null Beeld

Dagboek van Benjamin Feys, cokedealer in een Boliviaanse cel (1)

Benjamin Feys werd op 26 december 2011 gearresteerd op de luchthaven van La Paz in Bolivië omdat hij cocaïne bij zich had. De rechter vonniste dat hij de duidelijke intentie had om die naar Europa te smokkelen, en veroordeelde hem tot tien jaar gevangenisstraf. Benjamin zit nu in de San Pedro-gevangenis in La Paz, en vanaf deze week houdt hij een dagboek bij voor Humo.

benjamin feys

Ik en de tijdloze ruimte waarin ik me begeef, zijn onvergeeflijk. De ondankbare stilstaande fase waarin ik me bevind voelt alsof ik elke vijf à elf minuten een beetje vermoord word.

Alsof deze cel een soort van capsule is waarin ik zit. Ik de tijd kan zien vooruit gaan vanuit het kleine raampje die de capsule bevat maar in de ruimte waarin ik zit niets voel van tijd. Tijd staat stil in een gevangenis, een soort van verdoemenis die met de straf meekomt. Iets die me doet beseffen ik hier al bijna twee jaar zit. De stilstaande tijd waar rekensommen en relativiteit er niet meer toe doen, waar omhoog eigenlijk rechts bleek te zijn en omlaag eigenlijk omhoog is.

Het kompas van een westerling draait kennelijk niet naar het noorden als hij zich in een situatie begeeft zoals de mijne, de zintuigen slaan ook de verkeerde richtingen op en ik weet ook al niet meer hoe lang het geleden is dat ik nog eens een blonde Westmalle in mijn handen had en hem lustig in mijn slokdarm duwde. Hoe smaakt dat trouwens weer? Een Blonde Westmalle? Ik weet nog dat ik het lekker vond. Zouden ze de smaak veranderd hebben? Zou ik er sneller of net trager licht van worden in mijn hoofd? Hoeveel zal er veranderd zijn wanneer ik terug in België ben? Veel? Of net weinig? Bart De Wever is ondertussen heengegaan en is iemand anders geworden. En plots zijn die Rode Duivels de pannen van het dak aan het spelen. De Koning is de koning niet meer omdat zijn zoon zijn plaats ingenomen heeft. 'Thuis' is nog altijd op de buis. Maar ik ben helemaal niet meer mee met de tijd, de tijd die buiten de muren van San Pedro verder gaat, maar binnen die muren niet.

Zou de gemeente Wevelgem veranderd zijn? Zou dat bierhuis 'De Mythe' er nog zijn? Bestaat Gent-Wevelgem nog, en is de aankomstplaats nog altijd de Vanackerestraat in Wevelgem? Hoe is het eigenlijk met Tom Boonen? Mijn favoriet der favorieten. Ik weet nog hoe ik in 2012 Tom Boonen op de Latijnse versie van sportzender ESPN Parijs-Roubaix zag winnen, en ik trots kon zeggen dat ik een Vlaming ben tegen alle mensen hier. Ik mis de stemmen van Michel Wuyts en José De Cauwer die me altijd als een baby doen inslapen bij de E3 of Dwars door Vlaanderen.

Ik mis mijn vader, en onze gedeelde afkeer van Roger Waters, die flikker die vond dat hij het gehaald had met 'The Wall', en dacht dat David, Nick en Richard wel braaf opzij zouden stappen. Ik mis onze dagelijkse autoritten waarin we 'Comfortably Numb' volle bak door de boxen van de auto blaasden en ik achteraf niets mocht zeggen tegen moeder, omdat zij het niet zo fijn vond dat mensen in Wevelgem naar die auto vol galmende psychedelische rock zouden gapen.

Ik mis iets kunnen ondernemen, iets fysieks ondernemen, iets waar ik de laatste tijd mijn evenbeeld in gevonden heb. Simon Seynaeve, ook bekend als dj Seyn Saimen, een ondernemende jongen die ik nog ken van vroeger, en waar ik recent weer contact mee gevonden heb. We praten graag lustig en lang op Skype over onze plannen en hoe we ze eventueel zouden kunnen samenbundelen in één. En het moet goed zijn. Als het niet goed is word je finaal vermoord en mag je gaan huilen, huilen in die zin dat je nog eens mag proberen en terugkomen met beter resultaat, want zo bereik je het beste ven het beste. Ik kan niet wachten om onze ondernemende koppen eens echt aan het werk te zien, als het moment daar is om echt tot actie over te gaan, om fysiek de handen uit de mouwen te gaan halen.

Ik mis mijn maat, Stephen Demeulenaere a.k.a. Steve Smekbak, die nu als camionchauffeur de snelwegen afdraaft van de Lage Landen en kennelijk ook mijn projecten leuk en interessant vindt, ik mis onze nachtelijke uitstappen in onze jongere tijden, waarin we bier kapten alsof het water was, zodat het leek alsof we immuun werden voor de alcohol.

Ik mis mijn maat Olivier Van Den Eynden aka Skelle, die me ook altijd zegt waar het op slaat, eerlijk is in zijn oordeel, zijn denken en zijn mening. Hoe Olivier me soms steunt in mijn boek, en me constant aanmoedigt om verder te schrijven als ik het eens moeilijk heb.

Ik mis skateboarden. Ik kan mezelf niet meer herinneren wanneer ik voor de laatste keer een simpelle kickflip uit mijn voeten sloeg, dat gevoel van vrij zijn en rijden, oneindig ver zonder verplichtingen, en zuiver één zijn met jezelf en het moment.

Ik mis het gevoel van dit alles, en zit met verlangens. Het gemis van de constante drijfveer pakt me, ontroert me en zet me aan het huilen en janken als een klein kind dat zijn moeder verloren is in een geweldige meute. De foto die ik in de maand maart kreeg van mijn ouders dateert uit het jaar 2011, de kleur is ondertussen verschoten en ik kan nog net zien dat mijn moeder op vakantie was, aangezien ze rood is als een kreeft. De foto is vuil van het stof, hoewel ik hem elke ochtend opblink. Toch heeft hij nog altijd hetzelfde effect als de dag dat ik hem voor het eerst zag - het effect van verdriet en gemis. Al zou de foto helemaal vergaan en maar één pixel overhouden, de traan die maanden geleden over mijn wang rolde zou er blijven rollen.

Die traan omvat zowat alles wat ik nu in me heb. De wil om terug te beginnen, de wil om te overwinnen. De moed om terug te komen, recht te staan en te tonen dat ik ballen aan mijn lijf heb gekweekt. De tijd die rondom me stilstaat is dan maar een illusie gebleken, een slechte 'oase' die een mens probeert te trekken naar de donkere kant van het leven. Maar ikzelf? Nee, daar laat ik me niet meer door kennen. Geen gejank meer, nee, ik zet me erover. Ik ben sterker dan dit bitchy gevoel.

Benjamin M. Feys

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234