null Beeld

Concertreview: Preoccupations op Pukkelpop 2017

'Wie?' 'Viet Cong.' 'Ah.'

Jammer vinden dat Viet Cong z'n naam veranderd heeft: het kan, en het mag. In de eerste plaats omdat 'Preoccupations' het als naam qua beloftes en opwinding maar nipt haalt van 'Sanseveria's'. En daarnaast: omdat shockeren stilaan strafbaar wordt - ook al was dat dan niet eens de bedoeling van Matt Flegel en co, als je ze moet geloven. Dead Kennedys? Of kent iemand The Stalin nog, uit Japan? Afkomstig uit Fukushima, dus tegenwoordig hebben ze vast ander zorgen. Maar toch.

Hoe het ook zij, Viet Cong of Preoccupations: we moeten verder. Stilstaan is achteruitgaan, spijt is even nuttig als een lolly met lulsmaak. Preoccupations had bovendien één en ander te bevestigen op Pukkelpop. Het veelbelovende debuut hadden ze een tijdje geleden - toen nog als Viet Cong - al geleverd, en het optreden dat ze dat jaar op Pukkelpop gaven was de moeite. Maar de tweede plaat brak geen potten en lanceerde nog altijd geen carrières. Geen slechte worp, verre van. Maar vandaag stond Preoccupations in de Lift geprogrammeerd, zowat het kleinste podium dat Chokri en trawanten konden vinden. Lees: er moest iets gebeuren voor Preoccupations, en wel snel. Een kleiner podium is er namelijk niet: degraderen is geen optie. Vraag maar aan Westerlo.

Maar verhip: er gebéurde iets. Eerst was dat 'Anxiety', de opener van die fel onderschatte tweede plaat. Matt Flegel zwengelde die dieselstem van 'm aan, en die begon meteen verdienstelijk te ronken zonder enige acht voor euronormen. Half gewonnen. Tweede: 'Continental Shelf', nù al: zowat het dichtste dat Viet Cong én Preoccupations ooit in de buurt kwamen van iets wat op een hit lijkt, en dus kruit dat al vroeg verschoten werd. Maar ze schoten gelukkig raak: ongemak, wanhoop, eindes zonder begin, en Flegel die de hond in z'n strot losliet, en het beest béét. 'When all is said and done, you'll be around until you're gone': een betere out-of-office bestaat er niet.

Maar wie voor Viet Cong/Preoccupations komt, komt uiteindelijk voor 'Death': op plaat al een uitputtingsslag, maar op het podium van de Lift was het een bergrit met alleen maar cols buiten categorie en waarvan de aankomst met elke minuut weer een stuk naar achteren verlegd werd. Tien minuten, vijftien, twintig: geen idee hoelang ze er uiteindelijk aan bezig waren, maar wat telt: ze kwamen over de meet met de bolletjestrui om het vege lijf. Drijfnat, dat wel. Niet van het zweet, maar omdat ze elkaar op weg naar de finish om beurten in het gezicht hadden proberen spuwen. Uiteindelijk is een fluim ook maar dat: een tongkus vanop afstand.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234