null Beeld

Daan na Linkerwoofergate

Een plaat die op 1 binnenkwam in de Ultratop Albums Top 200; een kortstondig, maar daarom niet minder heftig verblijf in het oog van een mediastorm; een nieuw toevluchtsoord op een kruising tussen Brussel en de Ardennen: dat heet dan een jaar met hoogtes en laagtes. Daan beende de belangrijkste momenten van zijn muzikale jaar uit.

HUMO Laten we meteen met de hele voorgevel in huis vallen: met Linkerwoofergate, begin augustus...

Daan Stuyven (lacht schalks)

HUMO We kunnen moeilijk anders: het moment dat je groep je daar liet staan op het podium – een halfuur ver in de set – was veruit het meest besproken culturele onderwerp van het jaar. Tenminste tot ‘Joos moet blijven’.

Stuyven «Ik vond het onderwerp te dun om het zo groot te maken. Die hele mediastorm had inhoudelijk veel spectaculairder gekund. Mocht ik geweten hebben wat er stond aan te komen, dan had ik het wat meer gedirigeerd, zelf nog een extra blok op het vuur gegooid. Maar nu was het buiten mijn wil om.»

HUMO De analyses bleven maar komen. Alles ging onder het vergrootglas.

Stuyven «Ik heb ervoor gekozen om zanger te worden omwille van de vrijheid. En wooow, nu keerde dat hele mechanisme zich tegen mij: ik werd harder veroordeeld dan iemand die een keer beschonken op zijn werk aankomt. Dat was wel een teleurstelling. Ik kom uit de old school rock-’n-roll van de jaren 70 en 80. Ik dacht dat het zo moest (lacht).»

HUMO Drie dagen later postte drummer Isolde Lasoen op Facebook: ‘Komt stilletjes terug om de FB-hoek piepen… is de kust al veilig intussen?’

Stuyven «Terwijl ik nog altijd niet op straat kon komen! Ging ik sigaretten kopen, dan was het: ‘Ja, daar gaat ge ook niet beter van optreden.’ Het stopte niet. ‘Gij moet onder de radar,’ hebben vrienden toen gezegd. Dus ben ik gaan waterskiën op een meer in de Kempen (lacht). Dat bracht weinig rust.

»Ik was voortdurend bezig met het beperken van de collateral damage. Alle soorten van media bestempelen je als finished, wrakhout. Maar je familie en vrienden lezen dat ook, en dus zit je de hele dag te bellen om iedereen gerust te stellen. Om te zeggen dat je nog niet in een kliniek ligt. Je mag spelen met de popfiguur, vind ik, maar geef de mens erachter wat rust. Ik denk dat ik mijn eigen karakter het best ken.»

HUMO Hoe ben je er met de groep uitgeraakt?

Stuyven «Door het uit te praten. Iedereen was zwaar geschrokken: dat opstappen was een statement, maar dan louter naar mij gericht – niet naar de media. Een fractie van de weerslag zou al genoeg geweest zijn om ervoor te zorgen dat het volgende optreden pico bello was. Op mijn verjaardag (op 24 september, red.) kwamen ze af met een grote emaillen plakkaat met de tekst ‘Les Coopérateurs’ – Uw medewerkers. Dat was hartverwarmend. Er zat zo’n oude educatieve verkeersopvoedingsprent bij: ‘Oversteken doen we in groep’ (lacht).»

HUMO Ondertussen kreeg je een andere mediastorm over je heen, zij het op iets kleinere schaal: in Griekenland waren ze niet zo opgezet met ‘La crise’, je single met Griekse muzikale inslag die verwijst naar de economische crisis aldaar. Ze dachten dat je met hen aan het lachen was.

Stuyven «Er verschenen twee of drie zure commentaren op Facebook. Daar stonden 4.000 enthousiaste Grieken tegenover die dat als een hart onder de riem hebben ervaren. Volgens de kranten waren de tegenstanders echter in de meerderheid. Toen werd ik ambetant: mannekes, je hebt me deze zomer al gebasht, maak nu geen treurnis van een schoon en curieus verhaal.»

HUMO Mag ik aannemen dat je door al die heisa behoorlijk jaloers bent op een groep als Daft Punk, die plaat na plaat op anonieme wijze de wereld inpalmt?

Stuyven « Ze hebben zichzelf perfect geïconiseerd. Ze worden nooit ouder, ze kunnen zich laten vervangen en op drie plaatsen tegelijkertijd zijn, én er kunnen zelfs na hun dood platen van Daft Punk gemaakt worden. Zoals Suske en Wiske ook Willy Vandersteen hebben overleefd. Het moet zalig zijn als je je kunt loskoppelen van je fysieke aanwezigheid, als je zélf fictie wordt. Ik heb er al vaak aan gedacht om een figuur te creëren die niet verbonden is aan mijn hoofd. Voor kindermuziek lijkt me dat interessant, bijvoorbeeld.»

HUMO Dat klinkt alsof je het al gedaan hebt. Is er al iets gepasseerd waarvan wij niet weten dat jij het hebt gemaakt?

Stuvyen «Euhmm.»

HUMO Zeg gewoon ja of neen.

Stuyven «Het is spannender als ik ja zeg. Maar ik ga zeker niet zeggen wat het was.»

HUMO Dat je je soms vermomt, is dan weer geen geheim voor mij...

Stuyven «De laatste keer was op Werchter. Ik had een oude parka met een kap aangedaan en een grote zonnebril opgezet. Je kon echt niets van mijn gezicht zien, maar dat maakte het blijkbaar alleen maar erger. Want iedereen riep: ‘Hey, den Daan!’»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234