null Beeld

Concertreview: Spoon in De Vooruit (Gent)

Spoon liet in De Vooruit horen waarom ze in hun Verenigde Staten voor drie keer zo veel volk spelen.

Spoon in De Vooruit was het vierde optreden van Autumn Falls, een over het gehele noordelijke gedeelte van het land uitgespreide reeks concerten waarmee de twintigste verjaardag van het fijne boekingskantoor Toutpartout wordt gevierd. Geen extreem gevulde Vooruit – het gordijn mocht achter het mengpaneel blijven hangen – en dat moet vreemd zijn voor een groep die in zijn thuisland grote zalen laat vollopen en een graag geziene gast is in de late night-talkshows. Ook bezuiden de taalgrens is Spoon populairder dan hier, en omdat de groep dit jaar maar één keer ons land aandoet, viel er voor en na het concert aardig wat Frans te horen.

Waarom het hier maar niet storm wil lopen voor Spoon, blijft voorlopig een raadsel, maar de groep leek er zich weinig van aan te trekken en begon met een hoogtepunt: ‘Knock Knock Knock’, naar onze bescheiden mening de beste song van hun in augustus jongstleden verschenen ‘They Want Your Soul’, in een potige versie. Nekspieren gespannen, forsbollen gebald, een halve versnelling hoger dan op plaat.

De stem van frontman Britt Daniel zat meteen goed - qua volume, qua klankkleur, qua delivery – en ook de groep klonk alsof ze ergens op een feestje al een paar uur hadden zitten warmdraaien. Spoon begon zijn set zoals de meeste groepen hun bisronde aanvatten: met de motor net niet in het rood. Zelfs het geluid wilde meteen mee. Kortom: zoals het nooit is maar altijd zou moeten zijn. Britt Daniel had het zelf ook in de gaten en zei na die voortreffelijke opener: ‘If anyone recorded that, please put it online.’ De drummer kreeg een vroege schouderklop met de woorden: ‘Jim’s good toninght, innee?’, een knipoog naar Mick Jagger en Charlie Watts op ‘Get Yer Ya-Ya’s Out!’.

Meer dan een knipoog was de verrassende – en straffe! – cover van John Lennons ‘Remember’ die de bisronde op gang trapte. Tussen opener en bis serveerde Spoon, begrijpelijk, vooral materiaal van ‘They Want Your Soul’ – met ‘Rent I Pay’ en het zowel in sound al melodieën naar New Order zwemende ‘Outlier’ als uitschieters – met ‘Ga Ga Ga Ga Ga’, hun meesterwerkje uit 2007, als tweede hofleverancier. Het daarvan afkomstige ‘Don’t Make Me a Target’ was de enige song waarvan de uitvoering in De Vooruit niet tot aan de enkels, of nee, doe maar knieën, allee hop, heupen, van de studioversie kwam. Meer klachten hebben wij niet. Topavond, topconcert.


Het moment:

Niet de hele groep zit meteen juist bij aanvang van ‘Don’t Make Me a Target’. Britt Daniel is slim genoeg om de zaak gewoon stil te leggen en opnieuw te beginnen.


Quote:

My friend Steven, onze boeker, vertelde me dat we hier al eens eerder hebben gespeeld. Ik herinner me daar niks meer van, maar ik geloof hem.’ (De jarige Toutpartout-oprichter krijgt een knipoog van Britt Daniel)


Het publiek:

Was enthousiast en liet zijn appreciatie blijken middels luid applaus, maar was niet zodanig in vorm dat het zweet van het plafond droop.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234