Culi-trend! Eten uit de afvalcontainer

'Zwartewoudham: hoe groen mag dat eruitzien om het nog te kunnen eten?' Eten uit afvalcontainers: u wist niet dat het bestond, en er staat al een stuk over in Humo.

Onderzoek heeft uitgewezen: bijna de helft van de wereldvoedselproductie gaat verloren, ergens tussen de ploegschaar en de vuilnisbak waarin we ons bord afschrapen. Weggegooid. Omdat de fabriek het niet wil kopen van de boer (worteltjes te klein, of te groot, of te scheef). Omdat de supermarkt het niet wil kopen van de fabriek. Omdat de consument het niet wil kopen van de supermarkt (vlees dat een tikje verkleurd is, melk die nog maar twee in plaats van drie weken bewaard kan worden). Zelfs van het voedsel dat we wél kopen, gooien we nog een kwart in de vuilnisbak.

Dat en veel meer lees ik in 'Waste. Uncovering the Global Food Scandal' van Tristram Stuart, een buitenissige Brit die de hele wereld is afgereisd om met wiskundige precisie te berekenen hoeveel ton vis er elk jaar wordt weggekieperd in Londense sushi-shops, of hoeveel graan er in Pakistaanse negorijen verloren gaat aan ratten en schimmel. Stuart zelf leeft al zijn halve leven op wat hij vindt in de vuilnisbakken van supermarkten in de buurt, voornamelijk 'vervallen' producten die nog perfect eetbaar zijn. Hij voedert met dat afval ook een stel varkens en kippen, die hij op zijn beurt opeet ('van snuit tot staart'). Leven uit de afvalcontainer, vraag ik me af na lectuur: zouden er bij ons ook mensen op dat idee gekomen zijn?

***

'Eten. Kleren. Werktuigen. Bouwmaterialen. Scary stuff. Foto's van je buurman die seks heeft. Vuurwapens. Lijken. Drugs. Geld.' (Spullen die je kan aantreffen in containers. Uit: 'The Art and Science of Dumpster Diving', John Hoffman, p. 18)š

***

In een Gents studentenkot word ik verwelkomd door twee olijke krullebollen: Gregoir (21) en Alfons (23), studenten die voor de sport, en ook wel in het kader van verantwoord budgetbeheer, containers in de wijde omgeving onveilig maken. Gregoir is een paar jaar geleden in de kunst van het containeren ingewijd door hobo's, de Amerikaanse zwervers die het hele continent afreizen door mee te liften op goederentreinen.

Gregoir: «Ik had met mijn broer afgesproken dat we een tijdje als echte hobo's door de VS zouden reizen. Het duurde niet lang of we zágen er ook zo uit (lacht). Zij hebben ons geleerd om te dumpsteren - in vuilnisbakken te duiken. Toen we terugkwamen in België, dachten we: waarom zouden we dat hier ook niet proberen? Bleek dat dat hier even makkelijk gaat.»

HUMO Moest je geen drempel over? De meeste mensen worden toch opgevoed met het idee dat vuilnis 'vies' is.
Gregoir: «De vervaldata die op verpakkingen staan, worden belachelijk ruim berekend. Je moet gewoon een beetje weten wat de veiligheidsmarges zijn. Ik ben nog nooit ziek geweest. Ik heb wel al vieze dingen geproefd. Ik heb eens een hele sandwich volgepropt met zo'n pakje voorgesneden sla die zuur bleek te zijn, bah.»

Alfons: «Eén keer was er een grote lading zuivel weggegooid, en ik had daar een camembert uitgevist. Je ruikt daar natuurlijk eens aan, maar ja, camembert ruikt altijd straf. Blijkbaar moet daar toch iets méér mee aan de hand zijn geweest dan de normale schimmel, want de volgende twee dagen heb ik stevig op de pot gezeten. Sindsdien haal ik geen zuivel meer uit containers.»

Gregoir: «'t Is vooral oppassen als je véél inslaat. Als je gewend bent om dingen te eten die een dag of twee over tijd zijn, begin je te denken: vier dagen zal ook nog wel gaan. Niet altijd, dus.
Maar als je ziet hoeveel gratis eten je van zo'n container kan halen, ben je snel verlost van je vooroordelen over 'vies' afval. Uit die containers halen we ons basispakket; daarna beslissen we wat we nog moeten bijkopen om evenwichtig te kunnen eten. En: hoeveel we aan bier kunnen uitgeven (lacht).»

Vandaag hebben Gregoir en Alfons dankzij yours truly een auto met chauffeur ter beschikking. Onze eerste bestemming is een O'Cool-filiaal aan de Brugsevaart. Onderweg passeren we een Delhaize, midden in een migrantenbuurt. Vroeger, zegt Gregoir, was dat een topplek, maar nu valt er niks meer te rapen.

Gregoir: «In armere buurten kan je niet meer containeren. Er is gewoon te veel concurrentie: van krakers en illegalen, maar ook van buurtbewoners die van een uitkering moeten leven. Arme mensen duwen ons, de hobbyisten, uit de markt. Da's volgens mij een vrij betrouwbare indicator van de economische toestand in een buurt of stad: hoe minder er gedumpsterd kan worden, hoe slechter de mensen het hebben.»

Lees het volledige artikel in Humo 3638 van 25-05-2010

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234