'Danni Lowinski': Nathalie Meskens

Nog maar pas evoceerde Nathalie Meskens een menagerie van bekende mensen in het derde seizoen van ‘Tegen de sterren op’. Misschien valt het me daarom op dat ze zo onopvallend is als ze het Grand Café DeSingel binnenkomt: een monter buurmeisje, het type dat de bus neemt en haar spulletjes in een rugzakje meedraagt.

Ik herinner me dat ik haar ne gen jaar geleden voor het eerst interviewde in de tuin van de

stadsbibliotheek in Antwerpen. Toen was ze de spilfiguur in de geïmproviseerde serie ‘Kaat & Co’ en stond ze op het punt af te stude ren aan de toneelschool van Maas­tricht. Er is inmiddels veel veranderd in haar leven: behalve acte­ren, bestiert ze samen met haar man Jeroen Van Dyck, acteur, een Thais restaurant.

Maar dat neemt niet weg dat ik nog steeds van haar kan denken dat ze op het punt staat af te studeren: in mijn ogen is ze weinig veranderd, maar dat kan aan the eye of the beholder liggen.

Heden geeft ze op de televisie opnieuw gestalte aan Danni Lowinski, het sympathieke lellebelletje dat met een kappersachtergrond rechten heeft gestudeerd en daar in een Genks winkelcentrum haar voordeel mee probeert te doen. Ik ben er haast zeker van dat het interview begonnen is, want ik hoor mezelf een vraag stellen.

HUMO Nathalie, waarom is het al bij al niet onprettig om Nathalie Meskens te zijn?

Nathalie Meskens (lacht) «Er is natuurlijk maar één mens die Na thalie Meskens is. Maar ik heb wel een fijn leven, en ik leef dan ook graag. Dat is eigenlijk nooit anders geweest. Maar het laatste jaar ben ik wel gelukkiger dan ooit tevoren. Nu lijkt álles te kloppen, terwijl ik daarvoor alleen maar gelukkig was in mijn relatie of in mijn vriend­schappen, en dan weer heel onge­lukkig in mijn werk, soms. Nu lijkt alles te harmoniëren. Misschien heb ik de afgelopen tijd iets meer geluk gehad bij de keuze van de projecten.»

HUMO Is daar geluk mee gemoeid?

Meskens «Ik vind van wel. Vooraf krijg je nooit genoeg informatie om zeker te zijn van de kwaliteit van een project. Je geeft toch algauw zeven à acht maanden van je le­ven aan een televisieserie, hè? En meestal wordt het niet wat het volgens jou had moeten zijn. Ik was niet gelukkig met de telenovela ‘David’, maar ik heb al wel vaker kunnen denken: ‘Weer niet wat het had moeten zijn.’»

HUMO Toen ik je enkele jaren geleden interviewde naar aanleiding van ‘Wij van België’, ging je net aan ‘David’ beginnen. Je was er erg enthousiast over.

Meskens «We zouden het genre van de telenovela op een hoger ni­veau tillen, had ik te horen gekre­ gen. De cast was geruststellend: er zaten uitstekende acteurs bij: Natali Broods, Warre Borgmans, Katelijne Verbeke, toch allemaal men­sen die je niet zomaar enthousiast krijgt voor een flutidee. We zijn na­ief geweest, denk ik. Al snel bleek dat de makers een ander idee van ‘iets goeds’ hadden dan wij, maar toen was het al te laat. Van die sce­nario’s viel er, achteraf bekeken, weinig goeds te maken.

»Ik hou van ondernemingen waar ik zelf zoveel mogelijk greep op heb. Bijvoorbeeld: ons restaurant Yam Thai. Daar ben ik de kapitein en draag ik de volle verantwoordelijkheid. Of het kookboek van Yam Thai dat Jeroen en ik in eigen beheer hebben uitgegeven, of het per- sonality magazine Nathalie dat ik heb mogen maken voor Sanoma: allemaal honderd procent ik.»

HUMO Fijn, maar al die dingen hebben niks met acteren te maken. Of is acteren niet langer je kernactiviteit?

Meskens «Toch wel, maar ’t is wel nooit het enige geweest dat ik in mijn leven wilde doen. Ik ga in maart weer een korte tournee ma­ ken met mijn liedjesprogramma, en ook dát is helemaal mijn zaak: ik hoef mijn repertoirekeuze – Amy Winehouse, Sade, Moloko... – aan niemand te verantwoorden. Zo’n zijstapje in de muziek heb ik nodig. En ondertussen ben ik ook een nieuwe komische serie aan het draaien: ‘Connie & Clyde’, over een relatiebemiddelingsbureau. Ik ben één van de personeelsleden van bazin Connie (gespeeld door Eva Van Der Gucht, red.). Ik heb er dit keer wel veel vertrouwen in: de scenario’s zijn van Malin-Sarah Gozin, een topgriet die ook ‘Clan’ heeft ge­ schreven, en Guy Goossens is een zalige regisseur. En het productie­ huis Caviar heeft absoluut de know­ how. Er zijn dit keer veel elemen­ten waardoor ik durf te denken: ‘Dit wordt iets.’»

HUMO Wat televisiedrama betreft, is er de afgelopen jaren in Vlaanderen zo te zien een nieuwe kwaliteitsnorm ontstaan: ik denk aan ‘Van vlees en bloed’, ‘Duts’, ‘Red Sonja’, ‘Clan’, ‘Quiz Me Quick’ en ‘Met man en macht’. Al die series hebben alvast één ding gemeen: jij speelt er niet in mee.

Meskens «Pech. Ik heb zoals nage­noeg elke actrice in Vlaanderen au­ditie gedaan voor ‘Clan’, en ik heb naast een rol gegrepen. Ik zou dat telkens weer heel jammer kunnen vinden, maar wat schiet ik daar­ mee op?»

HUMO Afwijzingen zullen wel bij je vak horen, maar ben je er goed tegen bestand?

Meskens «Dat hangt ervan af. Meestal weet ik mezelf wel te troos­ten: ‘Ach, ’t is misschien maar beter zo, want eigenlijk heb ik er toch geen tijd voor.’ Eén keer heeft het echt pijn gedaan, namelijk toen ik naast de vrouwelijke hoofdrol in ‘The Broken Circle Breakdown’ van Felix Van Groeningen greep. Ik was zielsgelukkig dat hij mij vroeg om auditie te doen, maar ik vond het zo erg dat ik niet mocht meespelen.

»Meestal weet je nooit vooraf of een film bijzonder zal zijn, maar in dit geval wist ik het wél zeker: wie het toneelstuk heeft gezien en de films van Felix kent, kon daar al niet meer aan twijfelen. Die film was een aangekondigd en dus voorzienbaar pareltje. Dat komt weinig voor. Zó jammer dat ik er niet in zat... Maar wat ‘Clan’ betreft: even later kreeg ik de hoofdrol in ‘Danni Lowinski’ aangeboden. ‘Laat ik het hier dan maar mee doen,’ dacht ik. ‘Danni Lowinski’ leek me een geestig idee.»

HUMO Tom Van Dyck, scenarist en regisseur van ‘Met man en macht’, zei in Humo, het blad waar ik het liefst uit citeer: ‘Wij kiezen onze acteurs al uit als het scenario hoog- uit een schets is: we moeten liefde voor die mensen voelen. En je schrijft ook heel anders als je een specifieke acteur voor ogen hebt.’ Dat beginsel is volgens hem al een aanzienlijk deel van het succes.

Meskens «Fantastisch, maar het scenario van ‘Met man en macht’ is om te beginnen al uitstekend, en het zeer mooie ensemblespel is daar een gevolg van. Die acteurs, hoe goed ze individueel ook mogen zijn, zouden geen slecht verhaal kunnen redden.

»Ondertussen wordt er in Vlaanderen nog altijd veel gemaakt dat eigenlijk niet goed genoeg is. Ik probeer hoe dan ook nog altijd het beste van mezelf te geven, want dat is mijn verant- woordelijkheid. Anders kan ik maar beter thuisblijven.»


Tegen de sterren op: 'Danni Lowinski':

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234