De 15 Meest Memorabele Voetbalmomenten in de rock-'n-roll

Rocksongs over voetbal, WK-hymnes, terrace chants, voetballers die platen maakten en rockers die het ooit probeerden als voetballer: met het oog op het WK serveren we hier de 15 Meest Memorabele Voetbalmomenten in de rock-‘n-roll. Aftellen!


15. ‘Club Foot’ – Kasabian (2004)

Spanje won het WK 2010 in Zuid-Afrika omdat Fernando Torres voor de matchen ‘Club Foot’ van Kasabian draaide in de kleedkamer: tabloidlegende of cold fact? Feit is dat Torres een zware Kasabian-fan is – iets wat hij gemeen heeft met Stijn Van de Voorde, maar die kan dan weer niet voetballen. De Argentijnen hebben het meer voor de grote voorbeelden van Kasabian: zowel Lionel Messi als Carlos Tévez hebben zich in het verleden geout als Oasis-fans.


14. ‘All Together Now’ – The Farm (1990)

Pure xtc-song uit de dagen van de danstempel The Hacienda en de illegale raves, maar de tekst ging over die korte wapenstilstand tijdens WOI, met Kerst 1914, toen soldaten het aan de Belgische frontlinie op een verbroederen zetten. Daar kwam ook een potje voetballen van, en daarom werd deze ninetiessong heruitgebracht met Euro 2004.


13. John Peel en Liverpool F.C.

John Peel was zodanig bezeten door de Reds dat hij trouwde in het rood en met z’n vrouw Sheila naar het altaar liep op de tonen van ‘You’ll Never Walk Alone’. Helemaal ongezond: zelfs in de namen van hun kinderen stopte hij verwijzingen naar Liverpool F.C., de Peeltjes heten William Robert Anfield, Alexandra Mary Anfield, Thomas James Dalglish en Florence Victoria Shankly.


12. ‘Munich Air Disaster 1958’ – Morrissey (2004)

Morrissey heeft altijd ontkend dat ‘Frankly Mr. Shankly’ van The Smiths over de legendarische Liverpool-manager Bill Shankly ging. Wél duidelijk een (vanzelfsprekend bijzonder homo-erotische) voetbalsong: dit B-kantje van ‘Irish Blood, English Heart’, een eerbetoon aan The Busby Babes. Dat jonge team (gemiddelde leeftijd: 22) van Manchester United werd vernoemd naar manager Matt Busby en had tweemaal de landstitel gewonnen toen ze in 1958 – ze hadden zich net gekwalificeerd voor de halve finale van de Europa Cup – in München een fataal vliegtuigongeluk kregen. Acht spelers kwamen om. ‘We miss them / Every night we kiss them’...


11. ‘Ole, Ola’ – Rod Stewart featuring the Scotland World Cup Squad (1978)

Hoopje ongein van de beroemdste Celtic-supporter in de muziek, uitgebracht voor het WK in Argentinië, compleet met scheidsrechter-/sambafluitjes en mucho latin vibes. Rod the Mod probeerde het zelf ooit als voetballer bij Brentford F.C....

De 15 Meest Memorabele Voetbalmomenten in de rock-‘n-roll (2)

10. Steve Harris & West Ham United F.C.

... en zo kunnen we wel even doorgaan. Johnny Marr mocht als jonge gast gaan testen bij Manchester City, Serge Pizzorno van Kasabian bij Nottingham Forrest en Damon Gough (Badly Drawn Boy) bij Man United. Rebel rouser Julio Iglesias stond in het doel van Real Madrid, James Allan was een profvoetballer voor hij bij Glasvegas zong en Iron Maiden-bassist Steve Harris werd in de vroege jaren zeventig gescout door West Ham – maar een lidmaatschap van The Maiden zei hem meer dan een carrière als profvoetballer. Harris speelt wél nog altijd met een West Ham-sticker op z’n bas.

(foto)


9. ‘Seven Nation Army’ – The White Stripes (2003)

De ‘po po po po po po po’-song; de riff die het tot terrace chant schopte. Hét anthem van de Italiaanse ploeg tijdens het WK van 2006 en het EK van 2008. Volgens de legende is dat de verantwoordelijkheid van een roedel Club Brugge-supporters, die de riff in 2003 hadden meegebruld toen hij passeerde op de jukebox in een Milanese bar. Een andere versie zegt dat de Italianen besmet werden tijdens een UEFA Cup-wedstrijd tussen Club en AS Roma, een paar jaar later. Hoe dan ook: ‘Seven Nation Army’ is één van de vele-vele indiesongs die het tot terrace chant schopten, zie ook ‘Love Will Tear Us Apart’ van Joy Division (door Manchester United-supporters herwerkt tot ‘Giggs will tear you apart’)...



De 15 Meest Memorabele Voetbalmomenten in de rock-‘n-roll (3)

8. ‘Olé Olé Olé We Are The Champions’ – Buscemi Remix (2014)

Vergeef ons dit pensenkermismoment. Voor het komende WK werd de compositie van Lange Jo Jo en Roland Verlooven geremixt door de meest Braziliaanse aller Swartenbroeckxen. Tip: blijf in het bossanovasfeertje met de soundtrack die Sérgio Mendes in 1977 maakte bij de film ‘Pelé’. Ingezongen door de voetballer zelf, die op dat moment écht dacht dat hij een rockster zou worden. Niet dus...




7. ‘Kicker Conspiracy’ – The Fall (1983)

Terug naar de échte werk, met The Fall en een song die hooliganisme, geldklopperij en de andere ziekten van het moderne voetbal tackelde, en tegelijk het voetbalgenie van ladies’ man George Best eerde: ‘In the booze club, George Best does rule / How flair is punished / His downfall was a blonde girl’. Niet onbelangrijk om te weten: Best was in de sixties de ster van Manchester United, Mark E. Smith is een gezworen Manchester City-supporter. In 2003 maakte The Fall met ‘Theme from Sparta F.C.’ nog eens een voetbalsong, in november 2005 mocht Smith in het BBC-programma ‘Final Score’ de uitslagen voorlezen – pardon: neuzelen – in z’n onnavolgbaar onverstaanbare Mancuniaans. Lachen.




6. ‘George Best’ – The Wedding Present (1987)

Meer George Best bij The Wedding Present: die noemden hun debuutplaat naar de flamboyante voetballer, en zetten hem ook op de cover. Van Best, die in 1968 – tien jaar na de vliegramp met de Busby Babes – met United de Europa Cup won, deze beroemde uitspraak: ‘Veel van m’n geld ging naar booze, birds en snelle auto’s. De rest heb ik gewoon verkwist.’

(Foto)

De 15 Meest Memorabele Voetbalmomenten in de rock-‘n-roll (4)

5. De vader van Gil-Scott Heron: Gil Heron

De Jamaicaanse voetballer Gil Heron was in 1951 de eerste zwarte speler van Celtic Glasgow. ‘The Black Arrow’, zoals hij werd genoemd, was tevens de vader van de in 2011 overleden zanger-dichter Gil Scott-Heron. Die moest het in z’n jeugd trouwens zonder z’n vader stellen, zoals te horen in de song ‘On Coming from a Broken Home (Part 1)’ op ‘I’m New Here’ uit 2010, Herons allerlaatste plaat: ‘I had no strong male figure’...

(Foto’s)


4. ‘Rise Up’ – Jamaica United (1998)

Wie voetbal en Jamaica zegt, zegt Bob Marley, maar het duurde tot 1998 dat Jamaica zich eindelijk eens plaatste voor het WK (met een zo mogelijk nog groter underdoggehalte dan hun Olympische bobsleeteam tien jaar eerder in Calgary). Het WK in Frankrijk dus, die keer dat Axelle Red en Youssou N’Dour met ‘La cours des grands’ het officiële anthem zongen. Jamaica bracht dit heel wat sexier, overduidelijk naar Bobs ‘Get Up, Stand Up’ knipogende ‘Rise Up’ uit, met Ziggy Marley, The I Threes, Shaggy, Diana King, Maxi Priest, Sly Dunbar, Toots Hibbert en vele, zéér vele anderen...


3. ‘Belfast Boy’ – Don Fardon (1970)

Fardon zat in de sixties in garagerockband The Sorrows, en nam solo deze door vette bassen gestutte protoglamrocker op ter ere van – echt de laatste keer – George Best. Een (rock)ster in Manchester, één van de beste voetballers aller tijden, maar als Noord-Ier speelde hij nooit een WK. Toen Noord-Ierland zich wél kwalificeerde in ’82, was Best z’n talent al dusdanig aangetast door drankmisbruik, dat hij niet werd geselecteerd. Deze fantastische song werd heruitgebracht nadat Best in november 2005 was gestorven aan de gevolgen van z’n alcoholisme (zelfs met een nieuwe lever was hij blijven drinken). ‘Cos you move like a downtown dancer / With your hair hung down like a mane / And your feet play tricks like a juggler’.


2. ‘World In Motion’ – EnglandNewOrder (1990)

Co-auteur was stand-upcomedian Keith Allen (de vader van Lily), die de rap schreef die door international John Barnes legendarisch knullig werd gebracht. Volgens New Order-bassist Peter Hook was de poging tot rappen van Paul Gascoigne – na drie flessen champagne in een kwartier – helemaal onbruikbaar. De werktitel van dit heerlijk euforische anthem voor Italia ’90 was ‘E Is for England’ (New Order had net ‘Technique’ opgenomen op Ibiza!), maar dat zag de Engelse voetbalbond écht niet zitten.


1. ‘You’ll Never Walk Alone’ – Gerry & The Pacemakers (1963)

De ultieme voetbalsong volgens Ian McCulloch, en niet alleen omdat het de hymne is van Liverpool F.C. – nee, écht niet! Ook opgenomen door o.a. Gene Vincent. ‘Walk on, walk on, with hope in your heart...’ Snif!



Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234