Concertreview: Tash Sultana op Rock Werchter 2017

Het was geen weer om een hond door te jagen, en dus stuurden we onze kat naar Tash Sultana. Vijf minuten later stond het beest weer terug: 'Dat het toch echt wel de moeite is'. Dan maar zelf gaan kijken. Geen spijt van.

Tash Sultana was: een krullenbos waar zelfs Joke Schauvliege niets tegen kan beginnen, kleren uit de kringloopwinkel, een gitaar, een drumcomputer, een batterij aan effectpedalen die ze met de blote voeten al tapdansend bedient, en een stem van porcelein, die ze een halfuur lang aan stukken sloeg, weer aan elkaar plakte, en dan weer gretig tegen de grond mikte. Die gitaar hing er niet voor de versiering. In Tash' linkerhand hield zich immers de geest van Prince schuil, en in haar rechter die van Lenny Kravitz, wat raar was, want Lenny leeft nog. En Jimi deed ook al de groeten.

Tash had ook nummers meegebracht, en die verschaften eveneens onderdak aan een stuk of wat goede geesten. 'Notion' bijvoorbeeld, was alles goed en wel beschouwd nog splinternieuw. Maar het had al een wijsheid en kunde in zich die niet elke hoofdpodiumband van dit jaar zonder problemen kan voorleggen. En omdat het eenzaam is aan de top, stond Tash alleen op het podium: haar songs maakte ze door elke partij geduldig op te nemen in een looppedaal, en de resultaten vervolgens aan elkaar te metselen met een mortel van 'wie doet mij wat' en een inleving van 'nou, stoot ik hier toch wel even m'n kleine teen keihard tegen de tafelpoot'. Het muurtje dat op die manier ontstond, was dan weer zo fraai dat Tash tegen het einde aan al drie telefoontjes gekregen had van ene Donald die wilde weten wie haar aannemer was.

Kan Tash Sultana al een uur vullen? Dat betwijfelen we. Maar dat hoeft niet in de weg te lopen: ze kreeg hoop en al dertig minuten om ons en u te overtuigen dat ze iets van waarde kan betekenen in die malle wereld. En van u en Donald hebben we een goed vermoeden, maar bij ons mikte ze alvast raak.


Het moment

De solo waarmee ze 'Jungle' besloot deed Slash, al een weekje vertrokken vanop de wei, prompt de tourbus weer omdraaien naar Werchter.


Het publiek

Likete, favoritete, en sharede hun enthousiasme dat het een lieve lust was.


Quote

'Ik zie daar iemand in het publiek met een vlag van mijn thuisland Australië. Dank je, very nice.' - En nog beleefd ook.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234