Slapen tussen de bomen: de tree lodges van de Lost Meadow in Cornwall zijn een mooie bestemming, als de lockdown meewil.

de canon van (ss)

Coronatips van (SS): slapen in een boom, vastgoed kopen in Monaco, en vulkaanboarden

Vijf weken lang heet ik u welkom in mijn Wunderkammer om u te vergasten op al het goede en mooie dat nog wél coronaproof is, als balsem voor de quarantaineziel. Deze week in de aanbieding: slapen in een boom, vastgoed kopen in Monaco, en de letterlijk halsbrekende toeren van de uitvinder van de bungeesprong.

Sinds 1 juli kunt u opnieuw onderduiken in de grotten van Hotton. Ik vind de galerijen van dat grottencomplex mooier dan de grotten van Han, al valt daar meer te beleven. Je kunt er te midden van everzwijnen, wolven en beren logeren in een boomtent. In Han zullen vooral kinderen (en volwassenen die een tikje kitsch kunnen verdragen) genieten van het nieuwe ondergrondse spektakel Origin. Ik bezocht beide grotten vaak omdat ik lijd aan een lichte vorm van claustrofobie, en fobieën elimineer je door de confrontatie aan te gaan. Ondergronds is het bestaan op vele vlakken veiliger - de holenmens mocht dan primitief zijn, hij wist wat hij deed. Al zijn er geen garanties: Bob Dylan stierf nog niet zo lang geleden bijna nadat hij viruspartikeltjes van vleermuizen had ingeademd. Waar en hoe His Bobness intiem met vleermuizen verkeert, is meer iets voor Dag Allemaal, dus ik speculeer niet verder. Op het notoir onbetrouwbare Tripadvisor beveelt iemand 'de geweldige Barry White- gids' in Hotton aan. Ik kan niet garanderen dat die er nog is. Passeer op de terugweg ook zeker even langs Durbuy: was Miss Marple een Waalse, dan woonde ze daar.

Wie geen tent maar een hut wil, kan terecht in de boomhutten van Retie, al is dat lichtjes overdreven, want sommige hutten staan eigenlijk op palen. Voor originelere boomhutten en tree lodges moet je wat verder rijden. In Moulicent hangen zes sprookjesachtige cabanes op het domein van Château de la Grande Noë. In La Bresse staan en hangen houten mirakeltjes in La Clairière Aux Cabanes Le Murmure du Printemps. In Engeland, als daar, god willing, de quarantaine wordt versoepeld, is de Lost Meadow in Cornwall mijn favoriet, met het Puckshipton Treehouse als goeie tweede.

LEEDVERMAAK

Lachen met rijke mensen doet deugd. Ik ken een zakenman, R., die begin jaren 80 van de vorige eeuw in Monte Carlo een appartement met zeezicht kocht voor 12 miljoen euro. Voor zeezicht betaal je extra - 5 miljoen extra, om precies te zijn. Midden jaren 90 werd pal voor zijn appartement een nieuw blok neergepoot. Wég zeezicht. Niet getreurd: R. verkocht zijn stulpje en kocht een nog duurder appartement in het nieuwe gebouw. Tot onlangs wéér een nieuw blok voor zijn deur verrees. Wég zeezicht. Winnaars: de prinsen Rainier en Albert, want indirect rinkelt de kassa van de middeleeuwse stadstaat telkens wanneer op die vierkante kilometer weer beton verrijst. En Monaco wordt alsmaar artificieel groter, want Albert heeft een expansie goedgekeurd: net zoals in Dubai wordt nu op de zee herwonnen land gebouwd. Prijs per woning: ongeveer 100 miljoen euro. Maar ook R. won, want ondanks die degradaties maakte hij telkens winst op de verkoop.

Weet u wat chienpagne is? Champagne voor honden. Wordt in Monaco verkocht bij de hectoliter. Geen grap. Als practical joke voeren wij onze hond soms échte champagne - hij smaakt het verschil toch niet.

Graaf Unico Wilhelm van Wassenaer Obdam. Een Hollandse edelman, en hij kon nog componeren ook.

DE ÉÉN ZIJN DOOD...

Iedereen verwachtte dat de sowieso dolgedraaide kunstmarkt zware klappen zou krijgen. Toch steeg tijdens de coronapandemie niet alleen de goudprijs, maar ook de prijs van bijna alle kunst. Tegelijk groeide ook het aanbod, omdat sommige verzamelaars wier bedrijven failliet gingen noodgedwongen hun kunstcollectie moesten verkopen. In het geval van verzamelaars die aan Covid-19 bezweken, namen de grijpgrage erfgenamen het zekere voor het onzekere: ze verzilverden de collectie. Onlineveilingen waren nooit eerder zo koortsig. Een art-decoarmbandje veranderde van eigenaar voor 13 miljoen dollar. Het veilinghuis wenste, in volle lockdown, zijn klanten 'Happy shopping!' Geen crisis of er puurt wel iemand winst uit: oorlog of vrede, leven of dood, altijd passeert wel een aasgier langs de kassa.

Leuk voorspel voor de durfal: vulkaan­boarden. Ofwel: sleeën op zwarte, hete sneeuw, op de flanken van de Cerro Negro in Nicaragua.

GEVAARLIJKE HOBBY

U doet ongetwijfeld aan vulkaanboarden. Wij ook, dagelijks, als voorspel. Het is een eindje fietsen, maar de beste plek is de Cerro Negro in Nicaragua. Die vulkaan slaapt nu weer even, maar sinds de laatste eruptie twintig jaar geleden vormde zich een steile heuvel van as die het personeel van een lokaal hotelletje inspireerde tot snowboarden en sleerijden op zwarte, hete sneeuw. De ietwat onorthodoxe sportuitrusting bestaat uit een veiligheidsbril (tegen opspattend lavagrind) en een overall die tegen een stootje kan. Want het gaat hard (tot 100 kilometer per uur) en er is meer slipzekerheid dan slipgevaar. En vermits Nicaraguanen en hun bergen lichte slapers zijn, zorgt een eventuele nieuwe uitbarsting van de Cerro Negro voor een extra kick. Alleen al om maandenlang reis- en sportloos vegeteren thuis te overcompenseren, lijkt vulkaanboarden me een must. Plan het in, eens intercontinentaal vliegen weer kan. Ja, het mág nu al, maar een bevriende dokter zei me dat vliegen wellicht de allerbeste manier is om het coronavirus alsnog te inhaleren. En de vier mensen die ik ken die corona opliepen, deden dat op trein- en vliegreizen.

Wie vulkaanboarden te mak vindt, raad ik aan om de Oxford Dangerous Sports Club nieuw leven in te blazen. Tussen 1880 en 1985 bestond die uit veelal roekeloze erfgenamen van stambomen en fortuinen die hun studies afwisselden met activiteiten die je - naargelang je standpunt en je alcoholconsumptie - sport, stunts of waanzin kunt noemen. Ik zag hen ooit in Sankt Moritz skiën... met een vleugelpiano. De pianopoten stonden op ski's, van de drie clubleden stuurde er één, een tweede sabreerde een champagnefles en de derde speelde iets van, als ik me goed herinner, Chopin... Dat deuntje werd algauw onherkenbaar toen de snelheid waarmee de piano de heuvel afzoefde, veranderde van adagio naar presto con aargghh!

Andere onvervaarde disciplines: fietsen op de Matterhorn, zwemmen met alligators, roeien op een gletsjer en duiken in een ijsemmer. Dat laatste mag u letterlijk nemen: men neme een aanloop en duike dan met het hoofd in een emmer met ijs. Gebroken nek optioneel.

Ook snowboarden op een levensgroot houten paard was een ding, al was dat meer jagen dan skiën, want het doel was de 'vos' - een ander clublid verkleed in oranje geverfde pels - te vangen. Lees: omver te skiën. Een oneerlijke strijd en niet zonder risico, in acht genomen dat de ruiter algauw een snelheid van 70 kilometer per uur haalde terwijl de vos te voet, in diepsneeuw, moest proberen te ontkomen. De meest opvallende geplande stunt was het van de piste laten glijden van een object dat in het oog sprong door z'n knalrode kleur en z'n omvang: een Londense dubbeldekkerbus. No kidding. Nooit begrepen dat de Zwitserse politie liet begaan. Ongetwijfeld trokken de ouders - Lords en invloedrijke magnaten - achter de schermen duchtig aan touwtjes. Alleen de stunt met de bus werd op de valreep verijdeld, omdat de remmen niet werkten. Volgens één van de clubleden, Hugo, was dat een drogreden, want 'de remmen hebben we toch niet nodig'.

Het was, by the way, ook de Oxford Dangerous Sports Club die het bungeejumpen uitvond. Dat deden ze voor het eerst in 1979, in Bristol, vanop de torenhoge Cliftonbrug, na het nuttigen van magic mushrooms. Om niet in herhaling te vallen, probeerden ze het de week daarop nog eens, vanuit een luchtballon. Mocht ik m'n rug breken tijdens het beoefenen van een discipline, zelfs al was het glorieuze seks, dan zou ik ermee stoppen. Niet zo ene Spowers: hij brak z'n rug, maar was het jaar daarop toch de eerste die head first bungeejumpte.

Ik heb me laten vertellen dat de leden van de Oxford Dangerous Sports Club sindsdien zonder uitzondering hoge posten bekleden in de Britse regering en in het bedrijfsleven. Van één van hen weet ik het zeker: de gek die ik me herinner als Hugo, ontwierp later auto's en raketten op basis van waterstof. Zijn maat Kirke was de eerste die een elektrisch aangedreven autootje uittestte, illegaal, in Hyde Park. Allemaal scoren ze een nul voor verantwoordelijkheidsgevoel maar een tien voor gevoel voor humor, lef, zin voor initiatief en doorzettingsvermogen. Ik was toen erg jong en keek een beetje naar hen op, ook al omdat ze omringd en vertroeteld werden door prachtige jonge vrouwen. Het is niettemin nuttig om je kinderen te verzwijgen dat, net zoals misdaad, ook roekeloosheid en wangedrag soms lonen.

EEN STREEPJE KLASSIEK

'Licht klassiek' is te vaak een eufemisme voor karakterloze vioolmuzak waarvan de grootste kwaliteit blijkbaar is dat ze 'niet stoort' - zie duizend-en-één middelmatige restaurants. Als u per se strijkers wilt, ga dan voor de achttiende-eeuwse concerto's van graaf Unico Wilhelm van Wassenaer Obdam. Ja, een soort Hollander! Die werkjes zijn elegant, statig, tijdloos en levenslustig. Vijf noten 's ochtends en ik zie in de spiegel Giacomo Casanova in een goeie bui. Wassenaers juweeltjes werden eeuwenlang verkeerdelijk toegeschreven aan Pergolesi, omdat niemand kon geloven dat een edelman een muzikaal genie kon zijn. En wilt u voorkomen dat Antonio Vivaldi van pure frustratie in zijn graf blijft tollen omdat de moderne mens hem enkel kent van zijn 'Vier seizoenen', luister dan eens naar één van zijn 400 (!) andere werken.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234