null Beeld

Cultuur: De Canvasconnectie: Mount Eerie

Dreun! Scheur! Kraak! Piep! En dan stilte. De muziek die je aantreft op zielroerende albums als ‘Wind’s Poem’, ‘Clear Moon’ en ‘Sauna’ (uit van dit jaar en door onze man met ***1/2 bedacht), speelt zich af in wouden waar de beekjes op gezette tijden uit hun oevers kolken om dan weer rustig hun tocht richting monding te hervatten.

Mount Eerie – de eenmansband van Phil Elverum verantwoordelijk voor die geluidenstorm – verenigt naadloos de twee helften van Neil Youngs schizofrene carrière: enerzijds zachte tokkelsongs die u in een uitgestrekte prairie bij het kampvuur kunt zingen, anderzijds venijnige gitaren die brandhout maken van alle bomen die het gewaagd hebben uit de grond te schieten rond Elverums blokhut in Anacortes, Amerika. It’s folk, Jim, but not as we know it.

Dit alles om te zeggen: in de nieuwe reeks van ‘De Canvasconnectie’ kunt u rustig kennismaken met Elverums oeuvre, terwijl hij op zijn beurt zijn licht laat schijnen op het werk van anderen.

Phil Elverum «Als kind was ik voortdurend omringd door muziek – ik speelde zelfs tuba bij het schoolorkest – maar dat stelde niks voor: van creativiteit was geen sprake. Mijn muzikale ontplooiing begon pas toen ik op mijn 15de in een bandje ging drummen: daar kon ik mijn ei wél kwijt. Ik schreef de lyrics samen met onze zanger en als we niet aan het repeteren waren, zat ik wel in mijn kamer op mijn gitaar te tokkelen…

»Mijn grote doorbraak als songschrijver – het échte begin dus – kwam er nog iets later, toen ik ontdekte dat ik ook gewoon op mezelf muziek kon opnemen. Ik had toen een gammele 8-track waarmee ik volop aan het experimenteren sloeg. De cassetjes die daarvan het resultaat waren, werden uiteindelijk de eerste muziek die ik zou uitbrengen onder de naam The Microphones, mijn groep vóór Mount Eerie.»

- Je werkt liever alleen dan in groep, hè?

Elverum «Het is gewoon iets helemaal anders. Bij een rockband staat de live-ervaring centraal. Platen zijn bijzaak: het is het optreden, het voor een hoop mensen gaan staan met je nummers, dat de muziek drijft. Toen ik voor mezelf ging opnemen, zette ik een stap weg van die traditie. Ik had geen enkele intentie om mijn experimenten ooit voor een publiek te brengen, dus werden ze ook volgens totaal andere wetten gemaakt.

»Sinds ik wél concerten speel, behandel ik elke tour als een nieuw experiment. Ik zal vaak dezelfde nummers brengen, maar nooit op dezelfde manier. Mijn muziek klinkt live nooit hetzelfde als op plaat.»

- Omdat een folknummer moet blijven evolueren?

Elverum «Ja en nee. Als ik een nummer op plaat zet, dan is het af – dat is de versie van het nummer die de eeuwigheid zal ingaan. Maar evengoed hou ik van de folktraditie, waarin verhalen haast levende wezens zijn, die worden doorgegeven van generatie op generatie… Ik wil een afgewerkt nummer op plaat, maar daarnaast mag het nog een eigen leven leiden (lacht).»

- Nog dit: de teksten op je nieuwe album ‘Sauna’ staan vol Vikingverwijzingen. Waar komen die vandaan?

Elverum «Ik heb altijd al een voorliefde gehad voor Vikings, ook al waren het de meest brutale assholes uit de geschiedenis… Raar, hè?

(Denkt na) »Misschien is het wel… Hun leven was hondsbrutaal en ze trokken rond in de pure, meedogenloze natuur. Maar tegelijk hadden ze een elegante godenwereld, maakten ze de mooiste houten schepen en hadden ze een uitgebreide poëzie: dat contrast tussen hard en zacht zit me nu eenmaal als gegoten (glimlacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234