null Beeld

Dallas Buyers Club

Een oerconventionele biopic, maar Mc­Conaughey schittert.

Jarenlang vastzitten in de pijplijn (in Hollywoodjargon: in development hell), dan toch het langverwachte groene licht krijgen, en als klap op de vuurpijl een heleboel Oscarnominaties binnenhalen: het overkwam onder meer ‘Lord of the Rings’, ‘E.T.’ en ‘Forrest Gump’.

Ook ‘Dallas Buyers Club’ sluit nu aan in dat ‘Het is een mirakel dat hij uiteindelijk werd gemaakt!’-rijtje: scenarist Craig Borten­ leurde twintig jaar rond met het script, verschillende grote studio’s engageerden zich en haakten weer af, en onder meer Brad Pitt, Ryan Gosling, Woody Harrelson en Gael García Bernal waren op een bepaald moment in de running voor de hoofdrol, maar het was pas toen ­Matthew McConaughey het project naar zich toe trok, dat de vogel echt kon opwieken.

De reden voor die lange incubatieperiode: ‘Dallas Buyers Club’ stond in Tinseltown al die tijd gebrandmerkt als ‘die aidsfilm’, een prachtig excuus voor de investeerders om de chequeboekjes massaal op zak te houden. De hoofdpersoon is Ron Woodroof, een elektricien uit Texas die met hiv werd besmet in de donkere jaren tachtig, toen aids nog door velen werd gezien als een homoziekte (Woodroof: ‘Aids? Hetzelfde als RockcocksuckingHudson?!’).

Een arts vertelt hem dat hij nog maar dertig dagen te leven heeft, maar Woodroof laat het hoofd niet hangen: hij trekt zich kuchend en rochelend terug in de bibliotheek, verdiept zich als een eerstejaarsstudent in de ziekte, en ontdekt dat er wel degelijk medicijnen bestaan die het immuunsysteem een beetje sterker kunnen maken – alleen zijn die medicijnen nog niet goedgekeurd door de overheid. Waarop Woodroof – ah, die Amerikaanse ondernemersgeest! – een illegaal handeltje opzet in aidsremmende cocktails.

Dat Woodroofs verhaal na twintig jaar op de kachel te hebben gestaan dan toch eindelijk het witte doek heeft gehaald, komt niet alleen doordat McConaughey er zijn schouders onder zette, maar vooral doordat de makers ‘die aidsfilm’ in de gietvorm van de Hollywoodbiopic hebben gegoten. De dokter is een booswicht, er duikt een (fictieve) sidekick op in de gedaante van een travestiet (zie Jared Leto nadrukkelijk hengelen naar zijn eigen Oscarnominatie), en er verschijnt zelfs een vage love interest: allemaal narratieve ingrepen die ‘Dallas Buyers Club’ weghalen uit de bikkelharde realiteit en netjes in het geruststellende raamwerk van de traditionele Hollywoodbiografie duwen.

En ook Woodroof zelf wordt door de gekende hagiografische pijpleidingen gejaagd: zo zien we hem evolueren van cokesnuivend homofoob redneckbroedsel tot een moedige mensenvriend die het op z’n eentje opneemt tegen de Goliaths van de perfide Amerikaanse farmaceutische industrie (dat Woodroof lang niet de enige Amerikaan was die in die tijd aidsremmers uitdeelde, krijgt u in deze prent niet te zien).

Het zaakje wordt gered door McConaughey: écht, als u ons tien jaar geleden had verteld dat die gladjanus uit ‘How to Lose a Guy in 10 Days’ er ooit nog eens zó zou uitzien (bekijk de still hierboven), dan hadden we wellicht geroepen: ‘Yeah right, en DiCaprio gaan we nog eens zien met een kaars in z’n achterste!’ McConaugheys fysieke transformatie maakt indruk, maar ook zijn innerlijke bezieling imponeert: wanneer u hem het zinnetje ‘Blijf met je poten van me af of ik sla je tanden zo diep naar binnen dat je met je kont gaat moeten kauwen!’ hoort uitroepen (geweldig lijntje trouwens), wel, let dan eens op de angst en de haat en het ongeloof die in zijn opengesperde ogen staan te lezen.

Op dát moment beseften wij: groot acteur.


Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234