null Beeld

Concertreview: Strand of Oaks op Best Kept Secret 2017

Het leven is nog het meest een ziekte, een knullige soa om precies te zijn, maar als Strand of Oaks in de buurt is, is ook de genezing nabij. Dankuwel, dokter Showalter!

'De backcatalogue van Strand of Oaks laat zich uitspellen als de stamboom van de familie Verdriet en Niet Te Temmen Weemoed'

Timothy Showalter is een sater met goeie manieren. In zijn imposante bast kloppen veel meer harten dan goed kan zijn voor een mens. Vijf platen lang al loeit hij met zijn gitaar een in memoriam voor iedereen die ooit gestorven is. Hij zingt er de mooiste liedjes bij die hij kan bedenken.

De backcatalogue van Strand of Oaks laat zich uitspellen als de stamboom van de familie Verdriet en Niet Te Temmen Weemoed, maar op Best Kept Secret was er vooral vrolijkheid. Showalter en z’n band hadden er gewoon zin in: ze stonden op het podium met de opwinding van schooljongens die hun eerste les seksuele opvoeding beloofd hadden gekregen. De huwelijksproblemen van Showalter waren nog slechts een nare herinnering, de hartaanval van zijn broer een mistflardje uit het verleden.

De rottigheid is achtergelaten, maar de mooie liedjes zitten in een koffertje dat Showalter overal meezeult. Zo kwam het dus dat ‘Heal’ een roerige ode aan de liefde was, dat griepje dat we allemaal weleens oplopen. Zo kwam het dus dat ‘Plymouth’ très The War on Drugs was – en daarmee bedoel ik niet die vervelende hobby van je, Bart De Wever.

En zo kwam het dus dat de aandoenlijke glimlach rond Showalters lippen tijdens ‘Goshen ‘97’ geen Instagramfilter nodig had. Ondertussen op de achtergrond, in het meer: jongens en meisjes in zwemshorts en Speedo-badpakken, bezig aan het beste voorspel van hun jeugd. Je had geen andere optie dan gelukkig worden. Door zijn shirt uit te trekken in ‘Rest of It’ deed Showalter niet aan esthetische opwaardering – is je pens aan gezinsuitbreiding bezig, Timmy, of was je gewoon blij om ons te zien? - maar hey: de afsluiter klonk als heerlijke soloseks. Was dit een tweet en geen recensie, ik gebruikte het woord ‘episch’. Wat, nu ik er zo over nadenk, niet echt een term is die ik vaak in verband breng met soloseks.

Enfin: tijdens het concert van Strand of Oaks, die enig mooie zondag op Best Kept Secret, begon me iets te dagen. Eigenlijk gaat het leven om maar één vraag: kijk je het lekkere wijf in de ogen, of de kalshnikov? Timothy Showalter is na wat aarzelen voor optie één gegaan. Zijn keuze, ons geluk. Het moment Knálhard scheen de zon, waardoor de grimmige duisternis van ‘JM’, die enig mooie herinnering aan Jason Molina van Songs:Ohia, nog harder in je ziel kwam pikken. Een song om door een trouwringetje te halen.


Het publiek

Werd betoverd door Timothy Showalter, de mooie, buikige fee.


Quote

‘Had je tegen de jonge Tim, eenzaam in een hoekje, gezegd dat-ie ooit op hetzelfde podium zou spelen als Radiohead, hij had je niet geloofd. Wat een prachtige dag.’ Zo is dat maar net, Tim!


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234