null Beeld

Concertreview: Wilco in de Ancienne Belgique

Of je nu jager, boswachter, Natuurpunter of speelse boyscout bent: in het bos van Jeff Tweedy knuffel je elke boom.

'Pas toen van Jeff Tweedy's kop een gipsen afgietsel gemaakt werd, kon de borsalino uitgevonden worden'

Bijna twee uur lang gidste Jeff Tweedy u en mij door het duistere herfstbos dat hij op het podium van de AB had ingezaaid. In boswachterspas leidde hij ons over nauwelijks zichtbare wegeltjes, door rulle grond, via mooie omwegen. Geestdriftig wees hij die ene zeldzame champignon aan, de onhandig ritselende bladeren, het licht dat kwam spoken door kale boomkruinen.

Tweedy – pas toen van zijn kop een gipsen afgietsel gemaakt werd, kon de borsalino uitgevonden woren - had de hulp van een vijfkoppige band – vooral de gitaarverliefde Nels Cline bepaalde het geluid van de avond – én van een backcatalogue. Want of de liedjes nu uit ‘Wilco Schmilco’ kwamen, de plaat die nog rozige babywangetjes heeft, of uit ‘AM’, het debuut uit 1995: het beklijfde, het beroesde, het behaagde. Het helpt dat Wilco geen truukje is: Tweedy heeft meer dan één liedje. Je kan vallen voor de pronte alt.country, en voor het uit de jaren zestig en zeventig gejatte gitaarvernuft, en voor het bricoleren façon Grandaddy (‘I’m Always in Love’, de afsluiter van de reguliere set). Wat al die uiteenlopende liedjes delen is een pulserende hartslag, iets dat oprecht ademt, bloedt en zucht.

Tweedy schrijft vaak vileine novelles waarin de tederheid met de pootjes in de lucht ligt, en agressie door de kamer stampvoet. Zo werd ‘I Am Trying to Break Your Heart’, vanop het niet stuk te krijgen ‘Yankee Hotel Foxtrot’, een eerste snottermoment. Dat Kleenex niet snel het faillissement zal moeten aanvragen, heeft het aan De Wispelturige Liefde te danken – en aan eenzame mannen die hun verdriet verdrijven met een snokje, maar dat is een ander verhaal. Of neem ‘The Joke Explained’, vanop ‘Star Wars’: je hoort eerst een vrolijk riedeltje – de ruiten in het café zijn aangedampt, iemand gooit een centje in de jukebox, een jarige geeft een rondje – en dan pas hoor je die stijve, pinnige tekst. Of het oude ‘Misunderstood’, vanop ‘Being There’: de rock-‘n-rolldroom met een slagersmes bewerkt.

Maar net zo goed gaat Tweedy voor argeloze liefde en gehersenspoelde passie. De aanval van goedaardigheid die ‘Someone to Lose’ heet, het prettige thuiskomen in ‘Via Chicago’, de fietsbelromantiek van ‘Bull Black Nova’, de schmalz van ‘We Aren’t the World (Safety Girl)’: daar klonk een man die weet dat liefhebben het enige medicijn is tegen het leven. In ‘Reservations’ deed het zelfs bruutweg pijn: een gevoelig koivisje in een vijver vol vuil palingsnot.

Ach, dat riffje waaruit ‘Random Name Generator’ groeit, het zuidelijk-zanderige melancholie oproepende ‘Jesus, etc.’, de goedbedoelde kidnapping die ‘Impossible Germany’ is: je moest in de AB niet op zoek naar schoonheid. De schoonheid vond jou.

En toen moest de finale van de boswandeling nog komen: een bisronde die niet aan magerzucht leed, maar wel aan tomeloze inspiratie. ‘Heavy Metal Drummer’, ‘I’m the Man Who Loves You’, ‘Hummingbird’, ‘The Late Greats’ en ‘Spiders (Kidsmoke)’: in de grond gestampte herinneringspaaltjes, wegwijzers door het geheugen van Wilco’s grote, mystieke herfstbos.


Het moment

Mijn oog dat op de geluidstechnicus viel: een bedaagde goeierd die kalmpjes chewing gum stond te kauwen, en in gedachten al een Budweiser openklikte.


Het publiek

Mooie meisjes die hun haar wat aanstellerig hadden opgestoken, lelijke mannen die hun beer belly als een oorlogsmedaille droegen.


Quote

‘We hebben net onze eerste Zuid-Amerikaanse tour achter de rug. Bizar: daar zingen ze zelfs de gitaarriffs mee.’


Tweet

Checken die handel!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234