Concertreview: Woodie Smalls in Paradiso in Amsterdam

‘De Amerikaanse droom is dood!’, brulde de presidentiële oempa loempa tijdens één van zijn bijeenkomsten. ‘Fuck Donald Trump!’, scandeert het publiek op hun beurt vanavond in het stampvolle bovenzaaltje van de Amsterdamse poptempel Paradiso. De Amerikaanse droom is namelijk helemaal niet dood. Hij woont in Sint-Niklaas.

En er wordt wat afgedroomd vanavond. De dromen klinken als romige pastelkleurige boom-bap voor de hiphoppurist en voelen aan als een hotbox-sessie in een Volkswagen Polo op een verlaten parking van een middelgrote voorstad. De flows breakdancen, hoelahoepen en zijn gebeiteld in de beats, die bestaan uit zorgvuldig uitgeknipte samples en trillende sinustonen.

De ‘vibe’ regeert en Mounsiff ‘Regulator’ Azmani - die zijn beats eerst twee dagen laat marineren in honing voor hij ze serveert - is daar mede verantwoordelijk voor. Zwetende Amsterdammers - sinds zijn passage in ‘De Wereld Draait Door’ waren ze al om - smikkelen het maaltje gulzig op. Het smaakt als een regenboog - een onbezorgd zondagmorgen-gevoel geserveerd door een vrolijke Waaslander met een Zuid-Californische tongval, die is grootgebracht met een strikt dieet van Pharrell Williams, Tyler, The Creator en Kanye West’s ‘The College Dropout’.

Woodie Smalls is hét bewijs dat moeders gelijk hebben wanneer ze hun kroost voor het slapengaan liefkozend in de oren fluisteren dat ‘je in deze wereld alles kunt worden wat je wilt’. Het vereist echter niet alleen lef, maar vooral talent om hiphop te produceren van een kwaliteit die niet te onderscheiden valt van wat er aan de overkant van de Atlantische vijver wordt gebrouwen. Vanavond wordt het opgevoerd met de ogenschijnlijke souplesse van een veteraan, die - haast tegen het nonchalante aan - grappen uithaalt met hypeman K1D, zijn fans in de palm van zijn hand laat wonen en iedere lettergreep spuugt door een zwarte mic. In elke goede rapper zit een aerobics instructeur - een aanvoerder die de massa laat kolken, deinen en zweten. Het lijkt eenvoudig. Dat is het allerminst.

De Belgische Tyler, The Creator noemen ze hem soms. Daar zit wat in. Van dichtbij heeft Sylvestre meer weg van een jonge LeBron James. Zijn lange ledematen fladderen en als een hongerige hyena cirkelt hij driftig over het minuscule podiumblok terwijl kleine zweetdruppeltjes van zijn kin op het podiumhout plenzen. K1D geeft de bal voor, Woodie dunkt hem keer op keer met flair in de basket. Het is een ijzersterke formule en bovendien een prachtig gezicht.

Plots daalt zijn stem een paar octaven. De jazz maakt plaats voor een pompende agressieve Roland 808 bastoon. Vrouwtjes die met glazige oogjes podiumwaarts staren worden nog net iets steviger omhelst door hun mannetjes en bobbleheads met petjes, die stiekem jointjes opsteken, beginnen ongeduldig te duwen en te trekken in afwachting van het naderende crescendo. Wij aanschouwen de zelfvoldane grijns van de man op het podium die zijn wildste dromen beleeft en zien dat het goed is.


Het moment

Een lachende blik naar de zijkant van het podium zegt genoeg. Wij hopen ooit een vriendschap te kennen die zo hecht is als die van Woodie Smalls en zijn crew.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234