null Beeld

Culinair: Chef Gone Wild

Kan er nog een kookprogramma bij? Vooruit dan, nog eentje, maar enkel omdat ‘Chef Gone Wild’ een iets origineler uitgangspunt heeft dan het gros van de zeventienhonderdelfentachtig andere kookprogramma’s die ons avond na avond op vrijwel alle zenders door de strot worden geduwd.

Jock Zonfrillo, de Schots-Australische chef met dienst, trekt in ‘Chef Gone Wild’ naar de meest verafgelegen en onherbergzame uithoeken van de planeet (we hebben hier per slot met een programma van Discovery Channel te doen) om eens met eigen ogen te gaan bekijken wat de plaatselijke inboorlingen zoal door hun potje staan te roeren. Vleermuis, bijvoorbeeld.

Jock Zonfrillo «Voor één aflevering ben ik naar Vanuatu gereisd, een groep kleine eilanden in de Stille Oceaan. Daar hebben ze een traditioneel gerecht waarbij ze het vlees van een vleermuis in een holle bamboestok proppen, en vervolgens koken – enfin, ’t is eigenlijk meer stomen, want er komt veel vocht uit bamboe. De smaak van het vlees viel eigenlijk nog best mee, maar het probleem was dat ze daar niet enkel het vlees aten, maar ook de ingewanden, de kop en de vleugels – die dingen smaakten als rubber.

»De nacht ervoor ben ik met enkele stamleden de vleermuizen in kwestie gaan vangen. Heel bijzonder: ze doen dat met pijl en boog, alleen hebben hun pijlen geen scherpe punt, maar een zwaar, afgeplat boveneind, waarmee ze zo’n beestje in één tijd knock-out schieten.»

HUMO Jij bent chef-kok in Orana, een hoog aangeschreven restaurant in Adelaide. Zou je het aandurven om vleermuis op het menu te zetten?

Zonfrillo «Nooit. Ik gebruik in Orana veel ingrediënten en technieken die ik geleerd heb van de Aboriginals – daarvoor staat mijn restaurant bekend – maar vleermuis heeft gelukkig nooit tot hun dieet behoord. In mijn zaak zal ik sowieso niet veel gebruiken van wat ik in ‘Chef Gone Wild’ opgestoken heb, ook al omdat sommige gerechten me morele problemen zouden geven (lachje).

»Zo heb ik op de Faeröer-eilanden walvis gegeten, en ook puffins, papegaaiduikers; zo van die snoezige beestjes die een beetje op knuffeldieren lijken. Daar had ik toch wel enige problemen mee, vooral omdat de neef van mijn vader vroeger op één van de eilanden woonde ten westen van de Schotse kust, en daar eens een volledige puffinkolonie gered heeft.

»Maar ik moet zeggen: het smaakte lekker. Het vlees van zo’n puffin heeft op zich een nogal zilte smaak, maar die counterden ze daar op de Faeröer op meesterlijke wijze door het beest te vullen met een soort van cakedeeg. Zette ik dat gerecht op de kaart van Orana, ik zou geprezen worden zoals ik nog nooit geprezen ben. Ik zou wel te allen prijze moeten verzwijgen dat het om puffin ging: anders werd ik meteen het land uitgegooid.»


Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234