null Beeld

David Peace - Bezette stad

Wij kennen Tokyo vooral als de neonversie van de metropool geworden toekomst, maar de Brit David Peace
neemt ons in zijn Tokyo Trilogy liever mee naar het verleden.

Frederick Vandromme

Meer bepaald naar de stad zoals die er na afloop van de Tweede Wereldoorlog bij lag: een van alle hoop vergeven, door GI's bezet moreel wasteland.

In deel één, 'Tokyo Zero', liet hij nog een serial killer door de troosteloze straten dwalen, en in 'Bezette stad' (De Bezige Bij), de net vertaalde opvolger, stort hij zich schuimbekkend op het verhaal van een even drieste als inventieve massamoordenaar. Voor u hem van een naargeestige fantasie beticht: beide boeken zijn gebaseerd op ware feiten.

Kort: uitgedost als een medisch expert van de overheid wandelt een man een filiaal van de Teikoku-bank binnen. Hij draagt alle aanwezigen op om stante pede een vies smakende oplossing naar binnen te kappen, zogezegd een medicijn om zich te sterken tegen een wild om zich heen slaande dysenterieplaag. Zestien argeloze bankbedienden vergiftigen zichzelf op die manier vrijwillig met cyaankali: twaalf van hen sterven ter plekke een gruwelijke dood.

Zoals destijds in het echte Tokyo wordt ook in het boek relatief snel een verdachte opgepakt en - op basis van een rommelige bekentenis - voor veertig jaar de lik ingedraaid. Alleen: een aantal mensen houdt tot op vandaag diens onschuld staande.

Ze vermoeden dat de massamoord niet het werk is van één man maar een georganiseerd experiment van de biochemische onderzoeksgroep van het Japanse leger. Peace is één van de believers van die doofpotoperatie, maar eigenlijk maakt dat niet zoveel uit: hij wil bovenal de grenzen tussen 'echt gebeurd' en 'verzonnen' slechten.

Je moet er als lezer wel iets voor over hebben. Peace stoffeert zijn qua opbouw vet naar Kurosawa 's 'Rashomon' knipogende nachtmerrie met verhakkelde politieverslagen, chaotisch in elkaar overlopende vertelperspectieven, rauwe brokken poëzie en een eindeloze mantra van herhaalde slagzinnen en kernwoorden.

Vooral dat laatste vreet enigszins aan het geduld van de lezer, en 't vergt volharding om sommige pagina's niet gewoon ongelezen te laten. Maar wie zich een weg door het claustrofobische labyrint weet te hakken en zijn neus dichtknijpt voor de pretentieuze walm die hier en daar opstijgt, weet zich beloond met een beklemmende, inktzwarte en razend spannende thriller.

Een nachtmerrie die je diep meesleurt in de krochten van de menselijke ziel. We weten, als we onze slaapkamer nog eens uitdurven, weer waarover gepraat bij de shrink.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234