Daan - The Player

Dat Daan Stuyven een player van de bovenste plank is weten we allang. Toen hij nog bij Dead Man Ray zat en platen maakte met indie-legende Steve Albini bezong hij in interviews herhaaldelijk zijn liefde voor de eightiesboyband Duran Duran.

Lang voor Johnny Cash 'Personal Jesus' opnam vond hij dat The Man In Black eens iets van Depeche Mode moest coveren en met de eurodiscohits 'Swedish Designer Drugs' en 'Housewife' wiste hij zijn rockverleden zo goed als uit. Zo goed als, want met een player weet je maar nooit.

Is 'The Player' de rare plaat die Daan zijn met 'Housewife' aangeboorde TMF-publiek wil doen kopen? We denken van wel. De ene helft zullen ze moeiteloos slikken, van de andere helft zullen ze (wellicht) schrikken.

De plaat opent zeer hitgevoelig: 'Mirror' is swingende wavesynthpop, een nummer dat eindeloos verder lijkt te kunnen kabbelen, maar eindigt in een nijdige Duitse scheldtirade. De single 'The Player' is Daans mini-pop-opera: triomfantelijk en tragisch, het beste Daan-nummer dat wij kennen. De synthtrip wordt voortgezet in het half Engelse half Duitse 'Adrenaline' (Andreas Dorau op speed), het gemene staccato 'Deserter' ('I'm a deserter a flirter a woman hurter / I'm a converter inverter I'll take you further / I am the wicked learner and your happy after burner') en het enkele maanden geleden als single op u losgelaten 'Type Ex', waarin we - eerlijk is eerlijk - keer op keer echo's van de kwelgeest 'Barbie Girl' van Aqua terughoren.

In het hoofd van Daan Stuyven willen wij echt niet zitten - de orkaan die er woedt is ons te hevig - maar wat eruit komt verleidt, slaat en zalft als nooit tevoren. '1969' is Abba all the way, 'OK' is een van Modern Talking gepikt liefdesliedje mét weerhaken ('I think you're OK / though you're a fan of Dead Man Ray'), in 'Le Vaurien' ontpopt Daan zich tot een Franse charmezanger-op-jaren die zijn comeback wil aanzwengelen door één van z'n ouwe hits in een eurohouse-jasje te hijsen, 'Mountains Of Time' is Daans persoonlijke Conquest of Paradise.

U gruwelt van de combinatie synths & pathos (de afsluitende ballad 'Drama' doet zijn naam alle eer aan) en alle referenties die we net genoemd hebben? Dan raden we u aan zo ver mogelijk weg te blijven van Daan en zijn nieuwe plaat. Voor Daan-fans is dit zijn beste cd totnogtoe.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234