Concerttip: Mike Watt in Het Bos (Antwerpen) en Magasin 4 (Brussel)

De levende legende Mike Watt (beste commentaar op Youtube: 'This man just pisses excellence') komt binnenkort twee keer naar België. Op woensdag 3 juni staat hij met zijn groep The Missingmen in Het Bos in Antwerpen. Twee dagen later, op vrijdag 5 juni, doet Watt met zijn powertrio de Brusselse Magasin 4 aan. Mike Watt! Een kleine geschiedenis aan de hand van vijf livefragmenten.

Minutemens ‘Double nickles on the dime is van 1984. Double nickles is truckersslang voor 55 mijl per uur, de maximumsnelheid die in 1984 in Californië pas was ingevoerd. The Dimeis Interstate 10. Op de hoesfoto rijdt de groep - metbassist Mike Watt aan het stuur- met de Van op de Dime, en de snelheidsmeter toont precies 55 mijl per uur ter hoogte van de afslag naar home town San Pedro. Deze mensen vonden het belangrijker om hun eigen, wilde muziek te maken dan om verkeersreglementen te overtreden.

Minutemen betekent niet dat dit trio songs van een minuut speelde. Spreek integendeel uit: [mainjoet], klein. In de betekenis van: geen stadiongroep. Minutemen stopte toen zanger/gitarist D. Boon overleed in een auto-ongeval. De eerste zin die uit D. Boons truckersstrot komt gerold in 'History lesson part two' is de bekendste geworden: 'Our band could be y our life' is ook de naam van een boek van Michael Azerrad, dat voluit 'Our band could be y our life: Scenes from the American Indie Underground, 1981-1991' heet. De liveversie van 'History lesson' komt uit het San Francisco van 1985:

Minutemen werd fIREHOSE, dat eraan begon toen Ed Crawford na lang aandringen bassist Mike Watt en drummer George Hurley zo ver kreeg om de draad weer op te pikken. Crawford was from Ohio, en zo heette ook een plaat van fIREHOSE. Watt geloofde opnieuw in hard werk, in goedkope ticketprijzen, in zelf het afgetrapte VW-busje besturen, in de abstractie en de bondigheid van Wire, in de machtige songs van Creedence Clearwater Revival, in het je ne sais quoi van Captain Beefheart, in de jazzhaiku’s die ze als vanzelf bleven schrijven, in punk als ze niet te orthodox was en er een Afrikaans gitaartje in mocht, en in funk en jazz als je erop kon pogoën. De live-uitvoering hieronder van 'Brave captain' moet van een zeer pril fIREHOSE zijn. Iemand roept 'The anchor', titel van een Minutemensong. Watt, die met het overlijden van zijn goeie vriend D. Boon worstelt, heeft het even moeilijk. 'Brave captain' wordt daarna een monumentje in een momentum:

In 1991 bedankt Flea van de Peppers op de hoes van ‘Blood Sugar Sex Magik bassist Mike Watt voor inspiratie en voor al die jaren van zwoegen in de machinekamer van de crossover. Mike Watt was erook bij in de aanloop naar Sonic Youths Goo , een glijbaan die bij de doorbraak van Nirvana uitkwam. Toen dát verhaal in 1994 voorbij was, liet hij op ‘Ball-hog or tugboat (vertaling: man die de bal niet wil passen of sleepboot) iedereen meedoen die ooit een houthakkershemd had gedragen. ‘Come along and ride my big train , gromde Watt, en de helft van alle Amerikaanse artiesten die in jaren 90 op Pukkelpop hebben gestaan deden prompt mee. Hier bijvoorbeeld aan de gitaren: Eddie Vedder en Pat Smear. Aan de drums: Animal zelf, in die tijd ook gitaar en zang aan het perfectioneren om post-Nirvana iets leuks en bescheidens te doen met het gelegenheidsgroepje Foo Fighters.

Watt baste en zong aan het begin van de 21e eeuw ook tijdens de eerste Stooges reünie, die hem (met J. Mascis én met Ron en Scott Asheton) in 2002 naar Pukkelpop bracht. Wij herinneren ons iets legendarisch, en ook modder en een sms met 'Detroit rules!'. Toen Iggy Pop het in de jaren die volgden niet meer hield en zelf het podium op sprong begon natuurlijk de tweede Stoogesreünie, óók met Watt.Maar al bij al dat nog een klein beetje mooier: J. Mascis + The Fog:

Als bassist van The Stooges speelde Watt voor veel meer volk dan hij ooit kon lokken naar zijn eigen econojam, DIY minimal punk of spiel for the dudes. Dié thunderspiel is met het ouder worden een tijd verjazzt en verdonkerd; het springerige was eruit. Watts wereld klonk eerder verhard dan verkalmd. De man was met de jaren zeker niet verleunstoeld, ‘t was eerder iemand die voor en na het fietsen ‘s ochtends naar John Coltrane luisterde of al met de kano de zee op was gevaren voor de meesten hun wekker hoorden afgaan. Zijn recente cd van 2011,‘Hyphenated man (vertaling: koppeltekenman), heeft opnieuw heel veel van Minutemen. Op 5 juni komt Watt met The Missingmen naar de Brusselse Magasin 4 - waarschijnlijk in ruitjeshemd. Op recente concerten brachten ze eerst songs uit 'What makes a man start fires?', een Minutemenplaat van nog voor 'Double nickles'. En daarna volgde telkens het volledige 'Hyphenated man', een plaat vol hell's just around the corner-mannetjes van Hië ronymus Bosch . 'Hill-man' en 'Man-shitting-man' zullen erbij zijn, maar het eerste Boschkereltje dat ons altijd voor de geest komt is 'Arrow-pierced-eggman', dat probeert binnen de minuut over de meet te komen, maar faalt. Verdienstelijke poging, dat wel:


Info en tickets:

hetbos.be

magasin4.be

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234