Concertreview: Selah Sue in De Melkweg (Amsterdam)

De Selah Sue-trein komt rustig tot stilstand in De Melkweg. Mevrouw Putseys is in verwachting en dus voorlopig even uitgetjoekt. De schuldige zit vanavond liefkozend van achter zijn stellage van synthesizers naar haar rug te staren.

Eenzaam, met een akoestische gitaar balancerend op haar buik, eist Selah Sue met opener ‘Always Home’ onze aandacht. Ze perst met flink wat druk op de ketel haar soul door een klein tuitje. Met de voordracht van het nieuwe werk gaat dat gepaard met een aanzienlijke overstromingskans. Het hinkelende Barrington Levy-achtige gescat tijdens een akoestische ‘Fyah Fyah’ - de karakteristieke vocale tic - en de gefragmenteerde soulkreetjes, die ons doen afvragen wat er eigenlijk met Duffy is gebeurd, ontaarden steevast in partijen bipsen aaien en heupen draaien op de dansvloer.

In onder andere dit blaadje onthulde Selah Sue haar interesse voor muziek aan de elektronische kant van het spectrum: de ‘future beats’-scene. Op het album kwam het voorlopig niet verder dan een (slappe) interpretatie. Het eigentijdse elektronische sausje schiep een reeks plastic draken die naarstig het Moment zochten en in plaats van vuur hooguit wat rookpluimpjes kuchten voor ze in de put der vergetelheid tuimelden. Live klikt het iets beter tussen ons. Ontdaan van zijige tierlantijnen treedt er enigszins begrip op. Het inleveren van een stukje identiteit nemen we voor lief.

De band speelt met de riemen los. Ontspanning en joligheid alom. Iets te ontspannen voor de vrouw met de blonde suikerspin: de geluidstechnici moeten het bekopen met een reeks koude blikken. Het publiek opdelen tijdens ‘Piece of Mind’ voelt wat geforceerd, maar de begaafde achtergrondzangeres maakt dankbaar gebruik van haar moment tijdens ‘This World’ en geeft een geslaagd zanglesje aan de aanwezigen. ‘Alone’ doet waarvoor het is gemaakt: een radiosingle zijn die door iedereen kan worden meegebruld.

De band verlaat het podium terwijl de eerste tonen van ‘Goooo’ van producerformatie TNGHT door de speakers schallen. Wij kunnen alvast niet wachten tot ze zonder reddingsvest in de oceanische krochten van de experimentele elektronische muziekscene duikt.


Het moment

‘Raggamuffin’ wordt inmiddels gecoverd in The Voice Kids (Philippines). Alle stoelen draaiden eensgezind om. Daarmee is genoeg gezegd, lijkt ons.


Quote

‘Spreekt ze ook Nederlands? Ik dacht dat ze Belgisch was?’

Kennelijk zijn in Nederland de bezuinigingen in het onderwijs volledig doorgeslagen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234