David Vervoort, de componist van 'Dos cervezas'

'Nog niet zo lang geleden konden zangers maar beter écht talent hebben.' David Vervoort, de man die voor Tom Waes 'Dos cervezas' schreef: 'Als zanger is Tom Waes een ramp (lacht). Mijn werk in de studio was een reddingsoperatie.'

De roadmovie van mijn leven, alweer net niet geselecteerd voor de Quinzaine des réalisateurs, voerde mij dit keer naar het arcadische Paal, waar ik, zoals het scenario voorschreef, David Vervoort (32) ontmoette. Hij is songschrijver en producer, en als hij in de kleine uurtjes deejay is, heet hij wel eens Dave McCullen.

Behalve een opgeruimd mens is hij ook een hondenbezitter: op zijn erf lopen twee Tsjechoslowaakse wolfshonden rond. Eén van de twee is naar verluidt een 'bijtertje'. Ze zijn een kruising tussen wolf en herdershond, en zo nu en dan komt hun wolvenaard hevig opzetten: 'Ze hebben ooit een gat in een eikenhouten deur gebeten,' zegt David, 'en ze kunnen ook diepe kuilen graven in de tuin.' Ze zijn ook erg territoriumbewust, zodat het katten geraden is vér uit hun buurt te blijven: 'Ze hebben 's nachts al eens een kat verscheurd - er bleef haast niets meer van over, en 's ochtends lagen ze allebei op de ingewanden.' David vertelt het opgeruimd, waarna hij het meest gematigde bijtertje het woord 'poes' in het oor fluistert: de verhoogde staat van paraatheid is onmiddellijk zichtbaar. 'Als ik ga deejayen neem ik ze altijd mee,' zegt hun baasje nog, en dan gaat zijn mobieltje over. De beltoon herinnert me aan de reden van mijn bezoek: 'Dos Cervezas'. Maar eerst overloopt David Vervoort even zijn geschiedenis.

David Vervoort «Ik heb van alles gedaan in mijn vorig leven, maar het langst ben ik truckchauffeur geweest. Ik wilde niet leren op school - ik voerde werkelijk geen klap uit, ik heb hooguit vier keer huiswerk gemaakt in mijn hele schoolcarrière. Een rijbewijs voor vrachtwagens halen was wellicht het makkelijkste dat ik op dat moment kon doen (lacht).
Al sinds mijn zevende speel ik piano en keyboards. Eerst speelde ik liedjes van de radio na, maar toen ik een jaar of vijftien was, ben ik demo's beginnen te maken, die de richting van dance uitgingen. Die heb ik naar een opnamestudio hier in Paal gebracht, bij Stefan Wuyts, ooit de drummer van Leopold III. Die man heeft me een kans gegeven om in zijn studio te werken als assistent, en ik heb meteen mijn baan als trucker opgegeven. 't Was een gok, maar goed, ik was al zó lang met muziek bezig... Daarna ben ik met Peter Luts gaan samenwerken, en ineens was Lasgo er: het project waaraan ik tot nog toe het meest heb verdiend.»

HUMO Ja, 'Something' was een wereldhit.
Vervoort «We hebben dat nummer in de slaapkamer van Peter geschreven, die toen nog bij zijn ouders woonde. Ingeklemd tussen zijn bed en zijn klerenkast. Er volgden tournees in Engeland, de Verenigde Staten, Japan en Brazilië. Mijn zorgen - 'Ga ik wel rondkomen?' - waren ineens weg. We traden soms twaalf keer per weekend op: dat tikt aardig aan.
Maar die optredens en die roes van het succes begonnen na verloop van tijd hun tol te eisen, ook al omdat Peter en ik met nog andere projecten bezig waren: Ian Van Dahl bijvoorbeeld. Langzaam maar zeker raakten we de voeling met het dancemilieu kwijt: we deejayden niet meer, zodat we niet meer goed wisten wat er leefde in de clubs. En bovendien waren Peter en ik stilaan te oud voor een podiumact, en ik ook iets te dik (lacht). Onze zangeres Evi Goffin was op de duur in haar eentje Lasgo.»

HUMO Jef Neve heeft voor de soundtrack van 'Dagen Zonder Lief' een ingetogen cover van 'Something' opgenomen. Wat vind je van zijn versie?
Vervoort «Daar weet ik niks van. Maar ja, ik leef tegenwoordig meer in Duitsland dan hier. Mooi hoor, dat hij dat nummer opgenomen heeft.»

HUMO Mensen die zich met danceacts bezighouden, hebben het vaak over 'projecten'. Een project is altijd zeer eindig, ik bedoel: het einde zit er van meet af aan in - een project is dus niet duurzaam.
Vervoort «Dat is juist. Als je met een rockgroep begint, heb je een zanger of zangeres, een gitarist, een bassist en een drummer nodig, eventueel ook een keyboardspeler. Voor die mensen op elkaar zijn ingespeeld, gaat er algauw een jaar voorbij: dat kun je volgens mij geen 'project' meer noemen. Als deejays bij elkaar komen in de studio om dance te maken, zit alles wat ze nodig hebben kant-en-klaar in de computer: kicks, snares en hi-hats. Je zoekt een geschikte zanger of zangeres en klaar is Kees. En als het niet blijkt te werken, doek je het hele zaakje op en begin je aan een ander 'project'.»

HUMO Een echte groep is een danceact dan ook niet.
Vervoort «Zelden.»

HUMO Je speelt ook gitaar en bas. Heb je er nooit van gedroomd om in een rockband te spelen?
Vervoort «Nooit. Ik ben altijd een eenzaat geweest. Enig kind, hè? Ik heb nooit moeten delen. Ik heb vanochtend moederziel alleen in mijn studio gewerkt, en zo moet het ook. Ik functioneer niet goed als iemand me op de vingers zit te kijken, en er hoeft mij niemand te zeggen: 'Het klinkt goed,' want dat weet ik zelf ook wel.»

HUMO Heb ik het goed als ik zeg dat 'commercieel' een sleutelbegrip voor je is?
Vervoort «Ja, ik ben zeer commercieel ingesteld, en ik hou van vrolijke melodietjes die goed in het gehoor liggen. Op één of andere manier begrijp ik donkere muziek niet - ik voel ze niet aan. Al wat ik maak is bijna vanzelf lichtverteerbaar en commercieel.»

U leest het volledige interview in Humo 3640 van 08-06-2010

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234