed. We zagen schimmen van Mount Kimbie, dat wel, maar niet zijzelf.

Waar is de precisie? Waar zijn de experimenten van vroeger heen, waar zijn Kai en Dom, vaandeldragers van de post-dubstep, de lansbrekers, we zouden bijna durven zeggen: de avant-gardisten? Wie heeft jullie borsthaar gewaxt en tot blinkens toe beboterd, en passant steroïden ingespoten? Waar is het knutselwerk met kartelrandjes?

Wat daar op het podium stond, was niet de oude Mount Kimbie, de doe-het-zelvers wiens helderheid met een gletsjer zou kunnen wedijveren. Het waren geweldenaren die zompige, doffe, dreunende imitaties brachten.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234