null Beeld

Daniel Lanois - Flesh and Machine

Daniel Lanois’ carrière als producer begon eind jaren zestig al, toen hij als zeventienjarige in zijn hometown Ontario, Canada lokale bandjes beter liet klinken dan ze misschien wel verdienden.

Jürgen Beckers

Ruim tien jaar later, nadat Brian Eno hem had uitgenodigd om ‘The Unforgettable Fire’ van U2 te helpen producen, ging zijn ster pas echt aan het fonkelen. Na U2 volgden onder meer Bob Dylan, Peter Gabriel, Emmylou Harris, Willie Nelson en Neil Young. Sinds 1989 brengt hij ook soloplaten uit. ‘Flesh and Machine’ is zijn achtste.

Op het internet staat een fijn filmpje waarin Lanois die nieuwe plaat aankondigt. Eerst middels een wilde, uit zwavel en salpeter opgetrokken versie van ‘Opera’, live vanuit de studio, daarna met een kort af- en aankondigend woordje uitleg. Dat het een gelaagde plaat vol knip- en plakwerk is geworden, waarmee hij desondanks van plan is live ten strijde te trekken, om zijn publiek een blik te gunnen op het laboratoriumwerk dat ze normaal gezien nooit te zien krijgen.

Naast een fenomenale gitarist en een meer dan aardige wapenbroeder op nog een handvol andere muzikale werktuigen, is Lanois namelijk vooral een grootmeester op het enige instrument ter wereld waarin je kunt rondwandelen: de opnamestudio. Het is het soort meesterschap dat je op de platen van zijn broodheren pas zou opvallen mocht het er níét zijn, maar hier, op ‘Flesh and Machine’, mag het op indrukwekkende wijze op de voorgrond pronken.

Bijna alles wat je hoort op ‘Flesh and Machine’ is gitaar, drums of bas, maar gitaar, drums of bas as we know it valt er zelden te rapen. Lanois verzamelde geluiden, verhapstukte die en plakte ze vervolgens veellagig en veelal onherkenbaar weer aan en over elkaar. Er staan zelfs stemmen op, maar gezongen wordt er nergens.

Dat hadden we nog niet gezegd: ‘Flesh and Machine’ is een volledig instrumentale plaat, die af en toe, in zijn meest kabbelende momenten, doet denken aan de ambient die Lanois begin jaren tachtig met Brian Eno maakte (‘Ambient 4: On Land’ en ‘Apollo: Atmospheres & Soundtracks’), maar in zijn beste momenten klinkt alsof Johnny Thunders én Lee Scratch Perry undercover bij Kraftwerk zijn binnengeraakt.

‘Flesh and Machine’ is de perfecte plaat voor wie zijn achtergrondmuziek graag op de voorgrond heeft.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234