'Das Boot' op Canvas: 'Hyperrealisme heeft plaatsgemaakt voor spectaculair melodrama'

Een schrikbarende trend kondigt zich aan: onverwoestbaar geachte filmklassiekers krijgen opeens aan de lopende band tv-remakes die alsnog het één en ander dreigen kapot te maken. ‘Picnic at Hanging Rock’, ‘12 Monkeys’, ‘Scream’, zélfs - arme Riggs en Murtaugh - dat goeie ouwe ‘Lethal Weapon’. Wie beweert dat achter die reeksen vooral artistieke motieven schuilgaan, zweerde vroeger vast ook bij hoog en bij laag dat ze de Playboy lazen voor de artikels.

Laat u dus niks wijsmaken over ‘Das Boot’, volgens het persbericht ‘géén remake, maar een regelrechte sequel’ van de machtige, claustrofobische oorlogsklassieker uit 1981: zonder twijfel de beste, meest beklemmende duikbootfilm aller tijden. Maar ook al speelt het tv-vervolg, heden op Canvas, zich af negen maanden na het origineel, toch lijken de avonturen van de nieuwe duikboot, U-612, verdacht veel op die van de iconische U-96 (‘Help, we zakken naar de zeebodem!’). Ook het persoonlijke drama komt bekend voor: aan het roer van elke boot zit toevallig een dappere kapitein die af te rekenen krijgt met een fanatiek ‘Heil Hitler’ roepende onderofficier.

Maar dat is nog maar de helft van het verhaal: ‘Das Boot’ begeeft zich nu ook búíten de krakende wanden van onderzeeër, wat toch een beetje vreemd is - alsof ‘Stars Wars’ zich opeens, welja, níét in de ruimte zou afspelen. Terwijl haar broer vastzit op zee, krijgt de jonge Duitse Simone Strasser (Vicky Krieps uit ‘Phantom Thread’) in de havenstad La Rochelle te maken met een knappe Gestapo-officier (Tom Wlaschiha uit ‘Game of Thrones’) én het Franse verzet (onder leiding van Lizzy Caplan, uit ‘Masters of Sex’). De film was al een zit van 150 minuten, maar hier worden die dus uitgebreid tot een schier eindeloze acht uur: nare herinneringen aan de ‘Hobbit’-films van Peter Jackson staken al gauw de kop op.

Dat dit een Prestigieuze Europese coproductie is - voor Plezierig hadden ze die hoofdletter P niet nodig - zal je geweten hebben: rollen werden verdeeld als postjes bij een regeringsonderhandeling, elk personage is perfect drietalig, en om ook de Amerikanen tevreden te stellen werd zelfs een plekje aan boord van de U-612 voorzien voor ‘Mad Men’-acteur Vincent Kartheiser, ook al heeft die daar eigenlijk niks te zoeken. ‘Das Boot’ zíét er zelfs uit als een Europese coproductie: sober, grauw en, ondanks een budget van 30 miljoen euro, goedkoop. Waar je vroeger de olie, het zweet en het binnensijpelende zeewater kon ruiken, is de tv-serie, ondanks het geweld, veel te proper. Kijk naar de duikboot zélf: regisseur Wolfgang Petersen gaf destijds speciaal de opdracht aan de échte U-boot-werf in Bremen om twee levensgrote replica’s te bouwen, maar hier bestaat het gevaarte niet meer uit roestend metaal, wel uit eentjes en nulletjes. Qua plot een gelijkaardige evolutie: hyperrealisme - als kijker was je méé aan boord - heeft plaatsgemaakt voor spectaculair melodrama, cliffhangers incluis.

Het is nu maar te hopen dat James Cameron niet op ideeën komt, of we zitten straks - aha - opgescheept met een 30 uur lange versie van ‘Titanic’, waarin we niet alleen Jack en Rose, maar ook hun neven en nichten, de bouwers van het scheepsanker én de Inuits op de ijsschots leren kennen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234