null Beeld

Concertreview: Ryan Adams op Pukkelpop 2017

Al mijn relaties eindigden met hetzelfde zinnetje: ‘Je moet kiezen: het is Ryan of ik.’

'Ryan Adams maakt liedjes die nog beter kunnen tongzoenen dan Danira Boukhriss'

‘Do You Still Love Me?’ vroeg Ryan Adams, donderdagavond op de Main Stage van Pukkelpop. Natúúrlijk hou ik nog van je, Ryan, m’n sappige kippenboutje: wekelijks kom je op bezoek in mijn oorschelpen, met ‘Love Is Hell’, of ‘Cold Roses’, of ‘1989’, of één van die andere 118 mooie tot wondermooie platen van je. Al mijn relaties eindigden met hetzelfde zinnetje: ‘Je moet kiezen, Jeroen: het is Ryan of ik.’

Het werd altijd Ryan.

Waarom ik zo gek ben op Ryan Adams, terwijl hij toch niet de aanstichter is van verhitte muzikale revoluties? Omdat hij éérlijk is – elk van zijn platen is een pijnlijk hoofdstuk uit zijn memoires. Omdat hij gedoctoreerd is op spleen – Adams weet hoe melancholie oogt, klinkt, smaakt en en uit de bek meurt. En omdat hij liedjes maakt die nog beter kunnen tongzoenen dan Danira Boukhriss.

Op Pukkelpop cherrypickte hij de likeurigste pralines vanop ‘Prisoner’, zijn recentste plaat, en het zoetste snoep uit de rest van zijn backcatalogue. ‘To Be Young (Is to Be Sad, Is to Be High)’ jakkerde een meter of vierhonderd voort als Jonathan Borlée, ‘Am I Safe’ als Kevin. In ‘Outbound Train’ en ‘Fix It’ zat het opwindendste dat een gitaar je kan schenken. En ‘New York, New York’ had een verrukkelijke analoge charme. Het klónk als de stad: roerig en weemoedig. Ach, New York: in elke brievenbus zit een liefdesbrief, en iedereen heeft zin in seks.

Wat me ook weer geweldig meeviel: dat Ryan Adams uitgewoonde, mals-melige tearjerkerzinnetjes als ‘Do you still love me?’ en ‘Stay With Me’ laat klinken als recht uit het hart getapte smartekreten. Uit zijn mond zijn het tedere kattebelletjes van de ziel, Whatsappjes uit een romantisch leven. Misschien is het dát wel dat me zo weerloos maakt tegenover Ryan Adams: hij snijdt zich zo elegant aan het leven, elke keer weer.

Op Pukkelpop had hij een luizig zonnebrilletje op dat hij vast bij een KinderSurprise had gekregen, en liet hij zich omringen door vijf pluchen tijgers – naast de vier échte tijgers op het podium die zijn songs prachtig patina gaven. Zo kreeg ‘Cold Roses’, het pannendak waaronder je kan schuilen als de hemel zich weer eens leegregent op je, een psychedelische D-cup, met gitaren en toetsen die zich door alle lemma’s van het swampy rock-‘n-roll-woordenboek duwden. En in ‘Anything I Say to You Now’ zat even veel passie als in een rush van Stefan Dražić, de hardwerkende nieuwe spits van KV Mechelen. (Zet ‘m op tegen Antwerp, Stef!)

Natuurlijk had ik nog zoveel andere mooie droevigheid willen horen. Zou hij ‘Hotel Chelsea Nights’ ooit nog live spelen? Of die ‘Wonderwall’-cover? En waarom is hij niet wat trotser op die de grenzen van de schoonheid oprekkende remake van Taylor Swifts ‘1989’-plaat? Maar ach, dat is zeuren-om-te-zeuren: Ryan Adams heeft me donderdagavond ergens in de buurt van geluk gebracht.

Bericht aan m'n meisjes: het zal altijd Ryan worden.


Het moment

Niemand in het publiek riep om ‘Summer of ‘69’ – iedereen heeft begrepen dat er schimmel staat op dat mopje. Zoiets heet vooruitgang. Toch wil ik even polsen: zijn er hier genoeg geïnteresseerden om een bus in te leggen naar een concert van Bryan Adams, om daar prinselijk bezopen om ‘Gimme Something Good’ te roepen?


Het publiek

The Adams Family was met niet zo heel veel, daar voor de Main Stage. Dacht u misschien dat-ie in de Boiler Room stond?


Quote

‘Hello Belgium! Let’s party!’


Tweet

Ryan zoekt boelt, aflevering 7391.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234