Conor Oberst verliest zijn onschuld, maar komt wél met zijn beste plaat sinds 2008 op de proppen

Conor Oberst werd valselijk beschuldigd van verkrachting en artsen vonden een cyste in zijn hoofd. Intussen is de Amerikaanse singer-songwriter weer helemaal zijn productieve zelf.

'Lou Reed en Patti Smith bleken gewoon twee heel lieve mensen te zijn'

Conor Oberst doet niets op de gebruikelijke manier, en ook de aanloop naar ‘Salutations’ is er één met een eigenaardig omweggetje. De plaat is immers een herwerking van ‘Ruminations’ uit oktober, alleen heeft de man achter Bright Eyes de sobere, akoestische songs van toen – samen met zeven nieuwe nummers - opnieuw opgenomen met drumveteraan Jim Keltner en een lange lijst gastmuzikanten, onder wie Jim James van My Morning Jacket, M. Ward en Gillian Welch. Het resultaat is wellicht zijn beste soloplaat sinds 2008.

Het is een dubbele comeback na een paar moeilijke jaren. In 2013 kreeg Oberst te maken met een vrouwelijke stalker die hem vals beschuldigde van verkrachting. De singer-songwriter ging door een hel, tot de dame in kwestie zeven maanden na de aanklacht haar verontschuldigingen aanbood. Het gevolg was wel dat ‘Upside Down Mountain’ uit 2014 voor geen meter verkocht, omdat ‘ik door een deel van het publiek al schuldig werd bevonden voordat er maar iets was bewezen’, aldus de zanger. In oktober 2015 kreeg hij nog een tweede tik te verwerken. Tijdens een tournee met zijn band Desaparecidos moest hij naar het ziekenhuis. ‘Er was eerst sprake van vroege dementie, maar uiteindelijk bleek er een cyste in mijn hoofd te zitten. Gelukkig goedaardig. Ze zit er wellicht al mijn hele leven.’

Nu is Oberst weer helemaal het heertje, zo blijkt toch wanneer we hem, een paar uur voor hij het podium op moet, ontmoeten in zijn kleedkamer in de spelonken van muziekcomplex TivoliVredenburg in Utrecht. Bij binnenkomst is meteen duidelijk dat hij goed in zijn vel zit. Hij lacht, oogt ontspannen en fit. ‘Ik heb wel zin in een goed gesprek. Laat maar komen.’

HUMO Normaal brengen muzikanten eerst een gewone plaat uit en daarna pas de akoestische versie. Waarom moest het bij jou omgekeerd?

Conor Oberst «De songs op ‘Ruminations’ waren gewoon demo’s die ik had opgenomen in mijn huis in Omaha. Het was helemaal niet mijn idee om die op plaat uit te brengen, maar David Bider, de baas van mijn platenlabel Nonesuch, stelde het voor. Ik vond dat eerst raar want ik had sinds mijn 15de nooit nog een plaat in mijn eentje gemaakt, maar als je platenmaatschappij eens een goed idee heeft, moet je dat koesteren (lacht). Maar de songs waren dus altijd al bedoeld om samen met een band opgenomen te worden.»

HUMO Onder meer met Jim Keltner, wellicht één van de meest legendarische drummers in de roots-, folk- en countrymuziek.

Oberst «Die man is een legende. Ik heb hem ontmoet op een liefdadigheidsfestival in Los Angeles. Hij is mijn grote voorbeeld. Soms vertelde hij in de studio achteloos een anekdote over George Harrison of Bob Dylan en besefte ik pas later wat hij had gezegd. Hij is erg bepalend geweest voor de sound van ‘Salutations’.»

'Ik ben een echte groepsmens. Maar ik wil wél mijn eigen baas zijn'

HUMO In de song ‘Next of Kin’ zing je over twee andere helden van jou: Lou Reed en Patti Smith. Maar je lijkt teleurgesteld over je ontmoeting met hen.

OBERST «Nee, het zijn of waren allebei geweldige mensen. Maar als je jong bent, kijk je enorm op naar je idolen, en Lou Reed en Patti Smith waren voor mij écht helden. Je denkt ook dat je hele leven zal veranderen wanneer je met die mensen kunt samenspelen. En dan blijken het gewoon twee heel lieve en inspirerende personen te zijn. Je verliest op zo’n moment je kinderlijke onschuld, en daar gaan veel songs op deze plaat over. ‘Salutations’ is de neerslag van hoe ik mij de afgelopen jaren heb gevoeld. Het was een zware periode, maar ik ben er wel veel sterker uitgekomen.»

HUMO De songs lijken ook echt met elkaar verbonden, alsof je ze allemaal in één keer hebt gecomponeerd.

Oberst «Ze zijn op heel korte tijd geschreven, voor een deel zelfs in het Mayo Hospital in Florida, waar ik in de winter van 2015 werd geholpen met die cyste in mijn hoofd. Ik moest de tournee annuleren en na de behandeling terugkeren naar Omaha. Het was een donkere periode. Buiten lagen er meters sneeuw, het was ijskoud. Ik had opeens alle tijd van de wereld om songs te schrijven, ik heb zelfs speciaal een nieuwe piano gekocht. Maar ik ben vooral gelukkig met het geluid van de groep op ‘Salutations’. Ik droom veel en een nummer zoals ‘Too Late to Fixate’ klinkt precies zoals de band in mijn dromen. Weet je, ik ben een echte groepsmens. Dat was al zo met Bright Eyes. Maar ik wil ook mijn eigen baas zijn én continu met verschillende mensen spelen. Dat is een patstelling.»

HUMO ‘Mamah Borthwick (A Sketch)’ gaat over Martha Borthwick die een relatie had met de beroemde architect en schrijver Frank Lloyd Wright maar heel tragisch aan haar einde kwam.

Oberst «Frank Lloyd Wright moest een huis ontwerpen voor de man van Martha Borthwick, maar de twee werden verliefd en begonnen een affaire, met nefaste gevolgen voor de reputatie van de architect – door het schandaal liepen zijn opdrachten fel terug. Hij bouwde een huis om zijn nieuwe liefde te beschermen, maar een bediende, met wie Wright ruzie had gemaakt, vermoordde haar en stak dat prachtige gebouw in brand. Als mijn vrouw in ons huis vermoord zou worden en het pand zou worden verwoest, dan zou ik er snel vandoor gaan. Maar Wright bouwde het huis helemaal opnieuw op. Het is een zeer fascinerend verhaal en als je het leven van Wright onder de loep neemt, val je van de ene verbazing in de andere. Hij was een briljant architect en schrijver maar riep ook continu onheil over zichzelf af. Hij was geliefd maar werd ook gehaat in Amerika.»

HUMO Over Amerika gesproken: jij bent getrouwd met een Mexicaanse en nu dreigt jouw president ermee een muur te bouwen om haar landgenoten buiten te houden.

Oberst «Ik ben zo blij dat ik in Europa verbleef tijdens de inauguratie van Donald Trump. Zo kon ik mezelf inbeelden dat het allemaal niet echt gebeurde. Ik hoefde de kranten niet te lezen en Trumps gezicht niet te zien. Maar de gevoelens zijn echt: de angst voor wat gaat komen, de schaamte tegenover mijn familie in Mexico en mijn vrienden in Europa, de woede... Ik ben ook echt fucking kwaad. Kijk, ik was een groot aanhanger van Bernie Sanders, daar ben ik altijd eerlijk voor uitgekomen. Dit is de slechtste situatie waar een land in kan verkeren. We moeten nu mensen mobiliseren die naar de toekomst kijken en niet terug in de tijd willen gaan. Maar je ziet hoe Amerika reageert: marsen tegen Trump waar meer dan een miljoen mensen aan deelnemen, dat zegt genoeg.»

‘Salutations’ verschijnt op 17 maart bij Nonesuch.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234