null Beeld

Concertreview: Oh Wonder op Pukkelpop 2017

Pop mag - nee, moét - wegwerpmuziek zijn. De beste popsongs planten hun krent stevig in de divan van het heden, aan morgen denken we niet. In het verleden leven is nog erger, want dan krijg je gerecycleerde pop.

Over naar Oh Wonder, een popduo uit Londen. Josephine Vander Gucht en Anthony West hebben een gaatje gevonden in de internetmarkt en zijn daar in 2015 fluks en slim doorgefloept.

Kaarten op tafel: pas na het concert van Oh Wonder vandaag op het Pukkelse hoofdpodium ontdekken we via Google dat de groep vorig jaar ook al op Rock Werchter stond. Shit, helemaal vergeten. Welke Humo-collega zou hen die keer besproken hebben? Dubbel shit, dat waren wij zélf. Compleet vergeten! We hadden ons bijna schuldig gevoeld, ware het niet dat Oh Wonder het blijkbaar zelf ook al naar de riolen van hun geheugen had gesjast: Vander Gucht zei tussen twee songs toch duidelijk over hoe blij en opgewonden ze was omdat ze 'voor het allereerst op een Belgisch festival' mocht optreden.

Kogelgaten in het geheugen: logisch neveneffect van een groep die grossiert in platitudes en sjablonen, en alleen komt op plaatsen waarvan de veiligheid gewaarborgd is. Een greep uit de clichés die Vander Gucht en West, twee verder volstrekt sympathieke peren, ons tussendoor voor de voeten wierpen:

- 'Deze song dragen we op aan iedereen met plannen voor de toekomst. Volg jullie hart, maak je eigen regels en aanvaard geen 'nee''

- 'Wat heeft dit festival een mooie lineup! We blijven zéker de hele dag om te kijken naar al onze lievelingsgroepen'

- 'Jullie zijn een mooi publiek'

- 'Ach, het regent. Maar amuseren jullie je een beetje, ja? Da's het enige dat telt'

- 'Dit liedje dragen we op aan onze vrienden in het getroffen Barcelona'

Op die laatste na zijn dat - even nakijken - allemaal bindteksten die ze vorig jaar op Werchter ook al losten. Wat zegt dat over Oh Wonder? Dat ze hun automatische piloot te veel vrijheid geven. Moeten we nu echt allemaal nog eens naar 'Terminator 2' kijken om te zien hoeveel problemen dat oplevert? Evengoed sympathiek klinkende clichés: de songs 'Dazzle', 'Without You', 'Body Gold' en - met een bijzonder onfris meurende drol in de pet van ons gemoed - 'Lose It'. Hun nieuwe, tweede plaat is een maand oud, en titeltrack 'Ultralife' klonk vandaag wel goed.

Er werd afgesloten met het hitje 'Drive', een song met een tekst die onze impressies over de groep perfect samenvat: 'Still the same songs with the same old beats / Sure I could stay but there's a place I'd rather be'. Op naar volgend jaar!


Lees ook:

Bekijk de intieme set van Oh Wonder in Humo's Secret Sessions op Pukkelpop 2017

Op de Secret Sofa met Oh Wonder op Pukkelpop 2017

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234