null Beeld

Daniël Termont, burgemeester van Gent: 'Dit is een regering voor de werkgevers, de diamantairs, de grote bedrijven en de Panama-toeristen'

De op één na Beste Burgemeester ter Wereld van 2015 woont in Gent en heet Daniël Termont. En ik mag vandaag bij hem op audiëntie!

'Tracht nooit iemand na te apen, want je valt gegarandeerd door de mand'

De levensloop van Daniël Termont (63) leest als een rode versie van de American dream: geboren uit ouders die niet eens konden lezen en schrijven, opgegroeid in een woonwagen, al vanaf zijn 10de druk in de weer met het opkopen van oud ijzer en inboedels uit faillissementen. Van zijn paard gebliksemd door de miserie die hij daarbij aantrof. Opgevist door de Jongsocialisten. En vandaar als een komeet het firmament in geschoten naar één van de meest benijdenswaardige jobs: het burgemeesterschap van Gent, ongetwijfeld de op één na Leukste, op één na Plezantste, op één na Fleurigste Stad ter Wereld. Mijne vlieger mag hier ter plekke in brand schieten als het niet waar is!

De burgemeester blijkt een minzame en humoristische man, staat erop dat ik Daniël zeg, en beantwoordt mijn vragen in een Nederlands, gekruid met het deze keer zonder enige discussie Allermooiste Dialect ter Wereld: het Gents.

Daniël Termont «Mijn grootvader langs vaderskant was scharensliep. Met een kar en een hond trok hij door de stad, deur aan deur, op zoek naar botte messen en scharen. Hij verkocht ook borden en bestek. Juul Talúúre noemden de mensen hem. Hij heeft die handel snel uitgebreid naar oud ijzer en tweedehands huisraad. En hij kon er best van leven. Zijn zoon, mijn vader dus, werd snel bij de zaak betrokken. Ze kochten alles op wat niet vastzat, tot antiek toe.

»Mijn grootvader had een woonwagen waarvan de wielen verwijderd waren. Er waren allerlei koterijen aan gebouwd, hokken die met platen bekleed waren – vandaag zou dat allemaal niet meer mogen.»

HUMO Maar echte rondtrekkende zigeuners waren jullie niet?

Termont «Nee, die wagen bleef altijd staan. Er was ook geen armoe: de zaak draaide goed. Mijn grootvader liep altijd met pakken geld in z’n zakken. Ik had het leven van een koningskind: al wat ik vroeg, kreeg ik ook.

»Toen ik geboren werd, trokken vader en moeder in hun eigen woonwagen, vlak naast die van grootvader. Daar heb ik als kind nog met Jean-Marie Pfaff gespeeld.»

HUMO Het verhaal wil dat jullie onder familie Bargoens met elkaar spraken.

Termont «Dat klopt, maar nu kan ik het niet meer. Wij praatten Bargoens als er luistervinken in de buurt waren, snap je? Ik herinner mij nog zinnetjes als: ‘Flikt diene maf.’ Wat iets wou zeggen als: kijk die aansteller ’ns. Dat Bargoens is eeuwenoud: mijn grootvader had het van zíjn ouders, het werd van generatie op generatie doorgegeven. Maar doorgaans spraken wij plat Gents.»

'Ik heb geen kinderen: we hebben de ziekte van Huntington in de familie, en het risico was te groot'

HUMO Vertel eens wat over uw moeder?

Termont «Zij heette Van Damme en werkte in een textielfabriek. Haar vader was dokwerker en woonde op de Muide, een Gentse volksbuurt. Belangrijk: in die familie zat de ziekte van Huntington. Mijn grootvader is eraan gestorven, mijn oom en tante ook. Huntington is genetisch overerfbaar. ’t Is een beetje Russische roulette: als één van je ouders drager is, heb je 50 procent kans dat je de ziekte krijgt.»

HUMO Dat woog op de familie, veronderstel ik?

Termont «Wij wisten alleen dat sommige mensen in onze familie erg jong stierven: het was een soort doem waar geen uitleg voor bestond. Ik zie mijn grootvader langs moederskant nog voor mij zitten: hij kon niet meer spreken, zat altijd te beven, belandde in de psychiatrie. Een vreselijk lot. Bij de ziekte van Huntington sterven de spieren te snel af, maar verstandelijk blijft alles oké.»

HUMO Is die huntington de reden dat u kinderloos bent gebleven?

Termont (knikt) «Iedereen vindt het normaal dat je kinderen hebt. Maar als jong paar zeggen: wij nemen géén kinderen, dat is een zeer zware beslissing. Het risico was te groot. Ik had mijn tante en nonkel zien ziek worden en sterven. En hun kinderen volgden een twintigtal jaar later. Ik wist niet eens van mezelf of ik drager was of niet. Mijn moeder is ondertussen 83 en nog in goede conditie. Zij heeft de ziekte duidelijk niet. Dus mag ik zelf gerust zijn: de eerste symptomen duiken altijd vóór je 50ste op.»

HUMO Heeft die erfelijke ziekte uw ideeën over het leven mee bepaald? Hebt u er lessen uit getrokken?

Termont «Ik ben een rationele mens, in alles. Heeft dat ermee te maken? Ik weet het niet. Ik zal nooit een beslissing nemen op basis van emoties.»

HUMO Voelt u zich een Termont of een Van Damme?

null Beeld

Termont «Ik heb het enorme geluk een goede kruising van de twee te zijn. Mijn karakter heb ik van moederskant. Het commercieel-joviale komt van de Termonts: met iedereen kunnen omgaan en toch goede zaken doen. Ik heb geen universitair diploma, ik heb alleen maar middelbaar onderwijs gedaan. Maar dat heeft mij nooit gehinderd: ik schiet met iedereen op. Ik zie geregeld onze koning, maar ik kan net zo goed met de dokwerkers pinten staan drinken of met de Roma gaan praten.»

HUMO Welke waarden gaven vader en moeder u mee?

Termont «Bij ons was het belangrijkste: eerlijkheid. Een mooi voorbeeld: mijn vader had net een inboedel gekocht, bij een sterfgeval, waarbij ook een grote kast hoorde. Wij gingen die kast met de camion ophalen. Ik trek een lade van die kast open en zie een stapel bankbiljetten liggen. Wel, vader is dat geld meteen gaan terugbrengen: ‘Dit is van u, meneer. Heb ík niet gekocht.’»

HUMO Uw grootvader langs vaderskant was een flamboyante kerel, een stevige bokser ook, die het ooit nog tot kampioen van België heeft geschopt.

Termont «Veel weet ik daar niet meer van; ik herinner mij nog wel een foto waarop hij in bokshouding staat. Naar het schijnt lijk ik enorm op hem. Als ik dat wilde, zou ik ook hebben kunnen boksen. Als jonge gast heb ik enorm veel fysieke arbeid gedaan: ik was zo sterk als een beer, en dat was welkom in de zaak. Ik versleepte kachels, wasmachines, ik laadde en loste oud ijzer, sleepte kleerkasten van de trap.

»Vader kon nauwelijks lezen en schrijven. Maar rekenen, ho maar! Het schrijven nam ik voor m’n rekening, daar had hij ‘de kleine’ voor nodig. Mijn opleiding kreeg ik niet op school, maar op de straat, in de cafés, bij klanten, in de jeugdbeweging. De universiteit van het leven, ja. Een voorbeeld: mijn vader en mijn grootvader zaten in het café om de hoek te kaarten, terwijl ik, een kind van 11 jaar, op de Vrijdagmarkt mee tegen de andere opkopers mocht bieden. Werd er bijvoorbeeld een doos vol met borden en tassen gepresenteerd, dan stak ik op het juiste moment mijn arm omhoog.»

HUMO Achter de faillissementen die op de Vrijdagmarkt werden afgehandeld, gingen vaak persoonlijke drama’s schuil, veronderstel ik.

Termont «Dat klopt. En daar heb ik voor het eerst mijn sociale reflex voelen opkomen. Vaak riep mijn vader zo’n failliete sukkelaar bij zich: ‘Kies maar uit wat voor jou van waarde is,’ zei hij dan. Die mensen waren alles kwijt en stonden daar te huilen. Foto’s, een knuffel, een dierbaar aandenken, dat mochten ze meepakken. Vader kon geen tranen verdragen. Ik heb dat zelf ook: niet tegen onrecht kunnen.»

HUMO Het socialisme zat u in het bloed?

Termont «Toch niet: toen ik een jaar of 15 was, had ik een vriendinnetje dat bij de toenmalige PVV-jongeren actief was – bij de liberalen, dus. Ik ging mee naar hun thé dansants. Ze vroegen mij daar of ik in het bestuur wilde komen. Toen heb ik snel moeten beslissen: de roden of de blauwen. Ik ben over het marxisme beginnen te lezen, liet mij informeren over het liberalisme. Als zoon van handelaars, want dat waren wij per slot van rekening, was ik eerder voorbestemd om liberaal te worden. Mijn ouders dachten ook in die richting. Maar het was mijn sociale reflex die mij uiteindelijk bij de Jongsocialisten heeft doen aansluiten.

»Persoonlijk en politiek ben ik vooral gevormd toen ik met de jeugdbeweging van de socialistische mutualiteiten mee op kamp begon te gaan. Mijn moeder moest mij eerst verplichten, het was dik tegen mijn goesting. Maar dat kamp beviel mij ongelofelijk goed en het volgende jaar had ik al een opleiding van monitor achter de rug. Op mijn 15de had ik de jeugdgroepen onder mij: ik moest voor groepen spreken, menselijke en sociale conflicten oplossen, acties plannen. Het heeft mij leiderschapsgevoel gegeven.»

undefined

null Beeld

'Ik had het leven van een koningskind: alles wat ik vroeg, kreeg ik ook'


Nee aan de cumul

HUMO Hoe zag Gent eruit in uw jonge jaren?

Termont «De Gentse bourgeoisie sprak toen nog altijd Frans. Op 1 januari 2017 zal ik hier veertig jaar in het stadhuis zitten. Ik heb Gent in die periode ongelofelijk zien evolueren: van een grauwe, grijze textielstad tot de moderne, swingende, plezierige stad van vandaag. Gent was ‘somber en groots, steeds stom en doods’ – maar nu staat dat hier te fleuren dat het een plezier is.

»De grote omslag is er gekomen onder het bewind van mijn voorganger, burgemeester Frank Beke. Hij heeft de donkere buurten zoals het Prinsenhof en het Patershol aangepakt. Wij wilden ons geld niet verspillen aan prestigeprojecten, maar ons concentreren op buurten die hoognodig opgekuist moesten worden. We werkten aan de Brugse Poort, het Rabot, Ledeberg: stuk voor stuk verkommerde 19de-eeuwse wijken. Het draait goed nu. Ook in de binnenstad is er veel vernieuwd.»

HUMO Stadskern-hernieuwing is een internationaal fenomeen: zowat iedere grote stad wordt opgekuist. Dat heeft wellicht te maken met almaar meer geld dat beschikbaar komt.

Termont «Er was hier vroeger ook al geld, hoor. Maar het werd verkeerd aangewend. Er was een gebrek aan wilskracht en goede ideeën. Wij werken met architecten die een moderne visie op de toekomst hebben, en aandacht voor het openbaar domein. Tussen nu en het einde van deze legislatuur, die afloopt in 2018, zullen wij meer dan 465 miljoen euro geïnvesteerd hebben. Dat is gigantisch veel geld. Vroeger dacht de stad veel minder aan het gewone volk: men verfraaide voor de rijken, de bourgeoisie. Toen ik hier begon, waren de grote dossiers de restauratie van het stadhuis en van het Gravensteen, dat soort dingen. En het was allemaal zeer bureaucratisch. In die dagen kon je niet zo makkelijk een afspraak met de burgemeester krijgen, hoor.»

undefined

'Wij, socialisten, zijn slapend rijk aan het worden. Afspraak in 2018!'

HUMO Heeft dat alles met socialisme te maken? Of gewoon met degelijk bestuur?

Termont «Je moet eens dat boek van Benjamin Barber lezen, ‘If Mayors Ruled the World’ – als de wereld door burgemeesters zou worden bestuurd. Wij, burgemeesters, denken probleemoplossend. Wij zijn niet zoals de lidstaten van de Europese Unie, die maar niet tot een consensus kunnen komen. Waar burgemeesters samenzitten, komt er vanzelf vaart in en worden er meteen resultaten geboekt. Maar ik neem wel degelijk, dag in dag uit, politieke beslissingen: door accenten te leggen, door keuzes te maken in de voorliggende dossiers. Zet Bart De Wever en mij in een debat en je zult zien dat wij de zaak totaal anders aanpakken.»

HUMO Een voorbeeld?

Termont «Het begrip smart city: voor De Wever is dat een stad met een elektronisch loket, waar identiteitskaarten volautomatisch kunnen worden afgeleverd, dat soort snufjes. Voor mij is een smart city een stad waar de inwoners eerst mee bepalen waar het naartoe gaat met hun straat, hun wijk, hun plein.

»Er bestaat in Vlaanderen een club van dertien centrumsteden, waar zowel De Wever en Bart Somers als Louis Tobback en ikzelf in zitten. Daarbinnen verschillen wij grondig van mening, over zeer veel issues: veiligheid, mobiliteit, cultuur, noem maar op. Ik wil bijvoorbeeld geen militairen in Gent, De Wever in Antwerpen wél. Militairen op straat, dat jaagt de mensen nog meer schrik aan. Nog een voorbeeld: De Wever kiest resoluut voor doorgaand verkeer in het centrum, wij kiezen voor leefbaarheid en duurzaamheid.»

HUMO Wordt het veelbesproken circulatieplan voor de binnenstad een succes? Want u zult erop afgerekend worden.

Termont «Ik ben er absoluut van overtuigd dat het zal lukken: nu rijdt iedereen zich vast. Er moest ingegrepen worden.»

HUMO Even ter herinnering: u bent in 2015 verkozen tot Tweede Beste Burgemeester ter Wereld. Neemt u dat met een korreltje zout?

Termont «Néé. Ten eerste: het gaat hier om een zeer ernstige competitie, georganiseerd door de steden zelf. Ik ben toevallig de burgemeester, maar het gaat om de bekroning van de hele ploeg die achter mij staat, en over de uitstraling van de stad. Op zowat alle vlakken zijn de Gentenaren voortrekkers. Ik ben nu vicevoorzitter van Eurocities, de grote vereniging van Europese steden die rechtstreeks aan de Europese Commissie adviseert. Dat is er niet zomaar gekomen, dat is omdat ze allemaal naar Gent kijken. Volgende week komt Leipzig op bezoek, de week daarna Rotterdam, Nantes, Utrecht, en zo gaat dat het hele jaar door. Steden willen met ons verbroederen. Wij moeten dikwijls voorstellen weigeren, uit tijdsgebrek.»

undefined

'Links is niet aan het wegkwijnen: links is gewoon te verdeeld'

HUMO Op het recente partijcongres van SP.A werd besloten geen dubbelmandaat of cumul van burgemeesters meer toe te laten. U past die regel al langer toe in Gent. Een goede beslissing?

Termont «Een zeer goede beslissing. Ik ben al mijn hele leven een vurige voorstander van de decumul. Zelf heb ik in mijn carrière drie keer de kans gehad om mijn mandaten van schepen en burgemeester te cumuleren met een parlementair mandaat. Dankzij John Combrez is het nu: één persoon, één job. Met twee kun je meer dan alleen.»

HUMO Toch uitten enkele socialistische burgemeesters al hun ongenoegen: door deze maatregel zou er minder ervaring worden opgebouwd. En de belangen van de gemeenten en steden zouden er ‘in Brussel’ minder door worden gediend.

Termont «Ik ben het daar niet mee eens. Ik zit nu al meer dan twintig jaar in een lokaal uitvoerend mandaat en ik heb niet het gevoel dat Gent minder bedeeld wordt dan de gemeenten van wie de burgemeester ook nog parlementariër is. Integendeel, ik kan veel meer onder de mensen zijn dan collega’s die twee voltijdse jobs cumuleren. Ik trek wel iedere maandagochtend naar het partijbureau. En daar zag ik, toen de socialisten nog in de regering zaten, alle ministers die ik nodig had.»

HUMO Maar de socialisten zítten niet meer in de regering.

Termont «Joris Vanden-broucke zit voor ons als fractieleider in het Vlaams Parlement. Wanneer Gent iets nodig heeft, vraagt hij dat in Brussel voor ons. Weliswaar vanuit de oppositie (lacht). En als het echt moet, stap ik zelf naar de bevoegde ministers. Als ik een afspraak vraag met de Vlaamse minister-president of een minister, dan krijg ik die meteen.

»Wij krijgen niet alles wat we vragen. Maar de gesprekken met die Vlaamse ministers verlopen zeker niet stroef. Een voorbeeld: in Terneuzen komt er een nieuwe sluis voor de haven van Gent. Die sluis is voor de economie van het hele hinterland belangrijk. Wel, wij krijgen de volle steun van de regering. Meneer Weyts, en meneer Peeters indertijd, hebben daar zeer hard voor gewerkt. Ik kan hen daar alleen maar voor bedanken.

»Maar er zijn natuurlijk andere dingen die ik zeer onbillijk vind: er gaat veel te veel geld naar Antwerpen en veel te weinig naar Gent. Ik denk bijvoorbeeld aan het openbaar vervoer. Gent heeft nieuwe trams en leidingen nodig. Dat blijft aanslepen. Op dat vlak worden wij oneerlijk behandeld. Antwerpen is ongeveer dubbel zo groot als Gent, maar zij krijgen zes à zeven keer meer dan wij.»

HUMO Als de overkapping van de Antwerpse ring er komt, zullen er nóg eens gigantische bedragen naar Antwerpen vloeien.

Termont «Precies. En wij zitten nu al twintig jaar te wachten op een simpel bruggetje dat door Vlaanderen gebouwd moet worden. Onze ring zit ook vol. Wij vragen twee tunnels, maar die komen er niet, enzovoort. Allemaal politiek, natuurlijk. Wij willen niet meer dan waar wij recht op hebben. Punt.»

undefined

null Beeld

'Ik was een enorm succesnummer: de laatste keer haalde ik 44.561 voorkeurstemmen. Dat zal niemand meer halen in Gent'


Panama-toeristen

HUMO Het socialisme heeft het de jongste jaren moeilijk. Met SP.A in de oppositie is het nu zelfs aan CD&V om de belangen van de kleine man te verdedigen. Zijn er in het verleden fouten gemaakt?

Termont «Als er al fouten zijn gemaakt, ben ik daar zelf mee verantwoordelijk voor: ik zit al 25 jaar in het partijbureau. Ik denk dat het een Europees probleem is: het linkse ideeëngoed slaat niet meer zo aan.»

HUMO In Frankrijk wordt president Hollande door z’n eigen kiezers uitgespuwd.

Termont «Niet alle socialistische partijen besturen goed. Maar in de grote steden blijven wij uitstekend werk leveren, dat geeft iedereen toe. De N-VA is erin geslaagd het toenemende Vlaamse gevoel naar zich toe te trekken. Vandaar dat ik een groot pleitbezorger ben van een kartel met Groen. Ik droom ervan dat alles wat links is, of politiek dakloos, of gewoon ontevreden met de huidige gang van zaken, op één lijst zou komen te staan. Dan zou snel duidelijk worden dat het linkse blok veel groter is dan de N-VA. Het is dus niet juist te stellen dat links aan het wegkwijnen is: links is gewoon te verdeeld.»

HUMO Wat is daar de oorzaak van, denkt u?

Termont «Groen en SP.A zijn communicerende vaten. Haal er de verkiezingsuitslagen maar bij: veel mensen stemmen de ene keer rood, de andere keer groen. Wij moeten tot één groot links blok komen. Er is in de eerste plaats meer vertrouwen nodig. Ik weet waarover ik spreek: ik ben in Gent mee de architect van het kartel SP.A-Groen. Als het in Gent lukt, waarom dan niet elders? Wij hebben al afgesproken om ook in 2018 samen te werken. Ik blijf ervan overtuigd: na al wat met deze centrumrechtse regering aan het gebeuren is, zullen de ogen van de mensen opengaan. Als ze kijken naar hun facturen op het einde van de maand: ziekenhuis, elektriciteit, dat tikt maar aan.»

HUMO U was zelf ernstig ziek, vorig jaar: darmkanker.

Termont «De rekeningen die toen binnenkwamen: om duizelig van te worden. Gelukkig had ik een hospitalisatieverzekering. Ik vraag mij af: mensen zonder zo’n verzekering die kanker hebben, hoe kunnen die in godsnaam hun medicamenten en behandelingen blijven betalen? Gewone arbeiders, mensen die met een leefloon moeten rondkomen… Dit is een regering voor de werkgevers, voor de diamantairs, voor de grote bedrijven zoals Electrabel, voor de Panama-toeristen. En ondertussen worden de zwakken gepakt.»

HUMO Maar in het stemhokje wordt dat blijkbaar allemaal vergeten? Zijn de mensen dan dom?

Termont «Dat denk ik niet. De reactie komt er wel: wij socialisten zijn slapend rijk aan het worden. Afspraak in 2018.»

undefined

'Toen ik wist dat ik zes maanden chemo moest krijgen, heb ik overwogen om ontslag te nemen als burgemeester'

HUMO Opmerkelijk: tijdens uw ziekte bleef u aan de slag. Dat zie ik er u niet veel nadoen.

Termont «Zoals gezegd: ik ben een rationeel mens. Toen ik op dinsdag wakker werd uit de coloscopie en de diagnose ‘zware darmkanker’ kreeg, moest ik vanzelfsprekend even slikken. Mijn kanker was zo groot als een vuist. Maar de dokter zei er meteen bij: ‘Darmkanker is geen doodvonnis. Als hij niet is uitgezaaid, kan hij genezen worden.’ Er werden foto’s genomen om naar uitzaaiingen te zoeken. Na die coloscopie was ik groggy van de verdoving. Ik ben naar huis gegaan, ik heb wat geslapen en ben terug naar het stadhuis gegaan. En tot middernacht heb ik hier de gemeenteraad voorgezeten. Niemand heeft iets gemerkt, niemand wist het, behalve mijn vrouw.»

HUMO Kon u de chemo goed verdragen?

Termont (knikt) «Ik heb geen enkele keer moeten overgeven. Ook geen haaruitval gehad (wrijft over kale schedel): er viel niet veel meer te verliezen. Ik ben er goed doorgekomen, ik zat iedere dag trouw op kantoor. Tijdens de weekends hield ik mij wat in, dat is alles. Eén keer had ik bijna diarree, maar dat was van te veel te eten (hilariteit). Maar ik ben echt wel een uitzondering, volgens de dokters.»

HUMO Heeft de kanker u een andere kijk op het leven gegeven?

Termont «Ik leef nog altijd zoals vroeger. Ik ga je nu iets vertellen dat ik nog niemand heb verteld: toen ik te horen kreeg dat ik zes maanden chemo zou krijgen, heb ik ernstig overwogen mijn ontslag als burgemeester te geven. Ik dacht: een burgemeester die zes maanden niet kan functioneren, dat is niet goed, dat mag eigenlijk niet. Mijn huisarts en mijn chirurg zeiden: ‘Wacht nog even af. Misschien valt het best mee.’ Zij hebben mij overtuigd om aan te blijven. En gelukkig maar: ik voel mij weer kerngezond, ik werk weer 16 uur per dag.»

HUMO Het is ondertussen definitief: u komt in 2018 niet meer op voor een tweede termijn. Heeft dat te maken met de kanker? Kijk naar de oude Tobback: die is vijftien jaar ouder dan u.

Termont «Nee, bedankt, ik wil mezelf niet overleven in de politiek. Ik stop liever op een hoogtepunt dan dat ze mij hier moeten buitendragen. Ik wil hier niet blijven zitten tot mijn 80ste.»

HUMO Tom Balthazar wordt uw opvolger.

Termont «Inderdaad: hij volgt mij op als lijsttrekker van het kartel, en hij is kandidaat-burgemeester.»

HUMO Zal het feit dat de immens populaire Daniël Termont zich terugtrekt, geen electorale gevolgen hebben? U bent altijd een stemmenkanon geweest.

Termont «Ach, toen ik Frank Beke opvolgde, zei Louis Tobback: ‘Ik wil op mijn blote knieën van Leuven naar Gent kruipen opdat Beke zou kunnen aanblijven. Want Beke kan niet worden vervangen.’»

HUMO Tobback ging ook voor de tgv liggen als die door de streek van Leuven zou rijden…

Termont «‘Termont als burgemeester, komaan zeg,’ zo werd toen over mij gesproken. Wel, er is in Gent nooit een burgemeester geweest die zo populair was als ik. Het kerkhof ligt vol met doden die onmisbaar waren. Tom Balthazar zal dat op uitstekende wijze doen. Hij is geen Daniël Termont, maar dat hoeft ook niet: ik was ook geen Frank Beke. En electoraal? Ik was een enorm succesnummer: 44.561 voorkeurstemmen. Dat zal niemand meer halen, ik weet het. Ik denk dat mijn populariteit in de stad nog is toegenomen. Iedere dag word ik gevraagd. Dus… ik zal nog opkomen in 2018, maar om de lijst te duwen.»

HUMO Waarom niet gewoon opkomen, verkozen worden en na drie jaar uw ontslag als burgemeester geven?

Termont «Ik vind dat oneerlijk tegenover de Gentenaars: het is kiezersbedrog. Meneer Bracke heeft enige tijd lopen rondtoeteren: ‘Termont laat zich herverkiezen en draagt na drie jaar z’n burgemeesterschap over aan Freya Van den Bossche.’ Heb ik nooit aan meegedaan. Net zoals ik nooit in het parlement ben gaan zitten, omdat ik tegen cumul ben. Ik vind: als je kandideert om zes jaar burgemeester te worden, dan moet je die zes jaar ook uitdoen. Frank Beke heeft het ook zo gedaan. Nee, ik ga mij voor de volle 100 procent voor Tom inzetten. (Mijmerend) Ik besef best waarom ik zo populair ben: ik ben een lolbroek, een plezante, een joviale. En ik drink graag pinten met de mensen. Ik word als ‘ne wijzen’ gezien en ik ben mij daar goed van bewust.»

HUMO Wat gebeurt er de dag dat u de macht definitief afstaat?

Termont «Ik ben absoluut niet verslaafd aan de macht, het tegendeel is waar. Macht brengt stress mee, snap je. Op dat vlak zal ik zelfs blij zijn dat ik ervan af ben. Dat ik eindelijk eens goed en lang kan uitslapen. Ik heb een piano gekocht en daar wil ik nu weleens op leren spelen. Met een boek erbij: ‘Pianospelen voor dummies’ (lacht). En films: ik wil de grote klassiekers zien. Heb ik allemaal gemist, tijdens al die nachtelijke vergaderingen en representaties.

»Deze week was het weer prijs: ik begon om halfacht ’s ochtends en ik zag mijn bed niet vóór middernacht – zonder tijd gehad te hebben om fatsoenlijk te middagmalen. Een paar uur slapen en dan weer vroeg het bed uit. Altijd weer moeilijk, dat opstaan, want ik heb minstens zeven uur slaap nodig. Mijn wekker loopt, in normale omstandigheden, om twintig over zes af. Soms moet ik er zelfs om vijf uur uit: als ik om acht uur in Brussel moet zijn, bijvoorbeeld. Gelukkig heb ik een chauffeur: onderweg doe ik m’n ogen dicht en droom ik wat weg. Vaak heb ik een ontbijtmeeting om zeven uur ’s ochtends – voor mensen die mij dringend willen zien. Dit soort leven leid ik nu al decennia. Zwaar en slopend, ik verzeker het je.»

undefined

'Op zowat alle vlakken zijn de Gentenaren voortrekkers. Leipzig, Nantes, Rotterdam, Utrecht: allemaal komen ze kijken hoe wij het doen'

HUMO Hoe compenseert u de stress en de vermoeidheid? Wat is uw zonde?

Termont «Eten en snoepen. Af en toe voeg ik een alcoholstop in, om mezelf te zuiveren. Op 1 mei heb ik nog een laatste keer enkele pinten gedronken, daarna heb ik geen alcohol meer aangeraakt. En kijk: ik ben alweer enkele kilo’s kwijt.»


2.200 jobs erbij

HUMO Om af te sluiten: welke lessen heeft het leven u geleerd? Ik veronderstel dat u boven alles een doorzetter bent?

Termont «Dat zou ik niet zo durven te stellen. Wel ben ik vastberaden. Een doorzetter is iemand die altijd gelijk wil krijgen – ik niet. Ik kan zeer goed naar de anderen luisteren. En als ik inzie dat ik ongelijk heb, geef ik dat ook toe. Ik geloof in het compromis. Mijn grootste gave is: bemiddelen. Ik kan goed problemen overbruggen, en niet alleen in de politiek (glimlacht). Ik heb grote dokwerkersstakingen hier in Gent opgelost. Ik ben ook goed in het analyseren. En ik heb een sterke sociale reflex.»

HUMO Op welke verwezenlijking bent u het meest trots?

Termont «Als het over de laatste jaren gaat, denk ik in de eerste plaats aan de bouw van ons voetbalstadion. Zonder valse bescheidenheid durf ik te stellen dat de Ghelamco Arena er grotendeels door mij is gekomen. En als schepen heb ik ervoor gezorgd dat Volvo Cars Gent dubbel zo groot werd. Ik heb er 2.200 jobs gecreëerd, in een paar weken tijd. Guy Verhofstadt, die toen premier was, heeft mij destijds geweldig gesteund, net als Patrick Dewael, overigens.»

HUMO Wat van uw wijsheid wil u aan de jongeren doorgeven?

Termont «Dan kom ik uit op de wijsheid die Frank Beke aan míj heeft doorgegeven: blijf jezelf. Tracht nooit iemand na te apen, want je valt door de mand. Twee: wees rationeel en luister. Probeer alle elementen van een dossier of een probleem goed te kennen vooraleer je een beslissing neemt. En drie: dúrf te beslissen. Wees moedig en dapper. Beter een verkeerde beslissing dan helemaal géén. En áls je ooit een verkeerde beslissing neemt, erken dat dan meteen en draai ze terug. Gelukkig is het mij bijna nooit overkomen (lacht).

»Ik heb enorm veel geluk gehad in het leven: ik was een zondagskind en ik eindig als een tevreden man. Alles is mij voor de wind gegaan. Als het zo blijft lopen, zal ik in 2018 met een blij gemoed afscheid nemen van mijn professionele carrière. En de volgende dag ga ik aan m’n piano zitten.»

HUMO Speel ze! En bedankt voor het gesprek.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234